Logica - Bloom in beeld

Wrapping up the last days

2010-04-13T19:40:00.006+02:00

So, just a small update on how we're doing here in India. The weather is pretty hot, its 23:11 here now and im still sweating in my t-shirt in the lobby. But I personally am enjoying this heat, it's such a nice change to the temperature in Holland (no offense ;)). When we left for India over a week ago, the temperature was around 10 degrees. I heard from some friends that the temperature is better now though (around 18 degrees?).

The training is going good so far in my opinion, but I do think it's important that we also talk about how the implementation should go from here on. I am confident though about the users, especially the superusers. They're bringing up a lot of questions and are testing the system in every way possible, which is very good I think. We've still got one day left for MIS and 2 more days for general exercises and practicing.

A few days ago, some guy showed up in the bridge camp and I spoke with him for a while. He was a social activitist, trying to give more attention to child labour. He is currently touring through India on his bike by himself, visiting a lot of places where people are fighting child labour, and attending meetings about child labour. He's covered more than half of his trip now, which consists of driving a total of 18.000 (!!!!) kilometers in 90 days. I have a lot of respect for what he is doing, and it's good to see that a lof of the Indian population is also trying to fight child labour so actively.

I'm actually looking forward to my week's holiday as well. Even though its a major experience being over here, working with these people and seeing these children, we haven't seen a lot of India yet. Most of the time we only see the hotel, the road to & from the bridge camp, and the bridge camp itself. Rob is going back to Holland upcoming Saturday. My flight for Mumbai leaves 2 hours before Rob's flight. I've got a connecting flight to Jaipur from Mumbai, and there my holiday-trip will start.

Expert training

2010-04-09T19:44:00.005+02:00

So, I think it's about time to give another update from our situation in India right? We're half way through our trip for Bloom (I'll be going on holiday for a week as well after the work is done for Bloom), and I think we have a pretty good impression on how the trainings are going so far. On Tuesday and Wednesday, we started out with the CMS Superuser training as planned. Although we had to improvise on our dayplanning a bit, I think our goals for these days were met. The superusers having experience with the 1.2 version of the system actually helped a lot. So, on Thursday and Friday we got started with the expert training. We try to invite the users to open up and to feel free to ask any questions they have, which is having a good effect I think. Because of the language barrier, it's really great that our collegue from Bangalore has such a drive to train these people (actually he used to be a teacher). Even though he joined the project last-minute, he's been able to explain the application to the trainees in notime. Giving the training at the bridge camp is actually very good I think, because you're constantly surrounded what it's all about : those kids. Every time we come to work in the morning, there's all these kids calling our names and greeting us, it's quite funny and touching at the same time.

Yesterday we went to see the movie "Clash of the titans" in the Imax-theater here in Hyderabad. We took an autorickshaw to get there, but we had to stop halfway because the light of this lawn-mower had some issues.

After continueing our trip, we got out and walked the rest on the Necklace-road, which goes all around this beautifull lake with the Budha-statue in it. It actually looks a lot like the statue of liberty in New York, and it was really nice to see the lights over the water and the couples strolling on the streets. After arriving at the cinema, we naturally had a meal in the most famous fast-food franchise in the world (do I really need to write the M-word here?). The cinema actually looked more like a shopping mall that they just happen to place a cinema in than the other way around.

Bridge camps and first day of training

2010-04-06T18:52:00.004+02:00

(05-04-10)Yesterday we first went to the headoffice of MVF and met some people that are going to assist us with the trainings that we will give coming the next 2 weeks.

After meeting several people of the MV Foundation, we drove off to a girls bridge camp close to the border of Shankarpally.

We arrived at lunchtime and ate some tipical indian country food, what was really spicy.

After lunch we sat in a circle with all the teachers, and we had a conversation about what the bridge camp stands for and how MVF is supporting them.

Later that afternoon we visited some classes and spoke with some children about how their experiences in staying at the bridge camp.

Before we left, we handed out some presents to the children of the bridge camp and wrote some personal note in their guestbook.

(06-04-10)Today we got up early to go to the boys bridge camp just outside Hyderabad, which is also the location where we will give the trainings.

We got there by autorickshaw, which was a whole new experience for us. The most impressive experience on that ride was the (lack of) suspension on these vehicles.

When we arrived at the bridge camp we were welcomed by the warden of the bridge camp.

After that we visited some classes and spoke with some children about what the are learning in class, and try to give them an indication of how far away the Netherlands are.

After the trainees of the superuser training arrived, we settled down in one of the classrooms and setup the projector and laptop.

At the beginning of the training we had some short introduction, after which we gave the superusers an overview of the new features in the Child Monitoring System.

Tomorrow, we will discuss some more technical details of the Child Monitoring System at the superusertraining.

At the end of the afternoon we left the bridge camp to go back to the hotel. In the evening we had a walk through the crowded streets of Hyderabad and had some typical Indian pastry.

Written by Rob Smeding

Travelling to Hyderabad

2010-04-04T10:49:00.005+02:00

After about 2 months of working on the Bloom project, Rob Smeding and myself got on the plain yesterday to start our visit to India. As everybody knows when you are travelling, you can never know what you can expect. Our flight to Mumbai was all good, and as a surprise our luggage made it as well on the same time! So, with our high hopes up, we got out of the terminal to search for out hotel contact-person. Unfortunatly, we were unable to locate them. The security officer of the airport helped us out by calling the hotel. Turns out the were expecting us at 11:30 AM instead of 11:30 PM, and there were no rooms available left. We arranged for a different hotel, so we did get a couple of hours of sleep before travelling to the domestic airport. Everything went really smooth there, and before we knew it we were standing at Hyderabad airport. The airport is very beautifull, its actually listed in the India top-5 of best airports. Unfortunatly, it's not allowed to take pictures of the airport, so I'll try to take some when we are going to leave from a distance.

From the airport, we got a cab to the hotel. After finally arriving at our final destination (the taxi driver had some trouble finding the hotel first), we also met with our colleague who had arrived this morning as well. Being tired from basically skipping a night's rest, we had a short breakfast and then went to our room to freshen up a bit and get some extra sleep. Tonight we'll be going to get some dinner, and we'll try to start fresh and sharp tomorrow morning.

My first impression up to this point are very mixed and overwhelming, but I'm very happy that our colleague from Bangalore to guide us during our visit.

Dinner at last

2010-03-21T22:07:00.001+01:00

Last Monday March 15th we had dinner with the team at the Indian restaurant Sagar Royal in Amstelveen. Also some colleagues that worked on the project last year joined us. The food was very tastefull and the conversations with former participants were interesting.

At this moment the functional designs and the software implementation are almost ready. The testers are busy with their test activities. Also the user manual and the training material are written. On April 3rd a trainer and a software developer will fly to India.

Next Monday March 22th there will be a video conference with India. During this session 3 members of MV Foundation will get a demonstration of the latest CMS version. We hope it meets their expectations!

Written by Fred Schapelhouman

Under construction!

2010-03-09T16:29:00.004+01:00

Today, March 9th, we extended the team with two testers in Bangalore, a developer in Bangalore and two testers in the Netherlands. Here in the Netherlands we see each other at least once a week, and I have noticed that we developed a team-spirit within a few weeks. It is very special to notice that the cooperation with our colleagues abroad has the same intention!

It took a little time to get to know the system and to determine what exactly has to be done. For me, as a tester, I have to wait until Functional Design and System Development deliver. We have already tested the bugs that were found in the training session in India last year and a lot of it is solved. In the meantime, I feel like a project secretary doing the test management, a part of the planning, arranging a defect management tool, and arranging a conference call with people of the MVFoundation.

Next week the first new version of the CMS will be delivered. Last week the first Functional Design was delivered! This week there is more to come. In the meantime, our colleagues in India are progressing on a large db to do the load test. In other words; the project is at full speed!

Written by Jolanda Kuiper

CMS: The sequel

2010-02-11T16:22:00.003+01:00

Yesterday, monday february 8th, we started the sequel for the Bloom CMS-project in Holland. We started out with a training called "Culture awareness training", which gently introduced us to the Indian culture. The training was, at least in my opinion, very interesting and provided some good insights in both cultural similarities and differences. I am sure that the lessons learned from this training will serve the team well in the weeks to come, and I am looking forward to working with our Indian colleagues. The need for a training to cooperate with colleagues abroad is obvious, but I think we tend to focus less on our cooperation with our Dutch colleagues because of this. Since we are working for such a large company, we meet new colleagues with every project we start on. Luckily, because of the Logica-way we all work, I noticed that the team quickly adjusted to each other, which I am sure will only grow in the upcoming weeks.

The project that we started on yesterday, is actually a follow up for the project of last year. The idea is to implement several important features and optimize the system where necessary. To get a good headstart with the system as-is right now, we got an introduction to the system (both functionally and, in my case, technically) from the colleagues that worked on the project last year. Although it is a lot to grasp, I am confident that we will be able to complement the system as required. Besides this, I am looking forward to the challenge of a new and intercultural project to work on!

Training MVF – A Success ! by Ashok Aritakula

2009-08-25T10:21:00.003+02:00

Today, August 3rd 2009, was the last day of the training and yet another training got successfully over.

Thanks to Paul, who kept calm and made sure that training went on in spite of technical difficulties we faced.

I was really impressed to see how interested MVF was in our application. They were questioning each and every feature of the application and were making sure that it is fitting their needs. If not they were making instant request's for modifying the feature.

It was really great to see the real users of this application. I had a chance to meet many MVF Workers and I found that they are all simple and hard working people ,with a zeal to eradicate child labour. For them, seeing us from Logica, was a great motivating factor and when they came to know that we brought them an application (CMS), which can help them do their work faster and better , they were thrilled.

Many of them personally, came to me asking about the usage of the application. The main hurdle during this training was that they were not comfortable with English. But three guys from MVF, Mahindra , Krishna and Amit made sure that they translate instructions in English to their native language. Thats when we also identified that these three people are the ones who can and will take care of the further deployement and usage of CMS in MVF, once we are gone. We awarded them a Certificate as Experts.

Overall, I feel the training was a complete success and MVF is really happy and serious about deploying the application across different sectors.

As I knew their native language, they were very comfortable talking to me and sharing their views with me frankly. And it was really great to understand as what they think about this application , about Logica's contribution and the role they have to play in using this application. What I understood , from their views is that they have now the clear visibility of how they can use this application to make their work better and faster , In their casual talks they already started talking about how to use and where to use. They even planning to change the way they do survey, so that more and more authentic data is fed to the application.

Being part of all this was making me feel really great. Thanks to Veronica and Malti :-).

Even though, this phase of training is now over, I feel this is just the beginning and Logica is becoming really good at it :-).

Thanks,

Ashok

2009-08-05T15:39:00.009+02:00

The last blog. On the finalday we had still a busy program: evaluation and discussion about next step, printing certificates, final lunch with everybody, visiting giftshops. No time to publish this blog. Hereby.

Sightseeing and the final training

Sunday we hired a taxi to make a sightseeing tour in Hyderabad: Salar Yung Museum (a.o. fine miniature paintings; I missed the famous musical clock), Charminar and surrounding market streets, Mecca Masjid; and outside the city: Golconda fort. Everywhere you see traditional India: shrines, temples, believers performing rituals. But also modern India: e.g. a motorized station for measuring pollution by traffic gazes. Cars, motorbikes and rickshaws are checked and advised on improvement.

(ceremony for godess Kali)

Monday was the final training day. As in every school class there were very fast trainees, somewhat slower and very slow ones. I myself has learned a lot about giving a training in a different language and culture. For one thing: Dutch seems to be a compact language; when you unzip it into one of the Indian languages (Telugu), then you need somewhat more words. The trainees understood it better and It gave me time to look ahead to the next subject. Looking back I think that as a train-the-trainer project the project was very successful. Some other trainees will need a fresh-up when in the future they start using CMS. Also it was good as a reality test: everyday new points for improvement came up and some questions about ‘should it be as it is now’ were discussed. It was a great pleasure to work together with motivated people

in a very good atmosphere.

(the last group)

A training day: Thursday

2009-08-01T09:59:00.008+02:00

9.02 By rickshaw to the office; a ‘kermis’ drive of 10 minutes through the hilarious traffic.

9.20 Installation of the latest version of the application on mine laptop. Start other 5 machines to be used by the 7 trainees. One machine always starts scanning the whole harddisk. Another has always to be rebooted.

09.50 Ready to start; wait for the trainees. Planned start: 10.00.

11.10 Everybody has arrived. They are pardoned: they traveled 150 km and left home at 05.00! So I start with a warm welcome. I am glad that Mr. Mahender (staff of MV Foundation) translates mine introduction. These are mostly fieldworkers, living in poor villages (“a village is poor per definition”).

11.40 Power cut! Suddenly it is quiet: the fan, everything is dead. I cannot let them install the application on their own machine. Go on with 7 trainees on 1 laptop. Some has problem with typing: mine keyboard is different. Others are very quick to pick it all up.

12.25 Lunch around the table. The mild spicy food (very tasty) and the warmth makes me sweat.

13.20 Continue story. Mine laptop runs out of power – I switch to the laptop of Geert Jan. It becomes rather warm in the small room. Sometimes I have problem to understanding a fieldworker: he cannot explain me in for me understandable English what he wants to do – so I cannot help him further. Mahender and Ashok are nearby. I have the feeling I have made myself dispensable.

15.10 Noise again: power returned. Everybody gets started on a machine. When each has done the main thing at least once, I finish the training with the subject: making reports. After that they resume the training on their own initiative!

16.10 Powercut again!! Disappointment - an early halt of the training. The fieldworkers who came from far, stay in Hyderabad and will follow the training tomorrow again.At the end I am not unhappy with the result.

2009-07-30T06:25:00.013+02:00

Last saturday we (Paul and I) left Holland and went to Hyderabad in India. We had a bad start since the airplanefrom Amsterdam to London had a two hours delay, but we where just in time at London Heathrow to catch the adjecting flight to India. After 9 and a half hours we arrived at Hyderabad International Airport and arrived at the hotel by 6 AM on Sunday morning. Our colleague from Bangalore office (Ashok Aritakula) arrived just a few hours earlier by train.

We took de rest of the morning off to get some rest after the long flight and after that we went for sight seeingthe city of Hyderabad by auto rickshaw [ really just a upgraded scooter in which three people can sit].

On Monday we went to see two bridge camps [ one boy and one girl ]. In a bridge camp children stay which have (just) been taken out of child labour. The first fifteen days the child is placed in a special counseling group in which it is promoted to stop there 'bad habits' like smoking and lime sniffing. After that period they will learn primary skills in maths, english, social, science and telegu [the local language]. And during breaks the children can play off course, which these children should suppose to do but where not always able to. To promote the children to play we visited the local mall to buy some toys like badminton rackets, some footballs, a 'scottland yard' game and some frisbees. This since we were told the children did not have access to these toys yet. Average time for the children to stay in a camp is 6 months and their age varies from 6 to 15 years old. These camps we visited had a maximum capacity of 120 (boys) and 150 (girls) and were both opened recently [within one and a half year].

Although this all seems very nice, we where touched by one boy who came to us and asked for help. Since his father had died, his uncles where after the land the boy inherited. The uncles threatened even to kill the boy to get the land. Ashok very nobly offered to contact local media and authorities. Who knows how this will end.

On tuesday the first training session started in which the volunteers are trained in the use of the Child Monitoring System [CMS]. These volunteers regularly perform door-to-door survey in which they try to find children who do child labour, and after that they monitor the children. For that purpose they can use the CMS system in the (near) future. We hope just to solve the latest errors in the software and make the final adjustments based on the feedback of the volunteers. All this to be done this week...

Phir Milenge,

Geert Jan de Boer.

2009-07-23T09:56:00.009+02:00

Takeoff to MV Foundation, Hyderabad.

The preparations for the training of MV Foundation in Hyderabad are almost finished. The building team is working very hard to get the Child Monitoring System ready. During the video conference last week the application has been demonstrated to MVF. New wishes came up. Also here applies: seeing the application does discussions rise high. But everybody is enthousiast. Making the manual took me more time than expected. I got to know the system by trying myself and asking the building team. I had to amend it after every release. One advantage: as in India facilities are usually basic, the system has been kept simple. Also the training plan is ‘ready’ and aligned with Ashok Aritakula in Bangalore, who will assist with giving the training together with Geert Jan de Boer.

What more can one do to prepare oneself for a new project, a new culture? Going out with the whole Dutch team to an Indian restaurant (always recommendable); following a cultural training given by het Tropen Instituut in Amsterdam (helpful); viewing ‘Slum dog millionaire’: that was the most impressive; a colorful, good told story with suspense and emotions; the overwhelming Indian mass. And where the work of MV Foundation is focused on: for children, against child labor and Dickens-like slavery (in the square). So I know again where all this is for. Saterday we are leaving.

Blooming Logica

2009-07-06T10:21:00.005+02:00

It is 29th April, 2009. I first spoke to Veronica , Malti and Jeroen. I was filled with motivation when they shared their views on the ‘Bloom’ project , an initiative of Logica. I always wanted to contribute to something which is noble , but didn’t know what. Thanks !! to Veronica, Malti and Jeroen for giving me that opportunity.

I started off working for the project, along with my Dutch colleagues Gerrit ,Vincent , Ruud, Mark , Geert. And from India, it was Animesh. Mary, Shivakumar and Baskaran joined the team bit later.

Mostly , we consult with each other through Outlook and Microsoft Communicator . And it is really surprising to see how these two tools can be used to share information effectively. My Dutch colleagues are really co-operative and respond to all our queries. Its great working with them.

Gerrit and Vincent arrived in Bangalore on 14th June, 2009 (Sunday). The purpose of the visit was to meet Indian colleagues and also go to MV Foundation in Hydrabad and understand the requirements from the user perspective.

For me, it was the first time I would meet the Dutch team face to face . And it was a great experience. Did I mention, that Lieke Rozendal, a student doing research on corporate collaboration from HIVOS also arrived along with Gerrit and Vincent?

Veronica, arranged a small tour of Bangalore for us (Gerrit , Lieke , Vincent , Shivakumar , Animesh and me) on Sunday afternoon. The Idea was to show our guests a bit of Bangalore . We all had a good time, getting to know each other and visiting places. We really had fun. Shivakumar invited us to his house and served us “Upma” and “Chai” (Tea). Gerrit, Vincent and Lieke liked the Indian dish (hopefully) and also got to see a South Indian family . It was a new experience for them.

The next day (Monday), the trio visited Bangalore Logica office. While Gerrit, Vincent, Mary, Animesh and me were busy discussing the technical aspects of the application we are developing, Lieke was taking notes of the corporate environment inside Logica, taking views of the employees for her research.

We all went for lunch around 1:30 PM to cafeteria. The cafeteria was surprisingly crowded, as our Logica Cultural department organised a musical event at the very place. My Dutch colleagues were thrilled to see so many people having lunch at one place. After great difficulty, we got a place to sit and have lunch.

In the evening that day , my Dutch colleagues had to leave for Hyderabad. They left around 4:00 PM. And a big thanks to Lieke for giving us the Dutch Cookies, they were so tasty and I really liked them. Unfortunately I had to share them with Animesh ,Mary and Shivakumar (frankly I didn’t wanted to share).

This whole experience meant a lot to me. Thanks to Veronica , Malti and Jeroen for taking such an initiative. It can be clearly seen, how boundaries and distance can disappear, for one noble cause. I wish and I know such initiatives will be taken more often in Logica. I am sure , Logica will soon become an example to other IT Players to take such initiatives .

Happy working!

Thansk & Regards,
Ashok K Aritakula

Tourist action, shopping & CMS prototype presentation

2009-06-23T16:35:00.004+02:00

At this particual moment it’s Monday June 22nd around 22.45. Gerrit and Vincent are waiting at the Radjiv Gandhi Airport at Hyderabad. Our plane leaves at 01.05 to Frankfurt. Lieke will visit Bangalore again tomorrow before leaving India.

As promised, we would tell you about our non working day at Hyderabad. First we went by Riksja to the Charminar (http://7wondersofhyderabad.com/charminar/charminar.html). It’s a very big building with large opening on every side and with a large tower on every corner. Via every tower you can climb to the first floor. In earlier days it was possible to climb to the second and third floor. The guide told us that there’s a mosque on one of those higher floors. Now it’s forbidden to go there. Around the Charminar are a lot of different people. People who want to enter the Charminar for religious purposes, Riksja drivers, children and women with babies begging for money to buy food and young buys who want to sell things like balloons, sunglasses and other things we didn’t need.

Very close to the Charminar there’s a mosque, the Mecca Masjid (http://en.wikipedia.org/wiki/Mecca_Masjid). Before entering the terrain we had to get rid of our shoes. In front of the mosque is a big square. When we were crossing the square a man approached us and started talking about the mosque. The man kept telling and telling and slowly more Muslim children started staring at us. Probably they don’t see very often white men and a girl with blond hair. Then only Gerrit and Vincent entered the mosque; Lieke wasn’t allowed. When it’s time to pray for Muslims the mosque has3000 places to pray. And still the man kept telling and telling. When we finished visiting the mosque the man had one more thing to tell: “You owe me money for telling things about the mosque”. It was a little weird, but we gave him some money because he was already getting a little angry.

When we left the big mosque we went across the Charminar to walk through a big Bazaar. A lot of things were sold there: shoes, Indian clothes, ugly jeans and fruit. But also strange things like second hand tooth brushes, fifth hand watches and radio’s that also play cassette tapes.

After having lunch in a very cold (some Indians use the A/C more than needed) restaurant we took the Riksja to visit the Birla temple (http://www.indnav.com/servlet/Browse?mt=goToName&name=Birla+Temple+Hyderabad). It was a beautiful temple on top of a rock hill. The whole temple is made of marble. Here also we had to take of our shoes and leave our bags, cameras and cell phones behind. The whole temple had beautiful creatures of Indian gods, like Ganesha and Shiva. All Indian visitors waited for every statue to worship their god and to pray for themselves, their family and their friends. A very impressive temple, very impressive habits, but also on top of the temple the view over Hyderabad was astonishing.

We still needed some shopping to do for our families, relatives and friends at home. Visiting a shopping mall in Hyderabad is much more different than visiting for example ‘de Bijenkorf’ in Amsterdam. There’s more personnel than customers. And as a West European customer they treat you as if you are an important Royal or as if you are Mr. Obama himself. They tell you they can make a custom made Saree for women or custom made suits in half a day. We also wanted to buy something for the people of MV Foundation. It was hard to decide what we should buy, until the idea came up to buy things for the kids at the schools. We went to the toys department and bought some flying saucer (Frisbees), tennis balls, a chess games and dices.

When we arrived at the MV Foundation office this morning, we noticed that our Logica colleagues in the Netherlands (Geert Jan & Ruud) and in Bangalore (Ashok & Animesh) had been spending a big part of their weekend on working on activities related to the Child Monitoring System (developing, developing, developing). Great to see they wanted to make sure that Gerrit and Vincent could demonstrate as much as possible regarding the Child Monitoring System.
After lunch we went to another office of MV Foundation in Hyderabad, because the MV Foundation people said they wanted to provide us a big meeting room with big screen for the presentation. Wouldn’t that be great! It’s not a meeting room as we have at our Logica offices. The screen is the back side of a big plastic promotion flag. The meeting room itself contains a lot of plastic chairs, an old dining table and a lot of archive boxes. The really great part was that 15 to 20 people attended our presentation, including the most important man of MV Foundation, Mr. Venkat. In total about 1100 are paid MV Foundation employees.

We showed the MV workers the parts of the system that were developed. All of the attendees were very interested and when the demonstration was finished they were discussing a lot and they were questioning several things. A very good part of the demonstration was that they also tried to think with us in the process of developing. They had some extra ideas on the existing parts in the prototype, but they also made suggestions on parts of the system that weren’t concluded initially in the requirements phase. Those ideas came up, after showing the system to the white screen. Showing screens and processes in the systems is making the system alive for the MV Workers. Suddenly they started to understand things. Demonstrating is a much better method than explaining things during discussions without any visual aids. During such a presentation all the attendees are discussing with each other. Also an older woman gave all attendees chai, great cookies, and a little later drinks like very sweet Sprite and Fanta. Such a meeting is not as organized as we’re used to back home. But somehow, at the end, the desired results are achieved. We clarified issues with MV Foundation and we also have a good insight in the wishes that MV Foundation still have, but that weren’t mentioned during the requirement phase.

After finishing our presentation the people started clapping. All together a trip of hard working, but also a week of a lot of impressions and experiences came to an end. That doesn’t mean that the project for developing the Child Monitoring System has come to an end. Still a lot of work needs to be done in several places in the Netherlands and in Chennai and Bangalore in India. We can board our plain soon.
Bye bye Hyderabad, Amsterdam here we come!

Traffic @ Hyderabad

2009-06-22T08:54:00.001+02:00

We’ve mentioned it some times before. The traffic in India is much different that the traffic in the Netherlands. A lot of motorbikes, busses without doors, cars, riksja’s and pedestrians. All of those together are in traffic as it is a case of surviving of the fittest. And those vehicles that have a horn, don’t refuse to use the horn at all. It’s like there’s no law that says who goes first. You have to earn it to go first, by taking risks and chances.

Our American colleague at MV Foundation said: “crossing a junction by foot during rush hour is like dodging death”.

Underneath a small impression when we’ve tried to cross a junction by foot during rush hour.

Working at the office of MV Foundation @ Narayan Appartments, West Maredpally, Hyderabad

2009-06-22T07:16:00.001+02:00

Today it’s Saturday June 20th. Yes, it’s Saturday. People at MV Foundation tend to work on Saturday. Because we still got a lot of work to do, we thought that it is even very convenient that MV Foundation’s head office is also open on Saturday. The last days, since our visits to several schools and camps we have been spending our days at the head office of MV Foundation.

Lieke was performing interviews for her own project with several people form MV Foundation like Naren, Mahender and Venkat. And Gerrit and Vincent continued with their issues on CMS project: adapting necessary changes in the use cases, adding code, rebuilding the database and helping colleagues in the Netherlands and India with occurred developing issues.

First we want to tell you about a regular day at the MV Foundation head office. The day starts between 10 am and 10.30 am. It depends on the moment the first person arrives with keys of the office. Once the office doors are open everyone drops in after another. The office isn’t as fancy as we’re used to at Logica. MV Foundation has two apartments at the second floor in an apartment complex. Between those two apartments they created an opening, so the head office is actually a huge apartment with in total eight rooms, excluded the kitchen and bathroom. There are no doors in the office, but instead of doors there are some kind of curtains. The furniture also isn’t what we’re used to. If you are very picky on Arbo-things, then you’d better not work at the head office of MV Foundation. There are a lot of cabinets with a lot of paperwork in it. All that paperwork isn’t archived very neat, but somehow all the people know exactly where they kind find a particular document or book. During a regular day about 20 people are working here, man and women. There’s a maid, who cleans the floor, doing the dishes, etc. And there’s also a ‘lilliputter’ who’s tall enough to put our chai next to us on our table. He serves as chai two times a day: in the morning and in the afternoon. The day ends normally at 6 pm. For us it would be better if the working day lasts a little longer. So the last MVF employee standing stays till around 7 pm and then he makes clear that he wants to leave in 10 minutes.
We’ve got the idea that the people here maybe aren’t working as hard as people in the Netherlands normally do, but somehow they have more fun in doing their job compared to the people in the Netherlands. The MVF workers doing their job ‘op z’n elf-een-dertigst’. The people from MV Foundation are very devoted regarding the goals MV Foundation wants to achieve.

The equipment at MV Foundation also isn’t what we’re used to. It’s most likely that our laptops were on top the best computers at the office. There is a wireless internet connection, but it hasn’t that quality and speed that we do have at our Logica offices or at home. Every now and then the wireless connection is gone. Not a big very big problem, except the moments that we’re checking our code in or out. Indian people aren’t materialists. Somehow everyone does have a fancy cell phone. It is said that a cell phone in India is a sort of status symbol.

Now we shall write down some things on how we’re doing our work at the MV Foundation head office and how we’re in contact with our Indian and Dutch colleagues. It’s hard to use our own cell phones, because the rates to make and receive calls are very high. We’re still Dutch, aren’t we? So that’s why we use our Logica-mail, but mostly we use Office Communicator. Actually it’s almost like communication with our project colleagues when we were in the Netherlands. The big difference here is that the internet connection isn’t very stable. Another problem is that in India power cut offs occur every now and then and they are not announced. It’s quite hard to deal with power cut offs especially when you’re battery starts to reaching the 0%. During a power cut off only necessary equipment will be up and running and they use old car batteries for that.

We discuss a lot with the people at MV Foundation. Whenever there’s a question, we can disturb them. When they’re busy they ask for five minutes of our patience. Mostly that will do. Their knowledge of IT isn’t actually what we expected. We were told that they can handle Word and Excel, but it’s hard to explain the things that Gerrit and Vincent are doing. The MVF-people aren’t also that very smart in explaining things regarding to functionalities or facilities regarding the Child Monitoring System. Especially when you start talking in terms like categories, subcategories and relationships between items. Using pen and paper helps a lot, but that still doesn’t make the things fully clear to the MVF people. So it takes a lot of time and patience to clarify things.

The longer we’re here the more we’re running out of time. Especially last Friday we’ve been talking a lot with Ruud en Geert Jan in the Netherlands and with Animesh and Ashok in Bangalore, because we definitely want to show to the people of MV Foundation a solid prototype of the Child Monitoring System. We’ve asked Arvind to pick a time for this Monday to arrange a meeting. He said fifteen to twenty people will attend the presentation of the CMS prototype. After our presentation we can discuss on some topics regarding the Child Monitoring System.
Tomorrow it’s Sunday. The office will be closed, so that creates possibilities for the three of us to exploit some not work related things. Probably we’ll be outside, since the temperature is still outstanding since we got here.

More about our day off and our CMS prototype presentation in one of our next posts.

Visiting the Logica Bridge Camps, by Lieke Rozendal

2009-06-20T14:19:00.003+02:00

In our previous post we mentioned that Lieke wasn't with Gerrit and Vincent because she was visiting schools and camps in another district. She also visited a Residual Bridge Camp, founded by Logica. Underneath her story.

Because Vincent and Gerrit were too busy implementing the CMS at the head office of the MV Foundation, I had the privilege to visit the Logica bridge camps in Kurnool District. Mr Baskhar, the District officer, accompanied me on the ten hour ride from Hyderabad. Driving around in India is overwhelming but fascinating. On the highway (where trucks, motorcycles, bikes and cows are also allowed), I had some near death experiences, but somehow the drivers always seem to manage and just miss the upcoming truck by 2 cm’s….. Respect Indian drivers!! Going into the rural areas the landscape changed into a rocky desert like surrounding, in which farmers still try to do some agricultural activities. Men and women working on the field in 42 degrees…. It seems unbelievable for us, but it is daily reality for half of the Indian society.

In the Kurnool district many cotton plantations are located. Passing the fields we saw a few children working and fertilizing the cotton seeds. The plants are only 1 meter high, so it’s very convenient to use children, according to the farmers. Baskhar explained me that the children only earn 20 rupee a day… which is about 30 eurocent, unbelievable isn’t it! Some of them are even contracted, and committed to do the work for a whole season. The parents send the children to the cotton plantation for a few months to do bound child labour. I have read a lot about child labour, but once you see it, it hits you in the face…. this is still part of reality…

After a long and bumpy ride we entered a tiny village, cattle everywhere, small brick houses, and kids running around by seeing the car. A big yellow sign got my attention. We had finally reached the Bridge Camp supported by Logica and Hivos. The kids were very exited by seeing a white tall blond alien like me…. I asked some children what kind of work they did before coming to the bridge camp. Half of the group had been working in agriculture and on cotton seed plantation. Some girls were working in domestic work. “I was a Rickshaw Driver”, said one of the boys, who was about 4 ft tall.….. How bizarre, no wonder the traffic is chaotic in India, if 10 year olds are driving around!

First they were bit shy, but after singing Hoofd, Schouders, Knie en Teen, Knie en Teen…. (a Dutch song which includes a funny dance), they were having a blast and started to show me their classrooms and their excellent skipping skills (touwtje springen). It was so nice to meet the kids and talk to the teachers who are fully committed to get the children back to the right level, so they are ready for the public schools.

Gerrit and Vincent had asked me to hand out some Logica pens and the key cords to the kids and teachers in the camp. Especially the key cords were very popular, the kids loved them and teachers immediately attached their mobile phones to it, and were walking around if they owned the world! After a DOEIDOEI screamed out by 60 happy kids, we went back on the bumpy road, heading back to Hyderabad.

It was very special to visit the Logica Bridge Camps. Once you see it with your own eyes, the work of the MV Foundation really comes alive. It is great that Logica and Hivos are able to support the struggle of the MV Foundation against Child Labour in India, and try to give these wonderful kids a sustainable future!

School camps

2009-06-18T15:38:00.011+02:00

At this particular moment it’s Thursday June 18^th and for our idea the evening starts. But in India it’s still during working hours. Like Mark and Geert wrote earlier: the working hours differ from the ones we’re used to.

Last Monday evening we arrived in Hyderabad by plane. In the evening it was still round 30 degrees Celsius. That was already a lot warmer compared to Bangalore. We already knew that Hyderabad was a big city, but we didn’t know that getting from the airport to our hotel would take two hours, just to cross a city (population is more than 7 million) from south to north. Also here the traffic is unbelievable. Traffic all over, all kinds of vehicles and they all are using their horn instead of their lights. Can you imagine the noise?

After our first breakfast (plain white toast and cereals are the only things we dared to eat at the beginning of the day) we went by car to the MV Foundation head office. There we had a great welcome by Naren, Arvind and Mahender. They told us about their vision, their ideas, their history and also about the goals they want to achieve by using the Child Monitoring Systems. What we didn’t know is that they planned a program for us.

In the afternoon Lieke, Gerrit and Vincent were accompanied by Aron, an American Student who is working at MV Foundation, by a fellowship of an American NGO. So we went into the car and the driver drove us to a Residual Bridge Camp (RBC) for girls. That’s a school that’s not actually funded by Logica, but the visit was meant to give us an idea. The RBC is meant to give kids, that had never attend school before, a quick update on their knowledge and skills, so they can fit in a normal class at a normal school with kids of their own age. It’s hard to describe what we’ve seen there. We’ve seen poverty, but we’ve also seen happiness. We spoke to some of the teachers and also they presented us a cup of chai.

The girls attend class in a room without desks, without chairs and without a lot of other things. The same room is also used to sleep in. They sleep on the ground; no bed, no pillow. They also have a small suitcase. In that small suitcase they keep their personal belongings like clothes and things for personal hygiene.

When we were there they also had dinner: warm peas. When they want to play there’s a place in the middle of the buildings. The floor exists of sand and stones. No things like ‘wipkip’, ‘zandbak’ or ‘schommel’. On the other hand: all these girls are happy with all the things they have. Especially a visit from some white skinned Europeans / Americans made their day a very special one. All of them want to be photographed. First they were very shy, but at the end it was hard to reach the car. We also went into a classroom full of kids. Open eyes, curious looks, and a lot of giggling. They sang a song and they had a chance to ask us things and vice versa.

After this amazing day of ‘work’ we went to Arvind’s house. His sisters made dinner for us and we also drank ‘Chai’ (Indian tea with cream and a lot of sugar). The family showed us a great hospitality. After our stomach stuffing dinner we went back to our hotel and drank a beer with our new American friend.

The next morning Lieke was picked up at the hotel to visit some Logica RBC’s. At the moment of writing we cannot give any details on that, because visiting those camps take almost a day to get there by car. So Gerrit and Vincent will see her tonight again. Gerrit and Vincent met Aron at their hotel the same morning.

We first went in to the country side of Hyderabad to visit a public school for girls in a village named Ervaguda. Again it’s hard to describe what the village looks like. A lot of trash and garbage next to the road. Buildings that aren’t finish. No hard road: only sand. But also here the school is not much better and also not much worse than the school we visited a day earlier. We had a meeting with the teachers in that school. We’ve been talking about how they’re monitoring a child right now and how they make sure that MV Foundation gets the right information. It’s great to see that they’re doing it very good, but it’s tough to see with which materials they have to work with. We also had the chance to visit a class with girls. We were standing in line in front of the classroom. They were told who we are, what we do and they were asked “Are these guys from your country?” and “What do want to be when you’re grown up?”, “What do want to ask these men?”. Some kids also presented to us some songs and rhymes. After that we had to sing a song as well. Also in this place the girls were very shy at first, but after that it was as if they were glued to us. For this place in the middle of nowhere it’s very good to see that these girls are studying for their future in a very poor environment.

Once we were in the care we headed to Shankarpally, where one of the mandal (something like a ‘gemeente’) offices is located. At that place we had a meeting with several people working on a daily basis full time at that office. They are working behind some pretty nice computers, but they also work behind computers that we won’t even find at our second hand shops. These men and women are doing a great job. They do it full time with a good spirit and a lot of devotion. During our meeting Gerrit and I found out that they’re not very into our IT-business. It’s hard for them to understand any of our business. Especially when you start talking with terms as ‘filters’ and ‘checkbox’. So we had to take our time and use examples to clarify things with the mandal officers.

Since it was already late for lunch Arvind thought it would be a good idea to go out for lunch. So we went to another RBC almost in the middle of nowhere in a village named Aloor.

MV Foundation Camp, Aloor weergeven op een grotere kaart

This RBC is also for girls. Here we had a great meal with rice, Indian curry, sambal, chapati and some drink that was similar to Greek Yoghurt. Here the environment for the girls was the worst so far. Very hot, almost no trees, since a few months there’s a shower facility (throwing rain water in a bucket over your head). They cook on a brick made place with wood on fire. For us it’s something we only remember from our grandparents stories. Between all those lovely girls there was a young woman with a special story. Her name is Karen, 19 years old and during holiday breaks she’s a volunteer in this camp. When she was a lot younger she was also one of the girls in Aloor’s RBC. Before that she was bonded to domestic work. After a lot of years she started studying and she graduated. She also speaks fluent English.

After this exhausting but great day we went back to Hyderabad. We had some Naan and Paneer Mutter Masala. With that meal we went to bed, because the next day our first whole day at the MV Foundation office would start.

More about that next time.

First days in Bangalore

2009-06-15T11:48:00.005+02:00

It’s Monday June 15th and it’s past lunch time in Bangalore India. The last night in Holland was a very short night. Vincent, Lieke and Gerrit arranged at 5 am at Schiphol. We left Schiphol at 7.15 and headed to Frankfurt. In Frankfurt we had to wait for about three hours, so we had the time to eat and drink and get to know each other better. Around 11.50 we left Frankfurt to fly to Bangalore. After a long flight we landed in Bangalore around midnight. After leaving the plane it took a long while to get to our suitcases. Before we could pass the immigration officer, we were temperature checked by a doctor to make sure we won’t import Mexicaanse Griep (H1N1) into India. At Logica Bangalore they wrote a special document about H1N1. See (only for Logica colleagues): http://home.global.logica.com/portalcontent/files/global/main/H1N1%20virus%20awareness_v2.pdf.

A cab was bringing us to our hotel and during the 45 minutes ride we were able to catch some glimpses of Bangalore and we also hit a dog on the road. The driver said: ‘don’t worry, it happens all the time’. Around 2am we arrived at our hotel (http://www.fortunehotels.in/HotelResort/main.aspx?ID=jjzMpzSjmet8b1CqrZapPg==&PType=6FrpaFUg4tzWXwacpHoKmg==). Lieke asked the driver to tell us some things about Bangalore. He didn’t stop talking until he reached our hotel. We were surprised when we arrived at our hotel. A lot of personnel was at work at 2 am and all of them has his/her own job and they all are very polight: ‘Goodevening, Sir”, “You had good journey, Sir?”, “Thank you, Sir”, “Can I help you, Sir”, “Have a nice stay, Sir”.

Because of the lack of sleep Vincent en Lieke missed their breakfast. So after a shower the three of us went into Bangalore by foot. We couldn’t take too long, because our Indian colleagues Ashok, Animesh and Shivakumar would be at 3 pm at our hotel to pick us up for a city tour. They also arranged a tour guide and a driver. In a short throughput of time we’ve seen a lot of things in Bangalore.

First we went to Vidhan Soudha, a granite building housing the Secretariat and the State Legislature. A lot of people outside of Bangalore come to this place to see it. On the other side of the road there is the big High Court, established by the English. After seeing Vidhan Soudha we went to Bangalore Palace, where it’s forbidden to make pictures of the inside and outside. It was built in 1887 inspired on Windsor Castle. It belonged once to an English king and now it’s a venue for various exhibitions, concerts and cultural programmes. Then we went to something like a cotton industry factory. Again, two ladies opened the door, and a lot of personnel was ready to help us: “Good afternoon, Sir”, “Please have a seat, Sir”, “You buy beautiful carpet for your wife, Sir”, “Only obligation is to look around, Sir”, “Thank you, Sir”. They showed us everything in there: carpets, shawls, jewelry, shirts, sari’s, etc. They we’re hoping we would buy some of the very expensive, but beautiful materials. Also they gave us some tea. So we were drinking tea Indian style. Then we went to the Bull Temple, after avoiding some cows on the road. The Bull Temple has a mammoth monolithic bull called ‘Nandi’. It’s believed that the statue keeps on growing in size. The temple is adjacent to that of Lord Ganesha. See: http://www.flickr.com/photos/ishida/sets/72157594263017101/. After our visit on bare feet, a man in the temple marked our forehead with a red mark.

After seeing all this Shivakumar must have thought we were hungry.

So we went to his house, where we met his wife, kids, and his parents in law. His wife prepared us a meal and also we drank a cup of tea. It was a very nice gesture and it was good food. Then our Indian friends brought us back to our hotel with the help of the tour guide and the driver.

Back in the hotel Lieke, Gerrit and Vincent decided to drink a King Fisher beer. We also felt that we could use something small to eat. We could choose between things we haven’t eaten before and things we haven’t eaten before. So we decided to eat things like spicey banana saucages, mini spinache burgers and spicey potato ‘kroket’. We were glad we had some beer to extinguish the fire, because steam was leaving our ears.

After a good night sleep we had our breakfast and took a cab to our Logica office in Bangalore. They told us that about 2500 are working here. After a security check we could enter the Logica building. Actually working in Bangalore is almost the same as in the Netherlands. Except, in India they don’t know the term ‘flexplek’ and you won’t see a fighting aircraft landing every 20 minutes in the Netherlands. Also in the Netherlands isn’t a young man who asks you if you’d like to drink coffee or tea and also in the Netherlands there isn’t a young woman serving you the coffee or tea. Unfortunately… Every employee has his own cubicle. Around 12.45 pm Ashok invited us for lunch. A lot of Indian food in Logica’s restaurant and also a lot of Indian music. Please check the following movie to gain an impression of a lunch break in Logica Bangalore.

We also met Veronica and Mary today. Very nice and polite ladies. Mary was very delighted with the chocolates we brought her from Amsterdam. In a few hours we’ll be leaving Bangalore to Hyderabad to meet the people from MV Foundation. More about MV Foundation in our next blog.

Fasten your seat belts! CMS ready for takeoff?

2009-06-11T14:51:00.003+02:00

Today it’s Friday, June 11th and in less than 48 hours Gerrit and Vincent will go to India. But it’s not just the two of us who will travel to Bangalore and Hyderabad. Lieke Rozendal will join us.

Lieke is a student at Nijmegen University and she already is a member of the Hivos team. As a part of her study she is exploiting a research project. She wrote in her ToR: “The purpose of this evaluation is to conduct a scientifical research on NGO-business partnerships on poverty alleviation. The evaluation of this specific case study (the partnership between Hivos/Logica and the MV foundation) can provide useful information to the theoretical discourse on multistakeholder partnerships. It will also present practical recommendations to the involved stakeholders to improve current process of cooperation between the three main stakeholder and to use lessons learned for future partnerships.”

The CMS team has expanded as well. Since May 28th three test analysts have joined the CMS project team. From Rijswijk (the Netherlands) Satyn Ramlal, from Chennai (India) Shivakumar Veeranna and from Bangalore (India) Baskaran Narayanasamy have joined us.

At least one day per week the whole Dutch team is together in our Logica office in Amstelveen. You can see us together here in Amstelveen (from left to right: Satyan, Ruud, Mark, Vincent and GeertJan). Gerrit wasn’t in Amstelveen when the picture was taken.

Despite that Gerrit and Vincent leave in less than 48 hours still a lot of things need to be done. Some practical things like packing our suitcases, but also Gerrit and Vincent have to make sure that they leave the Netherlands with the most up to date documentation and with the prototype of the Child Monitoring System.

During the stay of Gerrit and Vincent in India, the rest of the team will continue working on CMS, hopefully with the tips and tricks provided from India. I.e. a complete Child Monitoring System cannot be shown. Maybe Gerrit and Vincent (and Lieke of course) are ready to fasten their seat belts, but CMS isn’t ready for takeoff (yet).

A few weeks ago we wrote down that our Indian colleagues are very friendly. Last week Gerrit and Vincent asked them if they had any tourist tips for us in Bangalore. They told us: “We all are eagerly looking forward to meet you guys. And how can we let you guys spend the Sunday doing nothing, we will plan out something”.

CMS - from scratch to sourcecode

2009-05-26T14:13:00.005+02:00

It is already in the end of May and all of us are, besides some public holidays, already busy for three weeks with creating the Child Monitoring System.

Geert Jan de Boer, Gerrit Koopmans, Mark Manders en Ruud Rietveld, together with our Indian colleagues Animesh Kumar and Ashok Aritakula, are very busy developing the required functionalities in the Child Monitoring System. They're doing this, after it has cost a lot of time to solve issues that had to do with environments, synchronization, check-ins and check-outs of sourcecode, realization of the database, etcetera.
Vincent Hegeman has, together with our Indian colleague, Arpuda 'Mary' Theerka Das, already made quite some progress with writing the Use Cases. They provide our developers a basis to realize the system, as required by MV Foundation. For writing the Use Cases we mostly use the documentation written by our colleagues and analysts Mark Artz and Geert Mouwen, who went to MV Foundation in India in March.

Until now the contact with our Indian colleagues is remarkable and special. Each of them is very interested in who we are, they are very committed to the project, they work very hard and on top of all they are very friendly and kind. Most of the time the contact is via Office Communicator. Via this medium we communicate en discuss a lot. We also had contact by phone, but that requires a lot of concentration. Our 'Dutch' English is quite different from 'Indian' English.

On Saturday June 13th Gerrit and Vincent will leave the Netherlands by plane. Not straight to Hyderabad, where the head office of MV Foundation is located, but first via Frankfurt to Bangalore. At the Logica office in Bangalore we will meet our Indian colleagues and we will exchange information with them as well, after we had a full day to get used to the climate (40 degrees Celsius) and the food (it is said that we should never forget to take tissues or toilet paper and drink no water from the tap). After our visit to Bangalore, we'll leave for Hyderabad. There we shall show our CMS prototype to MV Foundation. In over a week time we will collect issues and defects and adapt other requirements by MV Foundation. Probalby we will solve issues and defects in the Netherlands and maybe also in Bangalore, to mutate CMS from a prototype into a reliable and suitable end product. In that week we will also visit some schools to see with our own eyes how a school registers childrens' data and what a school does with those data and what MV Foundation does with those data as well.

So far the job is very nice and interesting and it's done by a congenial devoted project team. One of the biggest challenges is to realize most of the required functionalities in a short time of throughput.

Start ontwikkelfase CMS

2009-05-05T09:07:00.001+02:00

Op maandag 4 mei zijn wij, Geert Jan de Boer, Vincent Hegeman, Gerrit Koopmans, Mark Manders en Ruud Rietveld samen met onze Indiase collega’s Ashok Ariatkula en Animesh Kumar gestart aan de ontwikkeling van het monitoringssysteem voor MV Foundation in India.

In het kader van ons Maatschappelijk betrokkenheidprogramma gaan we werken aan een opdracht voor MV Foundation. MV Foundation is een stichting die strijdt tegen kinderarbeid. Sinds hun oprichting in 1991 heeft ze al 550.000 kinderen uit arbeid gehaald en naar school gebracht. De samenwerking in dit project is voortgekomen uit ons partnerschap met Hivos. In maart hebben collega’s Mark Artz, Geert Mouwen, Mrudul Godbole en Kishan Kumar de requirements voor het systeem opgesteld. Aan de hand hiervan gaan we in de komende maanden het functioneel ontwerp maken, een prototype bouwen en valideren bij MV Foundation en het systeem definitief afbouwen. Eind juni gaat een nieuw team naar India om MV Foundation te trainen in beheer en gebruik van het systeem.

From an other Indian point of view

2009-03-24T13:59:00.003+01:00

This project was a very good learning experience for me, not only work wise, but more in terms of understanding the society I am leaving in and the present social problems.

In the last two weeks I got the chance to visit the some villages where MV Foundation is actually working with the children and also some school and the RBC camps where the students stay. I would like to mention about my experience on the last visit to the girls camp in Hyderabad.

It was the last day of our tour to visit the RBC camps and while returning back to the hotel, we decided to visit one more camp which is in Hyderabad before going back to the hotel.

The camp was located in the crowded part of the old city in an old school. We were told that majority of the girls here were working as domestic help in the cities. When we went there, they welcomed us and asked if would like to see a drama which they usually perform in villages and streets to promote actions against child labour.
In spite of not understanding the language, we were able to make out from the acting what the play was all about. The acting was fantastic and it was really an eye opener for us. Staying in India, I was not aware of these situations. I had heard about child labour and even seen, but after actually witnessing these incidents, I was able to get the real feal of the situation.

Apart from the work, we had a nice interaction among ourselves. It was great to interact with Mark and Geert. They were very enthusiastic to know about Indian culture and even try out different Indian food varieties.
We too got to know more about Netherlands from them, and would definitely like to visit it sometime in future.

Mrudul Godbole

An Indian point of view

2009-03-24T13:33:00.004+01:00

We have been in Hyderabad almost two weeks, during these days we visited in six camps.

We also visited some villages. After visiting Bridge course camp we realized how much difficulties children are facing over there. They don’t have proper class room and clothes. Almost first week we spent to visiting all camps, some villages and we met some villagers. They told MV foundation is taking care of most of the children who belong from poor families. Second week onwards we started working on requirement gathering .I was responsible to collect all non functional requirement, Use Cases were taken care by Geert, DataModel had been taken care by Mark and Mrudul was responsible for Business Case. Everybody has completed his/her task on time. We have delivered all documents to MV foundation staff for final review and feedback. Today (24-03-2009) we had meeting with all MV foundation staff, they asked some questions regarding CMS. Mark answered all the questions.

Currently I am working in Logica, Chennai and Mrudul is working in Logica, Bangalore office. She has lot of skills apart from information gathering skill, like she is a very good team worker.

Something about Dutch colleagues Mark and Geert, both are very good team players. Both have very good analyzing skills. Apart from our work we have shared so many things related to India and Netherlands. I never have been to Netherlands. When I met Geert and Mark, I came to know how is the culture there.

I have been working in software development from last 2.8 years, so this kind of work was completely new for me. I learnt so many things from our team.

Finally I would like to say that we had really very good experience with MV foundation.

Final day

2009-03-24T05:26:00.004+01:00

Laatste dag al weer in Hyderabad. Afgelopen vrijdag onze bevindingen gepresenteerd en maandag een eerste versie opgeleverd ter review. Het is allemaal kort dag. Liefst willen we het afhebben voordat we gaan: bij elkaar zitten werkt toch nog altijd het makkelijkst.

Het zijn intensieve dagen geweest. Oude antwoorden leidden tot nieuwe vragen, review van elkaars documenten gaf nieuwe inzichten. De samenwerking met de 2 Indiaase collega's gaat goed; hun beide achtergrond en ervaring is wel zeer verschillend en vraagt daardoor telkens wat afstemming.
Vanuit MV Foundation is de medewerking prima. Gelukkig snappen we inmiddels voldoende van Indiaase lichaamstaal om te begrijpen dat Nederlandse 'nee'-schudden hier instemming betekent. Wel zo handig :-)
Hopelijk komt het nieuwe Child Monitoring System snel beschikbaar, dan kan MVF de papieren administratie verminderen en daardoor meer tijd besteden aan het echter werk. Afgelopen periode heeft wel duidelijk gemaakty dat ze nu veel tijd kwijt met registreren, optellen en overtikken; en dan nog is de kwaliteit onzeker.
Nog een paar uurtjes...

Caste - Fathers name - Upper Primary School - Gram Panchayat

2009-03-20T06:56:00.006+01:00

Vrijdag alweer. Afgelopen dagen zo veel mogelijk uitgewerkt. Nieuwe vragen komen op, mooie oplossingen komen naar voren. Maandag en dinsdag werden we nogal gehinderd door gebrek aan elektriciteit. De batterij van een laptop raakt uiteindelijk leeg, de ventilator werkt dan ook niet en op een gegeven moment wordt het donker. Naar een andere plek gaan waar wel elektriciteit is, is ook niet handig: We hebben genoeg vragen aan de medewerkers van MV Foundation. Ze zijn erg gedreven, komen snel met antwoorden en hebben goede ideeën over waar ze naar toe willen.
De woensdag en daarna was er wel gewoon elektriciteit, dus ging het wat soepeler. Verdere beschijving van de werkomstandigheden: werktijden van 10:30 tot 20:30, lunchpauze een uur, 2x daags een thee ronde (zoet met melk), temperaturen tussen de 35 - 40 graden, met z'n allen aan een tafel.

In 2,5 weekjes 'even' een informatie-analyse doen is ambiteus. Even een team vormen met twee Indiaase collega's, even het Indiaase schoolsysteem snappen (met PS, UPS, HS), de bestuurlijke structuur (met zoiets als Gram Panchayats), rekening houden met ontbreken van geboortedata, naamgeving van mensen (in deze regio 'name' en 'fathersname', maar dat is in andere regio's anders) en ook een uitdaging: daarnaast moet hetzelfde nieuwe bedrijfsproces ook handmatig gedaan kunnen worden en toch hetzelfde rapporteren. Daarnaast nog wat taalproblemen, maar verder niets bezonders :-) We kunnen gelukkig ook verder bouwen op de kennis van het vorige project wat via Bloom door collega's hier is uitgevoerd. Het Management Informatie Systeem wat dat heeft opgeleverd, wordt op verschillende plaatsen gebruikt. Op andere plekken willen ze ook wel, maar ze schijnen in die mandal offices nog geen elektriciteit te hebben...

Veldonderzoek

2009-03-17T10:58:00.009+01:00

De laatste dagen hebben we ons bezig gehouden met het verder verzamelen van de requirements. Hiervoor hebben we op vrijdag 2 Bridge Camps bezocht van MV Foundation en 1 highschool. Ook hier kwamen we weer tal van enthousiaste kinderen tegen die maar al te graag op de foto wilden; zodra we de camera te voorschijn haalden verdrongen ze zich om maar op de foto te kunnen, of om handjes te geven en te vragen naar onze naam. Binnen de kortste tijd waren ook al onze zorgvuldig gerantsoeneerde Logica pennen en snoepjes op; we konden het gewoon niet over ons hart verkrijgen om er maar een paar uit te delen en de rest niets te geven.
Indrukwekkend was het verhaal van een meisje genaamd Kiran; ze vertelde hoe haar vader haar moeder had vermoord, ze hulp zocht bij een oom welke haar mishandelde en op straat belandde. Uiteindelijk kwam ze terecht in een bridge Camp van MV Foundation en is ze nu bezig met afstuderen. Ook vertelde een ander meisje ons hoe ze in een steengroeve stenen klein moest hakken tot gruis, tot MV Foundation haar daar weghaalde.

Zaterdag hebben we een veldonderzoek uitgevoerd op een mandel (regio) kantoor van MV Foundation. Hier hadden we al naar uitgekeken omdat we nu de kans hadden om de daadwerkelijke gebruikers te kunnen spreken en ook om te zien hoe ze met het eerder door Logica gebouwde MIS systeem omgaan. Het was goed om te zien dat er intensief wordt gewerkt met het MIS systeem, en dat er grote belangstelling was naar onze komst. Groot voordeel was dat onze collega's uit Chennai en Bangalore zeer gericht vragen konden stellen in het Hindi aan de gebruikers welke geen Engels konden spreken. Grappig detail was dat de pc's er werken op grote autoaccu's; omdat de stroom in India nog zeer geregeld uitvalt. Op de terugreis van deze zeer vermoeiende, maar leerzame dag, besloten we om ook nog een Bridge Camp in Hyderabad te bezoeken; hetgeen een goede zet was: zodra we daar waren leefden we weer helemaal op!

Zondag hebben we gebruikt om de stad verder te verkennen en om de zon onder zien te gaan in de smog van Hyderabad vanaf de witmarmeren Birla tempel. Morgen gaan we dan eindelijk starten om alle opgedane kennis om te gaan zetten in de eerste bouwstenen van het Functioneel Ontwerp.

Een schooltje in India

2009-03-12T14:15:00.007+01:00

Vandaag hebben we touwtje gesprongen. Tja, als zo’n 60 meisjes rond je staan en aandringen, kun je moeilijk “Nee” zeggen.

Het was een bijzondere dag. Na een reis van zo’n 6 – 7 uur vanuit Hyderabad, waarbij de wegen smaller en slechter werden, kwamen we aan bij het Residential Bridge Camp Yemmiganur, dat door MV Foundation is opgericht en wordt onderhouden.
Bhaskar van de MV Foundation begeleide ons naar dit met behulp van Logica opgerichte ‘bridge camp’.
In een bridge camp worden kinderen, in dit geval alleen meisjes, voorbereid op het reguliere onderwijs. In een half of heel jaar moeten ze de schade inhalen zodat ze weer kunnen instromen in het reguliere onderwijs. Die extra voorbereiding hebben ze nodig omdat ze eerder school verlieten (‘drop-outs’) of nooit naar school gingen. En niet naar school betekent eigenlijk altijd: kinderarbeid: Werken op het land, het vee hoeden, dagloner, stenen klein hakken in de groeve of – veel in deze streek – met de hand 1 voor 1 katoenzaadjes bevruchten.
Vaak moeten de ouders overgehaald worden om hun kind (weer) naar school te sturen. Vooral de ‘mind-set’ moet veranderen: zelf zijn de ouders ook niet naar school geweest; wie moet er dan de klusjes doen of hoe moeten die extra schoolkosten dan betaald worden.
En als de ouders eenmaal overgehaald zijn, dan zijn er nog de reguliere, overheids, scholen die het regelmatig moeilijk maken: te weinig leerkrachten, lijfstraffen, wegsturen ‘omdat ze toch maar armen zijn’ of van die dingetjes als tussen de middag naar huis sturen voor lunch, zodat de kans groter is dat ze vervolgens thuis blijven.

De kinderen wonen ook in de bridge camps, omdat ze vaak van wat verder weg komen, maar vooral om ze uit hun omgeving halen en ze een ander leven bij te brengen, zonder kinderarbeid.
Ja, het was een bijzondere dag, daar aan de rand van een dorpje ergens in India; op een stoffig pleintje van een bridge camp vol spellende kinderen.

Eerste indrukken

2009-03-09T15:20:00.006+01:00

Inmiddels zijn we nu 2 dagen in India. Zondagmiddag zijn we samen met onze 2 collega's uit Bangalore & Chennai op pad geweest. Wat een indrukken, het verkeer is al een belevenis op zichzelf. Overal mensen, kraampjes, riksja's, bussen en vooral veel getoeter. We hebben een aantal bezienswaardigheden bezocht waaronder de Charminar (oude stadspoort), de Mecca Masjid en afgesloten met een lichtshow in het oude fort Golconda.

De eerste werkdag zit er inmiddels op. Vandaag zijn we bij MV Foundation op bezoek geweest waar we kennis hebben gemaakt en zijn gestart met het verzamelen van de eerste requirements. We zijn goed ontvangen en kregen alle tijd om vragen te stellen. Het is prettig dat we samen zijn met 2 Indiase collega's, omdat er toch een groot verschil is tussen Indaas-Engels en Nederlands-Engels.

Morgen vertrekken we naar de Logica Bridge Camps, een autorit van ongeveer 250 kilometer. Dat kost hier ongeveer een gehele dag. Tijdens de rit en het verblijf zullen we de resultaten van vandaag zo veel mogelijk uit proberen te werken. Woensdag zullen we de kinderen ontmoeten en de mogelijkheid hebben om te zien hoe alles er aan toe gaat.
Bericht wordt vervolgt!

Klaar voor de start

2009-03-05T22:29:00.007+01:00

Op zaterdag 7 maart vertrekken wij, Mark Artz en Geert Mouwen, vanuit Nederland naar Hyderabad (India). Op zondag 8 maart sluiten collega’s Mrudul Godbole en Kishan Kumar van ons kantoor in Bangalore zich bij ons aan. In het kader van ons Maatschappelijk betrokkenheidsprogramma gaan we werken aan een opdracht voor MV Foundation. MV Foundation is een stichting die strijdt tegen kinderarbeid. Sinds hun oprichting in 1991 heeft ze al 550.000 kinderen uit arbeid gehaald en naar school gebracht. De samenwerking in dit project is voortgekomen uit ons partnerschap met Hivos. In de komende 2,5 week gaan we een vooronderzoek doen naar het monitoringsproces van MV Foundation om aan de hand daarvan de requirements op te stellen die benodigd zijn om later in het jaar een monitoringssysteem te bouwen.

Inmiddels zijn alle voorbereidingen getroffen: cultuurtraining, visa, hotel, tickets, vaccinaties, overdracht en natuurlijk ontzettend veel zin! Maar hoe goed de voorbereidingen ook zijn: het blijft natuurlijk spannend wat we daar aan zullen treffen en hoe de periode gaat verlopen! Nog 2 nachtjes slapen, 7500km vliegen, hotel opzoeken, bijkomen, en maandag gaat het dan ècht beginnen!

India, here we come!

Zaterdag

2009-03-01T17:18:00.026+01:00

Vanmorgen om 1 uur was ik klaar met pakken en het maken van backups. Helaas hapert de 8 Gigabyte stick die ik van Adept heb gekregen. Dat moet ik dan maar na het slapen overdoen. Wordt vervolgens nog even gebeld door een taxi driver die nog steeds niet betaald is door het hotel voor het terugbrengen van Stefan naar het vliegveld twee weken geleden. Afgesproken dat als hij morgen om 8 uur bij mijn hotel staat en een ontvangstbewijs kan geven, dat ik dan de openstaande rekening zal betalen. Ook Peter, de taxi driver die mij en Stefan vrijwel elke ochtend heeft opgehaald bij het hotel, zal er om 8 uur zijn. Toch maar vroeg opgestaan en om 6 uur opnieuw bezig met het maken van een backup. Gelukkig gaat het nu wel goed. Rustig van mijn laatste ontbijt genoten, rekeningen betaald en met Peter naar kantoor gereden. Rond 11 uur druppelen wat andere medewerkers van Adept binnen en belt Joseph met de mededeling dat hij zich niet lekker voelt en pas rond 12 uur op kantoor zal zijn. Om 1 uur verschijnt Joseph op kantoor. Ik besluit aansluitend maar te gaan lunchen en samen halen we iets bij de plaatselijke Burger King. Joseph betaalt onze lunch. Om half 3 bespreek ik het JUnit testen en we nemen de source code van Joseph door. Dat maakt mij niet erg blij. Joseph lijkt bepaalde Afrikaanse tradities hardnekkig in stand te houden waar ik al eerder moeite mee had. Wederom tijd voor een pittig gesprek. Ik maak vervolgens een document aan waarin ik alles wat we het afgelopen uur hebben besproken nogmaals op papier zet. Om half 7 pikt Khadija me op bij het kantoor. Khadija vraagt aan Joseph of hij ook zin heeft om een hapje te gaan eten. Hij wil liever naar huis. Tijdens het eten bespreek ik de dag met Khadija. Ze herkent veel van wat ik zeg en verzekert me dat het allemaal wat tijd nodig heeft, maar het gaat goed komen. Ik geloof haar. Mijn, vingertje, Europese kijk op werken is ook niet ideaal. Na het eten zet Khadija me in een taxi die me naar het vliegveld brengt. Ik ben vroeg op het vliegveld en probeer de tijd te doden. De terugreis verloopt voorspoedig en zondagochtend om 10 uur word ik hartelijk verwelkomd door mijn zo betrokken achterban.
Groetjes van Rene.

Vrijdag

2009-02-27T20:12:00.038+01:00

Vandaag staat gedeeltelijk in het teken van afscheid nemen. Khadija wil me rond half 1 meenemen op een tour door de stad. Ze vindt het belangrijk dat ik nog wat cultuur opsnuif voordat ik morgenavond rond 11.30 's avonds weer terug ga richting huis. Maar eerst moet ik me gaan omkleden in het toilet. Ik zeg tegen haar dat ik geen donder begrijp van wat ze tegen me zegt. Nadat ik een pakketje overhandigd krijg, begrijp ik dat ik een t-shirt met de vlag van Kenia erop, moet aantrekken. Vervolgens keer ik omgekleed terug en zeg tegen de collega's dat ik wel smal ben maar niet zo smal. Geen probleem, we gaan het t-shirt ruilen in het winkelcentrum waar ik samen met haar en Stefan eerder ben geweest om van echt Afrikaans eten te genieten. We ruilen het t-shirt en een eten een hapje. Uiteraard heb ik wat foto's gemaakt tijdens het eten. Vervolgens komt de security guy naar me toe met de mededeling dat ik geen foto's mag maken. Khadija wint zich hierover op en ik sus de boel. Ze vertelt me dat ze al eerder over dit fenomeen heeft geklaagd bij de autoriteiten. Tot op heden zonder succes. Haar redenering is dat je via Google Earth meer detailgegevens kunt krijgen dan mogelijk is met eigen gemaakte foto's. Ze heeft een sterk punt. Ook corruptie is een geliefd gespreksonderwerp. Om de discussies wat levendig te houden, gooi ik zo nu en dan, geheel overbodig, wat extra olie op het vuur. Op naar een winkelcentrum dat gesitueerd is rond een aantal ambassades. Wanneer we ter plaatse zijn, heb ik het idee dat ik in een toeristenparadijs ben beland. De mensen, die uitgelaten aan het eten en drinken zijn, zien er heel anders uit dan de mensen die iedere dag in grote aantallen langs de kant van de autowegen lopen op weg naar hun werk of terugkeren naar huis. Volgens Peter, de vaste taxi driver, is dat omdat ze het openbaar vervoer niet kunnen betalen. Hoewel ik normaal gesproken de toeristen probeer te vermijden, heb ik er vandaag geen moeite mee. Dit winkelcentrum heeft ook een overdekte markt. Khadija vertelt me dat ook zij hier naar toe gaat als ze boodschappen voor het weekend moet doen. Ik laat Khadija, laf als ik ben, afdingen op een paar mooi gekleurde rokken die de dames hier dragen. Tijdens het afdingen, zeggen de kooplieden tegen haar dat ze hen moet supporten. Ik betaal wat door Khadija overeengekomen is en vraag schijnheilig of ze zich kunnen vinden in de deal. Dat blijkt, hoe kan het anders, het geval te zijn. Vervolgens gaan we als een stel uitgelaten schoolkinderen, achtergebleven tijdens het schoolreisje, een ijsje eten. En dan weer terug naar kantoor om de onvervormde werkelijkheid te aanschouwen. Nadat ik om kwart over 8 het kantoor verlaat, vraag ik aan de taxi driver of hij over de high way wil rijden. Omdat ik weet dat we net voor de laatste rotonde stilstaan is dit een mooi moment om van mijn opgespaarde kleingeld van de afgelopen drie weken af te komen. Ik heb het goed ingeschat, de moeders met de kleine op de arm, lopen op de met drie rijen dik met auto's geplaveide weg en vragen om wat geld. Zonder enige gêne zeg ik: "It's your lucky day".
Groetjes van Rene.

Donderdag

2009-02-26T20:34:00.017+01:00

Vandaag heb ik een vrije ochtend, althans zo voelt het. Ik ga op bezoek bij de klant KEEF die in een dorp buiten Nairobi een kantoor heeft. Om feeling te krijgen met het werkveld mag ik samen met Maina, een van de tester, een bezoekje brengen aan een groepsbijeenkomst van vrouwen, aan wie onder voorwaarden van de Micro Finance Organisation, leningen zijn verstrekt. Op de groepsbijeenkomsten zal de loan officer het geld innen en eventueel nieuwe leningen verstrekken. Wat nu nog op papier wordt bijgehouden door de loan officer wordt in de toekomst ondersteund met een applicatie, oorspronkelijk ontwikkeld door Mike, die ik samen met Joseph aan het afbouwen ben. Nadat we voor mijn gevoel ergens in de middle of no where zijn aanbeland, woon ik de bijeenkomst bij. Zowel voor de vrouwen als voor mij een hele happening. Na 30 minuten ga ik naar buiten om een wandeling te maken. Aan het eind van de weg bevindt zich een school met o.a. een kleuterklas. Ik maak een praatje met een van de leerkrachten en vraag haar of ik wat mag uitdelen van het grut dat ik voor deze dag heb meegenomen. Het is namelijk ook advertising day. Ze vindt het prima en ik wandel heen en weer naar de taxi om mijn spullen te pakken. Wanneer we in de klas staan, komen de andere vier leerkrachten die ook in de onderbouw lesgeven, er gezellig bij staan. Ze vertellen me dat ook zij deel uitmaken van een groep die morgen een bijeenkomst heeft met de loan officer. Ik ga naast de kleintjes zitten en vraag de taxi driver om wat foto's te maken. Ik moet zeggen dat ik er wat gemengde gevoelens bij heb. Zoals later blijkt, vraagt iedereen aan me of ik geld kan doneren. Geduldig leg ik uit dat ik dat niet doe maar dat ik met heel veel plezier deze drie weken geprobeerd heb om een bijdrage te leveren. Wat mij betreft kom ik in de toekomst weer terug. Ik ben van harte welkom zo wordt me van alle kanten verzekerd.
Groetjes van Rene.

Woensdag

2009-02-26T20:16:00.012+01:00

Woensdag gehaktdag of wasdag. Ik weet het even niet en ook mijn directe collega Joseph is dusdanig de weg kwijt dat het later op de dag tijd is voor een pittig gesprek. Bart blijkt een prima uitlaatklep te zijn. 's Avonds blijkt ook mijn tafelgenoot niet erg aanspreekbaar te zijn. Als ik haar wat vraag krijg ik haar rug te zien of draait ze zich om. Uiteindelijk kijkt ze me toch weer verwachtingsvol aan. Gelukkig de juiste toon gevonden, denk ik, maar voor ik haar kan paaien met wat lieve woordjes stapt ze resoluut op. Dat wordt alleen slapen.
Groetjes van Rene.

Dinsdag

2009-02-26T19:00:00.022+01:00

Wanneer de taxi driver me om 7 uur 's avonds komt ophalen, blijkt de motor het niet te doen. Niet alleen de motor van de taxi hapert, maar ook mijn internet ligt er frequent uit, de telefoonverbinding valt weg en mijn linker schoenzool is kapot gegaan. Gelukkig ben ik met Khadija, de baas van Adept Systems, die ochtend gaan lunchen in een groot modern warenhuis. Dit blijkt een van de weinige plekken te zijn waar ik mijn bankpas kan gebruiken om geld uit de muur te trekken. Als een rijk man kan ik Khadija nu op een lunch trakteren. Tijdens de lunch komen we een goede vriendin van haar tegen die jaren in Kenia heeft gewoond en vanavond, als ik het goed begrijp, weer terugvliegt naar haar geboorteland. Lunchen met Khadija betekent vrijwel altijd dat je mensen tegen komt die zij kent. Als een first class business women blijft ze tijdens de lunch haar zaakjes runnen. Tussen de bedrijven door wisselen we allerlei nieuws met betrekking tot de achterban uit.
Het verkeer staat weer muurvast en het is nu half 8 's avonds. Ik heb met Stefan afgesproken dat ik om 8 uur zou skypen om wat werkzaamheden door te nemen. Ik hoop dat ik op tijd terug ben, want ik had ook nog graag gegeten bij de buren. Het is weer duidelijk dat je niet alles kunt hebben. Ik raak er ook steeds meer aangewend om, in afwachting van het eten of de taxi, mij labtop aan te zetten en wat mailtjes te lezen of mijn blog voor te bereiden. Voordat ik naar Nairobi ging ergerde ik me altijd aan mensen die op de meest wildvreemde plaatsen rammen op hun labtop. Hier is men daar blijkbaar aangewend. Bovendien heb ik natuurlijk niets beter te doen. Het zal ook wel iets te maken hebben met gewoon stoer doen. Aan de andere kant staan we zo vaak stil dat ik tijd krijg om mijn gedachten op papier te zetten. Het is ook goed mogelijk dat ik met de dag gestoorder word. Tijd om mijn labtop vrijaf te geven. Tijdens de taxi rit, luister ik naar de radio. Er is iemand met een overslaande stem, zoals je dat ook weleens hoort als mensen uit Suriname zich erg druk maken, die een emotioneel betoog houdt tegen in zijn ogen, ongeoorloofde executies. Later blijkt dat hij een ex politieman is. Voordat ik er erg in heb flap ik er uit dat ik vind dat deze meneer veel weg heeft van een stand up comedian. De taxi driver moet hier erg om lachen. Het zal wel te maken hebben met de spanning die we voelen vanwege het veelvuldig stilstaan. Later blijkt dat alle hoofdwegen geblokkeerd zijn door het bezoek van de president van Iran aan Nairobi. Kwart over 8 arriveer ik bij de buren. Snel de labtop aan en even aan Stefan melden dat ik toch echt even wat moet eten.
Groetjes van Rene.

Maandag

2009-02-23T19:12:00.021+01:00

Vanochtend was ik om 6.00 uur wakker. Enfin, de morgenstond heeft goud in de mond. Dat dacht waarschijnlijk de rest van Nairobi ook, want de taxi driver was op tijd en we konden in een ruk doorrijden naar kantoor. Ik zag dat de taxi driver een andere route nam dan ik gisteren gelopen had. Hij moest wel lachen om het feit dat ik zondag lopend naar kantoor was gegaan. Hij vertelde dat als hij foto's had gemaakt van gebouwen dat hij dan zeker was opgepakt. Om 11 uur arriveerde mijn collega Joseph. We hebben doorgesproken hoe ik de code van Mifos Light wil herstructureren. Joseph is een slimme jongen die de juiste vragen stelt. Hij moet het stokje, nadat ik weg ben, van me overnemen. Op weg naar huis had ik het met de taxi driver over de luchtvervuiling. Ik zei tegen hem, vingertje, dat ik het toch wel heel ironisch vind dat we in Nederland zo bezig zijn met het milieu. Het lijkt als of men zich hier in Nairobi daar niet zo druk over maakt. Hij zei dat dit klopt. Terwijl ik mijn maaltijd nuttig bij het zwembad van de buren begint het heel hard te regenen. De stad weet als geen ander hoe snel ze zich moet ontdoet van haar vuile lucht.
Groetjes van Rene.

Zondag

2009-02-22T10:36:00.022+01:00

Spannende dag vandaag. Omdat de halve wereld me vriendelijk doch dringend op het hart drukt om toch vooral rust te nemen en wat te gaan bekijken, heb ik iets gepland voor deze ochtend. Nairobi heb ik de afgelopen twee weken alleen maar vanuit de taxi gezien. Na het half 8 ontbijt heb ik de stoute schoenen aangetrokken, een kaart en een fototoestel meegenomen. Omdat ik graag wandel heb ik besloten om de route die de taxi iedere werkdag naar het kantoor van Adept neemt, te voet af te leggen. Onderweg neem ik zoveel mogelijk foto's zodat ik het thuisfront kan laten zien wat ik de afgelopen twee weken van Nairobi heb gezien en ook volgende week nog zal zien. Vrijdag maakte ik al melding van de chaos in de stad. Daarnaast valt me op dat de auto's niet bepaald 'schoon zijn'. Sterker nog, vingertje, het leeuwendeel van de auto's hier, zou in Nederland al lang van de weg gehaald zijn. Het mooie weer, iedere dag weer, maakt veel goed. Onderweg maak ik praatjes met de security guys die bij vrijwel elk gebouw staan. Er wordt me verteld dat ik geen foto's mag nemen van de gebouwen zonder toestemming van de eigenaar. Als ik dat wel doe loop ik het risico dat ik opgepakt word. Klik, oeps weer vergeten te vragen. Nadat ik om half twaalf terug ben, besluit ik maar weer aan het werk te gaan tot aan het avondeten. Natuurlijk ga ik dan genieten van glaasje wijn bij het zwembad. En wat dan? Werken tot vanavond 11 uur, kan ik daarna nog even met het thuisfront een kwartiertje kletsen. Groetjes van Rene.

Zaterdag

2009-02-22T10:09:00.007+01:00

Vanochtend op de gebruikelijke tijd, dat is 7 uur, uit bed gestapt. Ik merk dat ik al beter kan slapen. Gelukkig heb ik de afgelopen week de kamer van Stefan overgenomen. Voorheen sliep ik aan de voorzijde van het hotel en werd verschillende malen wakker doordat de taxi drivers onder mijn raam gedurende de nacht aan het praten waren. Na het ontbijt, dat ik zo rustig mogelijk probeerde te nuttigen, ben ik aan het coderen geslagen en heb ik tot 12 uur gewerkt. Vervolgens had ik van 12 uur tot 3 uur een skype sessie met Stefan. Stefan heeft me geholpen om het Mifos Full project op een fatsoenlijke manier in mijn Eclipse ontwikkelomgeving te krijgen. Dit weekend of volgende week moet ik nog een gaatje zien te vinden om de wijzigingen van Mike er ook in te krijgen. Nadat we klaar waren heb ik Stefan beloofd dat ik even een rustpauze zou nemen. Die had ik ook wel gepland maar dan voor zondag. Dus toch maar weer aan het coderen geslagen tot aan het avondeten. Ik ben voor zes uur bij de buren gaan eten zodat ik een foto kon maken bij het zwembad. Dat doet het altijd goed. Na het avondeten tot 10 uur 's avonds nog wat gecodeerd. En zo waar een uur naar een film met Jodie Froster gekeken. Netjes om 11 uur gaan slapen want zondag ga ik voor het eerst alleen uit.
Groetjes van Rene.

Freaky Friday

2009-02-20T18:29:00.017+01:00

Ik mag het account van Bart gebruiken om mijn indrukken te bloggen. Vandaag hebben we afscheid genomen van Mike. Mike heeft in zijn eentje de Mifos Light client geprogrammeerd en aanpassingen in het moedersysteem Mifos Full gemaakt. Het streven was om aan het eind van de week een voornamelijk technische round trip tussen Mifos Leight en Mifos Full te maken. En, ja dat is gelukt. Hierna zijn we direct met het team gaan lunchen op kosten van de zaak en hebben we daarna Mike in een taxi gestopt die hem regelrecht naar het vliegveld brengt. Het was mijn eerste rustpunt na twee weken continue dag en nacht bezig geweest te zijn. Heerlijk voelde dat. Op verzoek van Khadija ben ik eerder naar mijn hotel gegaan, omdat het verkeer op vrijdag nog erger is dan op de andere dagen. Ze stelde voor dat haar taxi driver me bij een taxi standplaats zou afzetten. Vervolgens werd ik door haar chauffeur in een andere taxi gezet. Dat bleek een ontzettend oude bak te zijn. Als mieren zijn we vervolgens naar mijn hotel gekropen. Bij het hotel aangekomen ben ik direct onder de douche gestapt. Bij het zwembad van de buren heb ik genoten van een welverdiend glaasje wijn. Mike, we gaan je nog missen. Op je gezondheid!
Groetjes van Rene.

Knallen in Kenia...

2009-02-13T22:49:00.000+01:00

De afgelopen week ben ik dikke maatjes geweest met m'n laptop. Alleen tijdens de drie maaltijden per dag kreeg ie even rust. Wat niet betekende dat er niet volop door gediscussieerd werd over de boeiende materie. Ongelooflijk hoe snel en Nairobische werkweek voorbij vliegt.

Vooral op functioneel en data mapping gebied hebben we de specificaties hard kunnen maken. Dit biedt houvast om de eerste complete versie van de Mifos Light applicatie binnenkort op te gaan leveren. René zal de Hollandse eer hoog moeten houden, mijn Afrikaanse aanwezigheid loopt ten einde...

De druk die door de teamleden aan zichzelf wordt opgelegd is mateloos. Dank voor jullie tomeloze toewijding en succes in de komende weken... jullie zijn met recht een STAR team ;-)

Asante, kwaheri Kenia...

Sukuma Wiki...

2009-02-11T20:20:00.001+01:00

Woensdag een dag om snel te vergeten. Zo lekker als we de eerste twee dagen bezig waren, zo werkelijk waardeloos was het vandaag...

Twee ontwikkelaars (de contractors) hebben we de hele dag niet gezien. De belangrijke versterkingstroepen komen nog een dag later en dan het klapstuk...
Na een printer installatie actie op het lokale netwerk valt er niet meer aan te loggen op de laptop van René.Oplossing van de helpdesk (na meerdere keren bellen en extra doorgraafwerk in NL) : GEEN... Resultaat: hele middag bezig geweest om een 'verse' laptop in te richten .

Achteraf gezien gaf de lokale lunch ons een voorspellend visioen. Een van de lokale gerechten heet: Sukuma Wiki (letterlijk: duw de week verder). Het is een samenraapsel van alle leftovers samen met wat groenvoer dat iets weg heeft van boerenkool.
Conclusie: we moet het doen met de middelen die we hebben. En dat is soms een stuk minder dan waarop je op voorhand had gerekend...

Klik hier voor het recept...

Alle hens aan dek...

2009-02-09T20:46:00.000+01:00

Eindelijk, we gaan beginnen. Lekker aan het werk bij Khadija en haar team op het kantoor. Een taxi pikt ons op en manoeuvreert soepel tussen de roadblocks voor de Israëlische ambassade door. Ons hotel ligt pal tegenover, dus met de beveiliging zit het wel goed.

Langzaam druppelen de eerste teamleden binnen. Mooi, dan kunnen we onze plannen beginnen uit te rollen. Na een globale introductie van de functionaliteit en ons doel met het bijbehorende stappenplan, krijgen de ontwikkelaars ieder een deelgebied van de code toegewezen. En samen met de functionele specificaties, kwaliteitsrichtlijnen, tools en broncode gaan we aan de slag.

De dag vliegt voorbij...

Sabbat...

2009-02-08T04:06:00.000+01:00

De religieuze rustdag (volgens het vierde gebod), dé dag om te relaxen. Zeker hier in Kenia. Hele families vertoeven gezellig in het park of luisteren naar een van de vele preken die her en der worden gehouden. Na eerst de nodige flessen vocht in te hebben geslagen. Volgen we het voorbeeld en nestelen ons op een heuvel in Uhuru park. We laten de geïmproviseerde lunch goed smaken.

Dan valt ons oog op een klein podium waar vandaan vrolijke Afrikaanse klanken uit de speakers galmen. Een enthousiaste aanhanger spreekt ons toe. Hopelijk vinden we deze "drive" morgen terug op het kantoor...

Developers go Nairobi...

2009-02-07T21:57:00.003+01:00

Vanmorgen veel te vroeg (voor vieren) vertrokken vanuit het vredige Land van Maas & Waal. Nog net even een flinke regenbui meegepikt, dus rennen met koffer-en-al naar de vertrekhal. Nu hopen dat René ter plekke is met m'n paspoort inclusief visum, die vrijdagmiddag nog net op tijd werd afgeleverd...

René en ik (beide senior consultants van het Java Competence Team) zijn gevraagd de development van het Bloom STAR een extra duw en kwaliteit shot te geven; door in Nairobi samen met de lokale ontwikkelaars, testers en functionele mensen samen te gaan werken. Afgelopen week zijn we klaargestoomd om goed onderbouwd af te reizen. Onze dank gaat uit naar Bart die alle eindjes weer perfect aan elkaar heeft geknoopt. Ongelovelijk wat er in een halve week geregeld kan worden... Daarnaast is het fijn te weten dat in Nederland meerdere collega's paraat zijn voor directe ondersteuning.

De reis naar Nairobi via London verliep voorspoedig, tijdens de vlucht hebben we nog lekker door de applicatie kunnen spitten en verschillende testen uit kunnen voeren. Kortom we kunnen niet wachten om ons maandag onder te dompelen in de Keniaanse IT... hoe zal het er hier aan toe gaan?

Tutaonana baadaye, Stefan

Bongoyo...

2008-11-08T22:45:00.000+01:00

Bongoyo island, het is geen Zanzibar maar klinkt toch goed. Perfect om nog even mee te pikken. Thema van vandaag: relaxen. Lekker uitslapen, ontbijtje, spullen pakken en hup in de taxi naar Slipway, het vertrekpunt voor de boot naar het marine park/reserve Bongoyo. Met een man of twaalf duiken we in een sloepje van een meter of tien. Oei, als we hiermee het eiland maar halen. Oef, wat blijkt, er ligt een grotere boot 150 meter verder op ons te wachten. Na een kleine drie kwartier varen komen we aan op een idyllisch parelwit strand.

Mijn dag is nu al geslaagd. Genieten zeg. Meteen de snorkelset uit de tas gerukt, want onderwater zal het zeker zo mooi zijn. Na een flink eindje uit de kant te zijn geraakt, heb ik pas drie karige visjes gezien. Mmm, nog even verder en dan weer terug. Maar wow wat doemt daar op achter de wiervelden. Ja hoor, echt levend bont gekleurd koraal. Wat een vormen, een kijkje van dichterbij levert al snel een flinke verzameling verschillende vissen op. Wauw echt de moeite waard. Zee-egels, zeesterren, zeekomkommers, vissen in alle kleuren van de regenboog, wat wil je nog meer.

Terug bij mijn handdoekje is het tijd om de slippers aan de trekken en het eiland te verkennen. Na 50 meter op weg te zijn. Spot ik een grote groep murenen die vrolijk door elkaar heen krioelen. Eenmaal op het pad loop je direct de dichte bush in. Maar eens kijken waar we uitkomen. Een kwartiertje later direct uit de bush bush zo de lagune in. Het kleine bordje geeft aan dat dit Shark lagoon moet zijn. Indrukwekkend zelfs zonder de haaien. Later hoor ik dat kleine exemplaren alleen rond volle maan bij hoog water kwallen komen oppeuzelen.

Tijdens de wandeling loop ik toevalligerwijs een Engelsman Peter tegen het lijf die voor Vodafoon Mobielbankieren aan het opzetten is hier in Tanzania (idem aan M-Pesa initiatief in Kenia). Ze hebben net een meerderheids aandeel in het lokale Vodacom genomen. Interessant, even vissen, of we misschien aan kunnen haken. Hij geeft aan dat ze de IT altijd uitbesteden... nog mooier.

Eenmaal terug op het strand staat al snel de bestelde lunch op tafel. Verse krab, die we net nog tegenspartelend in het kokend water zagen zakken. En verse vis van de grill met chips. Dat is smullen zeg. 's middags lekker uitgebuikt op het strand en nog een prachtig snorkelrondje gemaakt. Enkele uren later stap ik met en voldaan gevoel aan wal. Heerlijk dat ik dit nog mocht meemaken...

Omkleden en spullen pakken in het hotel en met de taxi richting vliegveld. Het avontuur loopt ten einde. Tanzania, ik heb genoten van je vriendelijke vrolijke mensen op straat en op kantoor. Van je werklust, openhartigheid en leergierigheid. Hopelijk draagt mijn steentje bij aan het opbouwen van je machtig mooie land. Al het beste, Asante, Stefan

Aan alles komt een eind

2008-11-08T19:28:00.002+01:00

En dus ook aan mijn verblijf in Nairobi, Kenia. Tijd om terug te kijken? Samengevat moet dat zijn dat bij Aziz en Maina het testkwartje is gevallen. In het begin was het af en toe frustrerend en tenenkrommend waar ze mee aan kwamen. Na twee weken hoef je ze alleen nog maar af en toe op een tekortkoming te wijzen (wat missen we hier nog?) en ze vullen het foutloos aan. De stap om het zelf in eerste instantie meteen te zien, zullen ze nog moeten maken, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat ze lukt. Telefonisch overleg zal nu ook een stuk makkelijker gaan nu ik er zelf geweest ben en ze persoonlijk meegemaakt heb.

Zelf ook nog wat geleerd? Uiteraard. Weer een nieuwe cultuur, waar mensen anders met elkaar om gaan dan in NL. Mensen die mij kennen weten dat ik af en toe een heel klein beetje direct kan zijn. Hoewel je dat hier probeert te onderdrukken, lukt dat niet altijd. Dat moet echt vooral voor Aziz en Maina wennen zijn geweest. Khadija heeft er minder moeite mee, maar die is zelf dan ook vrij direct. En niet te vergeten de kennis over MIFOS light die ik hier opgedaan heb. Doordat je hier toch wat intensiever ermee werkt dan in NL, worden een heleboel zaken over hoe het programma werkt duidelijker.

Ook nog wat gezien? Uiteraard, 2 zaterdagen gebruikt om rond te kijken. De eerste zaterdag met een safari en rondom Nairobi waar ik al uitgebreid over geschreven heb. Vandaag naar het Olifanten weeshuis geweest. Aan het eind van dit bericht plaats ik daar wat foto's over.

Ook nog onafgeronde punten? Helaas wel. De UAT is onderbelicht gebleven. Samen met Maina zullen we daar nog aan moeten trekken. Ik heb het mailadres van Daniel (baas van KEEF), dus die zal ik samen met Maina vanuit NL erbij moeten betrekken. Maar afgezien daarvan denk ik dat alle doelen die Benedicta en ikzelf ons gesteld hadden gelukt zijn.

Olifanten foto's:

Wrap up...

2008-11-07T20:11:00.003+01:00

Wow wat een werkweek. Mouwen opstropen en gaan. Bij E-fulusi gaat echt niets op z'n dooie akkertje. Respect voor de toppers die hier aan de slag zijn. Mede dankzij hun inzet en hoog absorptie niveau hebben we in een week veel verbeteringen kunnen doorvoeren. Helaas zijn er te weinig medewerkers om echt meters te kunnen maken. Grote bedrijven hebben hier een te grote aantrekkingskracht op personeel.

Vandaag heeft Michael een nieuwe release gemaakt voor Mifos Light. Hierin zit het tonen en printen van een collection sheet voor loan officers. Waarvoor Elias veel werk heeft verricht. Gelukkig hebben we gisteren nog een installatie van subversion aan de praat weten te krijgen zodat de source code in een repository opgeslagen kan worden.

Tussen de middag heb ik eindelijk de kans gekregen om "ugali" te eten. Marjan had me uitgenodigd bij Hivos om dit typisch Tanzaniaanse maaltje te komen uitproberen. En dat hoef je me natuurlijk maar één keer te vragen. Het was speciaal klaar gemaakt door Jacky. Een van de weinige vrouwen in Dar die haar eigen bar en restaurant runt. Ugali is een homp witte kleverige massa dat we in dit geval samen met rundvlees en een aantal andere vegetarische sauzen verorberd hebben. Het gaat echt om de combi. Want aan die witte bal zit niet al te veel smaak.

Tijd om te evalueren met David en Michael. Het aantal verbeteringen is aanzienlijk. Maar er is ook nog veel werk aan de winkel om het niveau van het ontwikkel proces te blijven verbeteren. Om 19.45 doen Michael en ik het licht uit. Weekend... morgen even rondkijken in Dar en dan 's avonds laat weer terug naar ons kleine knusse kikkerlandje.

Kwaheri Tanzania...

Hier doen we het dus voor....

2008-11-06T19:08:00.004+01:00

Bewondering. Diepe bewondering voor de vrouwen die via een kleine lening een beter bestaan voor hunzelf en hun familie proberen te verkrijgen.

Vanmorgen samen met een LO van KEEF en Khadija naar een maandelijkse bijeenkomst geweest van de Targat groep. We zaten in een kerk in het plaatsje Bananam (inderdaad, genoemd naar de vele bananenbomen die er staan). Sommige bedrijven die we op hebben kunnen vangen: kapper, restaurant, groothandel. Erg indrukwekkend.

30 IKEA tassen met cadeautjes erin uitgedeeld. Werd erg hartelijk ontvangen. Door de nationale feestdag waren er niet zo veel kinderen deze keer (welgeteld 1, zie foto's), dus ik had uiteindelijk veel te veel balonnen bij me. Wat extra gegeven aan de moeder van het kind, en verder is Liban het komende half jaar voorzien van balonnen. In elke tas zat trouwens ook minstens 1 ballon, dus die komen wel goed terecht.

Na wederzijdse bedanken (ik omdat ik de sessie bij heb mogen wonen [gedeeltelijk in het Swahili gedaan(!)] en de dames vanwege de tassen met inhoud) weer vertrokken. Aangezien er toch niemand op kantoor was, zijn Khadija en ik gaan lunchen in het nationale museum, waarna ze me naar het hotel teruggebracht heeft. Dus een korte dag in voorbereiding op de laatste dag waar de puntjes op de spreekwoordelijke i gezet moeten worden.

Hieronder wat foto's genomen tijdens de meeting:

Obama, regen en werk....

2008-11-05T20:13:00.003+01:00

Stefan heeft het al geschreven. Obama is een lokale en nationale held. De kranten staan er vol van (ik neem ze voor je mee, Bart). Op kantoor wordt nergens anders over gepraat. We zijn ter gelegenheid van de overwinning van 'hun' Obama uitgebreid gaan lunchen. Schijnt op rekening van Adept te zijn gegaan, maar wellicht kon dat alleen maar omdat beide directrices afwezig waren.

Morgen heeft de president van Kenia een nationale feestdag afgekondigd. En als echte 'law abiding citizens' maakt iedereen daar gebruik van. Denk alleen dat Aziz en Maina nog niet weten dat Khadija wil dat ze werken. Dat kan vrijdag nog een leuke sfeer worden...

Maar goed, regen. Nu zo'n 5 uur onweer en regen. En niet zo'n klein beetje ook. Dan is dat stukje van de Fairview restaurant naar het hotel toch wel een eind zonder paraplu of jas. Ik had geen haast om uit het restaurant weg te gaan. Maar goed, een beetje rennen kan geen kwaad na zo'n maaltijd.

Tja, dan werk. We zijn aan het spelen geweest met de database. Stefan heeft een mooie tool opgeleverd, en er staat een nog mooiere in mijn mailbox om te downloaden. Mij benieuwen. Helaas kunnen we pas na 11 november kijken of de data die we erin pompen ook daadwerkelijk naar voren komt. Even geduld dus......

Morgen belangrijke dag. Ik ga samen met een Loan Officer naar een groep vrouwen om zo'n maandelijkse ontmoeting mee te maken, waar ze termijnen terugbetalen, geld kunnen lenen, geld kunnen sparen etc. Heb 30 IKEA tassen bij me met een paar kleine goodies erin. 's Middags over de UAT praten. Wellicht dat we ze zover krijgen dat ze een aantal scenario's op papier zetten die ze willen bekijken. Dan denken ze van te voren na over praktijkvoorbeelden. Zou erg mooi zijn.

Dar in bad...

2008-11-05T18:24:00.007+01:00

Obama, Obama, Obama. Iedereen is uitgelaten over de winst van Obama. Kenia krijgt morgen zelfs een nationale vrije dag. Aan het ontbijt legt Khadija uit dat Kenianen echt alles aangrijpen om niet te hoeven werken (mensen uit de "stam" van Obama, kwamen vandaag al niet opdagen op kantoor). Hier in Tanzania houden ze het wat bescheidener: vanavond zijn er enkele overwinningsfeesten in de lokale bars inclusief dresscode ("je mag alleen binnen als je een Obama-shirt draagt").

Tijd voor de volgende suprise: water...
Afgelopen nacht heeft het wat geonweerd en geregend. No big deal zou je zeggen. Één blik uit het raam en je weet beter...

Het woord afwatering komt niet voor in het Swahiliaans woordenboek. Eenmaal opgepikt door de taxi horen en voelen we het water rijkelijk klotsend onder onder onze voeten door dansen. Overal worden auto's aangeduwd die zijn stilgevallen. Miraculeus zijn we toch binnen een goed kwartier op het kantoor. De morgen besteden we aan het compleet en afgetekend krijgen van de planning tot het eind van het jaar. En het doornemen van het hele defectmanagement proces speciaal toegespitst op de Afrikaanse situatie. Tussen de middag zwaaien we Khadija uit, zij gaat snel terug naar Kenia waar ze nog een manier moet vinden om haar personeel op het STAR project morgen wel aan het werk te krijgen. Helaas Mark, dat geldt ook voor jou... ;-)

De middag besteed ik aan het uitzoeken, downloaden en installeren van kwaliteit verbeteringen binnen de ontwikkel omgeving van E-fulusi (Leuk om te weten: Efulusi betekent geld in het Swahili). Michael boekt tegelijker tijd grote progressie in het fijnslijpen van het database model voor de collection sheet wat het middelpunt vormt voor de Mifos Light applicatie. Elias neemt dit werk aan het eind van de middag dankbaar over als input voor de print functionaliteit, onderdeel van de release op vrijdag.

In een warm land zou je verwachten dat, na een verder droge dag, het water zich terug heeft getrokken tot bescheidenere hoeveelheden. Toch moet David even slikken als hij de enorme waterpartij voor zijn 4x4 op ziet doemen. Wetende dat hij vanmorgen 20 minuten heeft stilgestaan na het doorkruisen van een ietswat al te diepe waadplaats. Even de adem inhouden en rustig doorrijden. Pfffjjjoe, gelukt. Gelukkig beloofd het morgen weer en zinderend hete droge dag te worden. Het is nog iets te vroeg voor het regenseizoen...

Eten op z'n Tanzaniaans...

2008-11-04T19:30:00.009+01:00

Tanzanianen eten meestal twee warme maaltijden per dag. Vóór en na de maaltijd is het gebruikelijk om je handen te wassen. Ze komen langs met een jerrycan water en een kom voor het opvangen van het water ("je mag hier met je handjes eten"). Een schaal bekend als "ugali", gemaakt van cassave, maïs, sorghum en gierst meel, is een typisch Tanzaniaans gerecht. Het wordt vaak geserveerd met een stoofpot van vis, groenten of vlees. De mensen hier in Dar geven de voorkeur aan rijst. GeBBQed vlees "mishikaki" (blokjes aan stokjes) is zeer populair. Tussen de middag hebben Michael en Elias me meegenomen naar een plek waar de "locals" eten, drinken en relaxen: Mess Masaki.

Vandaag hebben we een workbreakdown gemaakt voor het ontwikkeling team met duidelijke deliverables en release data. Khadija en Nadeem zijn op bezoek geweest bij de Tanziaanse centrale bank. Daar worden ze betrokken bij het uitzetten van de richtlijnen voor het betalingsverkeer van de talloze MFI's (Micro Finance Institution) in Tanzania. Hier worden veel zaken door de techniek gedreven. Waarna er pas regels worden opgesteld (bottom up). De centrale bank is zeer te spreken over het Mifos Light project voor de lokale MFI's. Ze zouden graag zien dat de standalone versie ook in Swahili wordt aangeboden.

Aan het eind van de middag hebben we ontbrekende en verbeter punten op het gebied van kwaliteit in het ontwikkelproces nog grondig doorgenomen. Hieraan zal ik de rest van de week mijn handen aan vol hebben...

First working day in Dar...

2008-11-03T20:58:00.008+01:00

4.45 wreed wakker worden door "gezang", weer eens wat anders dan een wekker. Alleen erg vervelend dat je hem niet kunt instellen. Aha, nu snap ik meteen wat die vreemde sticker op het plafond van mijn hotelkamer inhoud...

Wikipedia: "De qibla is de gebedsrichting (Ka'aba in Mekka) binnen de islam"

Nadat de "echte" wekker me een paar uur later opnieuw wekt. Lekker onder de douche, ontbijten, pak aan (dat gaat nog warm worden vandaag, maar alles voor de "business look"). Rond 8.00 wordt ik opgepikt door de vaste chauffeur van E-Fulusi. Dit keer een grote vent in een nog grotere auto. Eenmaal op het kantoor wordt ik verwelkomt door Michael (hoofd ontwikkeling) en de algemeen directeur David (een echte Engelsman, die me met zijn gelaatstrekken aan Phil Taylor (darter) doet denken). Michael en ik pikken de boardroom in met alles erop en eraan, vooral de airco is zeer plezierig. Rond 10.30 sluit Khadija (Projectleider/Functional requirements voor STAR, als partner van Adept Systems, Kenia) aan. Echt een wervelwind van woorden met een krachtige expressie van een vrijgevochte vrouw.

Samen met Khadija, David en Michael bespreken we de status van de bouw. En komen snel op het grootste probleem: een tekort aan resources. David geeft aan dat ze de laatste twee maanden druk aan het werven zijn, maar helaas is er nog weinig aanwas. Kortom alleen Michael en Elias (3 weken werkzaam en beginnend programmeur) moeten de ontwikkel klus zien te klaren.

Tijdens de rest van de dag (en die ging snel voorbij) hebben Khadija, Michael, Elias en ik de problemen in de Mifos Light applicatie grondig doorgenomen. Daarnaast zijn we uitgebreid ingegaan op de implementatie van het import/export deel voor timebox 2. Aan het eind van de middag spreken we af dat Michael en Elias de rest van de week alleen nog maar programmeren, zodat zij donderdag een eerste (compleet werkende) release kunnen opleveren van het eerste deel van timebox 1. En liefst vrijdag/uiterlijk maandag de complete release.

Rond 18.15 brengt David Khadija en mij naar ons hotel. De avondspits in Dar is ernorm heftig, maar gelukkig weet David een binnendoor route. Het heeft meer weg van een hobbelbaan met tientallen kraampjes vol van bedrijvigheid aan beide kanten van de "weg". Geen wonder dat hier niemand rijdt, want je hebt een goede 4x4 nodig om hier zonder kleerscheuren doorheen te komen. Het is wonderbaarlijk te zien hoe de "locals" rustig plaatsmaken voor onze dappere bestuurder.

Onder het genot van Libanees eten bespreken Khadija en ik de dag. Met wederom een windhoos van woorden met vele wilde ideeën en uitgesproken meningen. Favoriete onderwerpen: verkiezingen VS (we lezen net dat Nederland met 70% voor Obama bovenaan staat in het landenklassement), politieke situatie Kenia (de verwachting is dat het binnen 4 weken weer compleet "hommelus" wordt) en de verschillen tussen Tanzania en Kenia...

Kwaheri...

Discussie?

2008-11-03T19:19:00.002+01:00

Jazeker, discussie. Na een week zijn Aziz en (vooral) Maina zover dat ze met me durven te discussieren over hoe we iets aanpakken om te testen. Alleen dat al is een compliment aan Aziz en Maina waard. Vreemd genoeg is het Maina die zich het meest wil laten gelden, dus wel even opletten dat Aziz niet in zijn schulp kruipt.

Vandaag gesproken over testdata en het testen van import en export. Dat laatste hadden ze heel snel door, en daar verwacht ik dan ook niet zoveel moeilijkheden mee. Testdata is een ander verhaal. Heb zelf ook wat functionele kennis van MIFOS geleerd (voor de kenners, als je een branch hebt met een Centre, kun je geen branch meer hebben zonder Centre....). Maar daar is wel simpel omheen te komen door een dummy Centre in te zetten.

Morgen gaan we de testgevallen van Bulk Entry definitief maken. Volgens planning wordt er donderdag een release hiervoor opgelelverd. Ook heeft Stefan me net op skype verteld dat er een handige manier is om data op te voeren, iets wat ons nog wel wat hoofdbrekens kost. Maar ook dat kunnen we voor donderdag werkend hebben.

Vandaag niet zo heel veel te melden, dus laat ik het voor vandaag hier bij. Kwahiri.

Meeting in Kilimanjaro...

2008-11-02T17:46:00.006+01:00

Het is inmiddels zondag 11.00 en ik heb nog steeds de berichten niet kunnen posten. Gelukkig heb ik wel een werkende pinautomaat kunnen vinden op het hotel terrein (Mayfair Plaza) omgeven met hekken en echte beveiliging (wachthuisje met bewakers). Nu Charles' gekrabbel ontcijferen, zodat ik hem kan bellen om mijn schulden af te betalen. De lokale supermarkt is gelukkig open, zodat ik de nodige flessen water en wat snacks kan inslaan.

Nog maar een keer proberen of we verbinding kunnen krijgen met het world wide web. En ja hoor, het wonder is geschiet; er is bandbreedte... (gelukkig maar, anders zouden jullie niets meekrijgen uit Dar)

Rond 14.00 pikt Michael (technisch projectleider bij E-fulusi) me op, zodat we alvast wat technische zaken kunnen bespreken. Op mijn weg naar buiten hoor ik een hoop kabaal uit een hal op de eerste verdieping komen. Wat blijkt; er is een afstudeerfeest voor een scholieren (waarschijnlijk middelbaar onderwijs, gezien de leeftijd van de leerlingen met mooie hoedjes) aan de gang. Bij de ingang wordt iedereen van harte verwelkom geheten...

Na wat site-seeing door Dar (barretjes, kerken, restaurants, staatsgebouwen, national bank, strand) stoppen we bij een hotel (Kilimanjaro Hotel Kempinski) waar we even rustig kunnen "vergaderen". Al weer Kilimanjaro, alles heet hier Kilimanjaro; water, bier, bars en hotels etc. etc. Micheal en ik bespreken de stand van zaken en welke zorgen hij op het moment heeft. Dan vraag ik hem of hij even snel de huidige applicatie aan de praat kan krijgen op mijn meegebrachte laptop. Een kwartiertje (ff snel) kan al snel uitlopen naar anderhalf uur. Dat is ook net het moeilijke van techniek; je weet nooit precies wat je tegen gaat komen. En aangezien ontwikkelaars van nature positief ingesteld zijn, kunnen tijdschattingen snel uit de hand lopen ;-) En daarmee hebben we meteen een aandachtspunt te pakken. Terloops komen verschillende knelpunten in de functionele specificaties en gemaakte afspraken aan het licht. Kortom een nuttige zondagmiddag meeting in Kilimanjaro...

Op de terugweg naar mijn hotel lopen we toevallig de ex-chairmen (E-fulusi) tevens vader van Nadeem (Managing Director E-fulusi) tegen het lijf. Na een kort beleefdheidsgesprek vervolgen we onze terugweg en laat Michael nog wat interessante plekken zien. En praten we over hoe het er hier in Tanzania aan toegaat. Tijdens het bespreken van de politiek, komt per toeval de ex minister president ons tegemoet gereden. Geen beveiliging of niks, het werkt hier toch echt anders dan in Kenia. Ik ben benieuwd wat voor verhalen we morgen van een echte Keniaanse: Khadija (Projectleider van Adept Systems Kenia) te horen krijgen...

Safari time!

2008-11-02T11:32:00.006+01:00

Gisteren geen bericht geplaatst, gelukkig heeft Stefan me gered zodat er in ieder geval een bericht staat.

Wat doe je in een weekend? Je trekt er op uit om de omgeving te bekijken. In mijn geval had ik een dagtrip geboekt die naar het Nationaal Park Nairobi zou gaan, daarna naar Great Rift Valley Lodge voor lunch (vlakbij Lake Nalvasha) om bij terugkeer in Nairobi nog wat van de stad te zien. Aangezien de eerste delen veel tijd opslotkten (stuk voor stuk het waard overigens), is er van de rondrit door Nairobi niet veel gekomen. Vanuit een uitzichtpunt heeft de chauffeur wat plekken aangegeven, wat na 12 uur rondrijden ook wel prettig was.

Maar we gingen eerst om 07.00 uur naar het Nationaal Park Nairobi. Van de big 5 (Olifant, leeuw, neushoorn (rhino), buffel en luipaard) ontbreekt alleen de olifant in dit park. Ik heb de Leeuwen (echt waar, Bart) en de Buffel gezien. Daarnaast nog Giraffes, Zebra's en vele andere dieren gezien. Er was ook nog een luipaard en een nijlpaard gespot, maar ondanks dat we daar naar gezocht hebben, hebben we die niet gezien. Aan het einde van deze blog zal ik alle gelukte foto's van de safari neerzetten.

Daarna naar lunch. Eerst een half uur bezig om Nairobi uit te komen, daarna drie kwartier 'snelweg' (in Nederland zou je meteen op de radio horen dat er een file staat vanwege een spoedreperatie aan de weg) om vervolgens nog 11 kilometer over een pad van los liggende stenen te rijden (duurde dus ook 3 kwartier). Maar goed, het eten was lekker en uitgebreid.

Vervolgens terug naar Nairobi via een bergweggetje. Erg interesant om te zien waar Keniaanse chauffeurs nog in durven te halen. Onderweg ook souvenirs gekocht. Veel te weinig afgedongen (het zijn goede acteurs, die verkopers. Eentje verwijtte me dat ik hem failliet zou maken met de prijsen die ik wilde betalen), maar uiteindelijk voor mij acceptabele prijzen betaald. Betekende ook dat ik vandaag niet op souvenir jacht hoefde, en dus lekker kon luieren.

Volgende week nog 1 dag weekend. Afgesproken met Khadija om dan naar Elephant Orphanage te gaan en wellicht ook nog naar de giraffe opvang. Goed, zoals beloofd, de foto's:

Aankomst in Dar-es-Salaam...

2008-11-01T23:30:00.001+01:00

Op het vliegveld in Dar gaat de paspoort controle voorspoedig en druppelen de eerste koffers na een kwartiertje langzaam binnen. Na een aantal jachtgeweerkoffers?!? komt mijn koffertje bepakt met kleren, pennen, ballonen e.d. zonder kleerscheuren door de plastic flappen te voorschijn. Dat valt niet tegen, nu op zoek naar een taxi. Breedlachend staat er een jong klein mannetje (ik schat 1.60m) met een papiertje Mr. VAN OSS rustig te wachten. Ik schud hem de hand en zeg: habari. Hij antwoord: I am fine, how are you? Het is plezierig dat de meeste Tanzanianen redelijk tot goed Engels spreken (tweede taal na Swahili). Zo nu eerst even pinnen, want Charles (de taxi chauffeur) accepteert alleen contant geldt. Genoeg ATM's te vinden op het vliegveld, maar geen van alle die op dit tijdstip (het is inmiddels 23.15 lokale tijd) nog geldt uitspuigd.

Goed, wij toch op weg naar het hotel (desnoods mag ik morgen betalen). Een enigszins gedateerde maar desalniettemin veilig aanvoelende toyota carina baant zich een weg over, langs, tussen alle kuilen en hobbels in de weg. Onderweg proberen we nog een werkende ATM te vinden, maar te vergeefs. Grote groene neonletters geven de naam van mijn hotel (Markham Hotel) flitsend aan, we zijn er bijna. Charles krabbelt zijn mobiele nummer op een briefje en we zeggen elkaar gedag (Kwaheri).

Het inchecken gaat voorspoedig en voor ik het weet sta ik met mijn koffer in een ruime kamer. Niks luxueus maar wel alles schoon. En gelukkig na wat knoppen ingedrukt te hebben begint de airco te draaien (dat is wel lekker met nog steeds een temperatuur van boven de 25 graden). Zo nu, eindelijk tijd om te internetten. Om te kunnen bloggen heb je natuurlijk wel een internet verbinding met enige bandbreedte nodig. En dat is nou net het probleem hier in Tanzania. De internet connectie is zo traag dat de startpagina van google al meer dan een minuut duurt om te laden (als die al uberhaupt geladen wordt).

Na verschillende pogingen te hebben ondernomen via kabel en wireless begint het tot me door te dringen dat het me vanavond/nacht niet meer gaat lukken. Even snel tandenpoetsen en onder de lakens...

STAR goes Dar...

2008-11-01T09:30:00.004+01:00

Vanmorgen vroeg vertrokken vanuit een licht mistig vredig Land van Maas & Waal. Na een rustige vloeiende rit van een goed uur sta je pats-boem in de drukte van Schiphol. Enorme rijen voor de bagage dropoff, daarna bij de paspoort check. Kortom Nederland op z'n best, ik zal het gaan missen de komende week...

Mijn naam is Stefan en ik ben betrokken bij het BLOOM STAR Project als adviseur/coach speciaal gericht op het technischevlak.Ik vorm de schakel naar onzetechnische denktenk (het Java Competence Center Financial Service in Amstelveen).

Afgelopen weken heb ik allerlei informatie, documentatie, tools e.d. verzameld voor mijn trip naar Dar-es-Salaam (Dar) Tanzania. Daar ga ik het ontwikkelteam van E-fulusi ondersteuning geven op het gebied van aansturing, technische architectuur, functionele specificaties, kwaliteit e.d. Zij bouwen een applicatie Mifos Light in opdracht van het BLOOM STAR project, die offline transacties van een loanofficer (lokale geldverstrekker) beheerd. Dit is een nieuw te bouwen onderdeel van het grotere Mifos systeem (Open source Micro finance applicatie, zie www.mifos.org).

Vele collega's hebben input geleverd, zodat ik goed voor de dag kan komen (ashante! - dank!). De komende week zal ik gretig gebruik maken van deze overzeese hulp als de communicatie lijnen (internet, mail, skype) het toelaten. Mijn nieuwsgierigheid begint flink op te lopen... hoe zal het er in Dar aan toegaan? Maandag dompel ik mezelf onder in de Oost Afrikaanse IT.

Kwaheri (tot ziens!)

Mijn laatste werkdag: mini defect management training als afsluiting

2008-10-31T18:48:00.002+01:00

Om 9 uur mini defect management training met de testmanager, bevindingcoördinator (Maina) en omgevingcoördinator (Aziz). Dit wordt interessant.
Mark en ik hebben een dag van te voren besproken wat we willen bespreken.

Op kantoor van Adept Systems aangekomen, haalt Mark het TMap Next boek tevoorschijn. Duidelijk Mark, we gaan het wiel niet opnieuw uitvinden. Ik had eerder een schema opgesteld en die komt redelijk overeen met het schema in TMap.

Het wachten is op de omgevingcoördinator (Aziz). We hadden om 9:00 afgesproken en de training begon om 10:40. De training verliep heel goed. De testmanager en de rest hadden vragen en we konden gedachte wisselen over aantal belangrijke zaken.

Ik heb verschillende ‘tools’ ingericht zodat de testers die kunnen gebruiken tijdens het testen.

We hebben vandaag de lunch overgeslagen om een aantal dingen af te ronden voor mijn vertrek.
Als laatst hebben we, als testteam de testcases besproken.

Mark heeft met Khadija de FO WEER aangepast. Succes testers met het aanpassen van de testcases!!

Het was een intensief, dynamisch en productief week. We hebben veel resultaten geboekt! Daar ben ik heel blij mee. Mark heeft een week te gaan.
Veel succes en geniet ervan Mark!

Make use of the opportunity!

Time flies!

2008-10-30T16:26:00.002+01:00

Gister zijn we naar KEEF gegaan om te ervaren hoe de training MIFOS 1.1 werd gegeven.
Mark heeft kennis gemaakt met de gebruikers die de applicatie gaan gebruiken en met Daniel, de directeur van KEEF.

Feedback over de training en de trainer hebben we teruggekoppeld aan de projectleider, Issmaill. De training ging redelijk goed. Er waren nog wat belangrijke zaken die de trainer moest uitzoeken. De training duurde 3 uurtjes en het was interessant om die te volgen. Zoals Mark schreef, zaten we in een wat te warme ruimte, dus was het af en toe moeilijk (voor sommige) om bij te blijven.

Na de training hebben we met Daniel kunnen praten over de Gebruikers Acceptatie Test. Het is nu bevestigd! We kunnen te allen tijde de gebruikers benaderen voor de gebruikers acceptatie test. Dat is mooi!

Zoals jullie al weten, verblijven we in de Country Logde hotel. De Country Logde en de fairview hotel liggen bij elkaar. De country logde waar wij verblijven heeft geen restaurant, maar de fairview heeft 5 verschillende restaurants. We hebben 2 uitgeprobeerd. Vandaag gaan we een ander restaurant uitproberen. Aan de rechterkant van de hotels is een Israëlische ambassade. Ik mag dus helaas geen foto’s nemen! Anders, krijg ik met de militairen (die grote zware geweren bij zich hebben) die rond lopen te maken. En dat wil ik niet….

Vandaag staan deze punten op de agenda:
- Testplan reviewen: Benedicta Nkansah
- Nieuwe versie van de Functioneel Ontwerp met de testers bespreken – Benedicta Nkansah
- Nieuwe versie van de Functioneel Ontwerp met Khadija bespreken – Mark Hees

Op de agenda stond ook het reviewen van de testcases. Dat is naar morgen verplaatst. Reden? De FO is aangepast. Dit betekend dat de testgevallen ook aangepast moeten worden en daarna kan ik het reviewen. De twee testers zijn niet zo blij met het feit dat de FO aangepast is en dat ze daardoor de testgevallen moeten aanpassen. Ik zal zeggen: ‘Welcome to the world of Testing’.
Samen met de testers hebben we naar de veranderingen die gevolgen hebben voor onze testgevallen gekeken en besproken. De veranderingen vallen gelukkig mee en gelukkig kunnen de tester hiermee leven.
Tijdens mijn bijeenkomst met de testers, had Mark een bespreking met Khadija over de FO.

Het testplan heb ik gereviewd en commentaar naar Mark gestuurd. Ze zeggen dat ik direct en kritisch ben, dus ben ik benieuwd naar wat hij van mijn review commentaren vindt..

Tussendoor hebben we met Khadija gelucht. Mark heeft iets Afrikaans gegeven en ik had een hamkaas sandwich.

Het was vandaag een drukke, maar productieve dag. Morgen is mijn laatste werkdag in Nairobi… In de ochtend hebben we een defect management meeting met de test manager en de defect coördinator gepland. Daarna bespreken we de test plan en testgevallen. Dan is het weekend! Time really flies!

Testers zijn toch kritisch en direct??

Een drukke dag in het leven van een Keniaganger

2008-10-29T18:40:00.007+01:00

Zo, na 2 dagen Benedicta is het nu weer mijn beurt. Moet er toch aan wennen voor volgende week.

Hebben jullie ook weleens zo'n dag dat je hartstikke druk bent, maar niet direct kan noemen waarmee? Nou, zo'n dag was het vandaag dus niet. Hartstikke druk, maar het is ook nog redelijk makkelijk om te vertellen waarmee.

Vanmorgen kwam Khadija ons ophalen. Sam had een dagje vrij en we zouden vroeg opgehaald worden om een ochtendsessie tussen Khadija en mij te kunnen hebben. Benedicta en ik dus om 7.30 uur aan het ontbijt (heb ik jullie al verteld dat het leven hier erg hard en spartaans is), om 5 minuten later Khadija het parkeerterrein op te zien rijden. Gelukkig had ze nog wat mail te checken.

Dus om kwart voor acht stapten wij in om via een toeristische route naar kantoor te rijden. Toeristisch om het centrum te mijden, maar we kwamen wel mooi langs het State House (daar woont de president), waar elke 5 meter een bord stond dat je niet mocht fotograferen. Maar volgens Khadija kom je met googlen een heel eind. Ook vertelde ze ons dat het een warme dag zou worden. Daar maakten we ons niet zo druk om met de airco op kantoor (zie foto).

Hebben we dan ook nog wat gedaan, hoor ik je vragen. Jawel zeker. 's morgens heb ik met Khadija gepraat over het testplan en het FO. Bleek dus dat wij met een oud FO onze testen zaten te maken. Gelukkig viel de schade voor bulk entry wel mee. Maar aangezien we hopen begin volgende week met import en export te beginnen, moest er toch nog wel het een en ander gebeuren, wat dus het grootste deel van Khadija's middag opgeslokt heeft. Morgen maar eens vragen hoe het ervoor staat. Ondertussen hadden we wel een mijlpaaltje binnen. Mifos Light op de PC (tenminste, op die van mij. Benedicta heeft ruzie met Java). Zie onderstaande foto's:

Ik heb voor het testplan versie 0.2 opgeleverd, die na een interne review ook op het forum zal verschijnen. Die interne review wordt door Benedicta gedaan. Naast het inlezen in import en export is Benedicta daar de ochtend druk mee geweest.

Na een korte lunch (Indiaas voor het eerst deze week) zijn we naar KEEF gegaan. Maina heeft daar een cursus MIFOS 1.1 afgerond en het was een mooie gelegenheid voor mij om Daniel en de loan officers te ontmoeten. Aangezien Benedicta foto's met bewijs heeft, kan ik het hier maar beter zelf toegeven: De lange avonden, het verreist zijn, de zon die onbarmhartelijk op het kleine kamertje waar we met te veel mensen inzaten scheen eiste zijn tol. Ik heb sommige stukjes van Maina's uitleg gemist. Ik eindig deze posting met wat foto's die gemaakt zijn bij KEEF.

Short update for today…

2008-10-28T20:25:00.004+01:00

De chauffeur van de directrice van Adept Systems Sam, stond enkele 10 minuten voor de afgesproken tijd op de parkeergarage van het hotel. Hij is altijd op tijd en dat is erg fijn..

Vandaag staat het volgende op de agenda:
- Aangepaste testcases reviewen en bespreken – Benedicta Nkansah
- Conference call met test analist (Arend Zeilstra in NL) – Benedicta Nkansah en Mark Hees
- Testplan enz. met Khadija bespreken – Mark Hees

We begonnen met een kleine bespreking met de twee tester, Maina en Aziz.
Daarna hebben we een conference call gehad met Arend Zeilstra. Arend is gister begonnen met het bieden van ondersteuning vanuit Nederland. Dit gaat erg goed.

Issmall, de projectmanager kwam vanochtend langs om te kijken hoe het gaat en met Khadija te praten over de voortgang van het project.

Voor de lunch hebben we een gesprek met Khadija gehad over de voortgang van de testers.

Mark en ik hebben afgesproken om vandaag eerder te gaan lunchen, zodat we meer tijd in de middag zouden hebben voor de review.

Na de lunch in de luxe Java restaurant zijn we begonnen met de review.

Tot onze verbazing hebben de testers veel vooruitgang geboekt (naast hun normale werkzaamheden). Na de review hadden we een goed gevoel. Ze hebben de smaak van testen te pakken!

We hebben vandaag Mifos light 0.1 gekregen. Het heeft ruim 6 uurtje gekost om de applicatie te downloaden. Het is alleen de vraag of het testbaar is… Die vraag zullen we een andere keer beantwoorden.

Morgen reizen we naar KEEF om te kijken hoe MIFOS 1.0 werkt. Een van de medewerkers van Adept Systems geeft een training MIFOS 1.0 aan de gebruikers op het kantoor van KEEF. Dit is voor ons een mooie gelegenheid om een begin te maken aan de gebruikers Acceptatie Test….

We will tell you more tomorrow.. Tot morgen en blijf lezen! Toi Toi Toi..

Star continues.. Nairobi here I come again….

2008-10-27T18:56:00.005+01:00

‘ Ga je voor de tweede keer naar Nairobi? Dat is niet eerlijk. Ik ga ook testen! Dan mag ik ook mijn kennis en vaardigheden in het buitenland gebruiken om anderen te helpen.’, roept een collega Functioneel Ontwerper.
Ik ben zo blij dat ik voor de tweede keer mijn kennis mag gebruiken om de locale testers in Kenia te helpen.
Een van onze doelen is om samen met de testers de testvoorbereiding voor timebox 1 af te ronden en te beginnen met de testuitvoering en het vastleggen van bevindingen. Ik heb een week om dat waar te maken. Dat wordt voor mij een uitdaging. En natuurlijk sta is daar niet alleen voor. Samen met collega Mark Hees gaan we dat doen. Ik blijf een week en Mark Hees blijft twee weken in Nairobi.

Hier ben ik weer. Voor de tweede keer in Nairobi.
Ik ben wel blij dat we in een ander hotel verblijven. Gelukkig hebben we een goed ontbijt en warm water in ons hotel.
We werden vanochtend opgehaald door een medewerker van Adept Systems in een klein bedrijfsautootje.

We hadden verwacht dat hij ons om 9:00 zou ophalen, maar dat werd 10:15. Dat was minder.
Op het kantoor van Adept Systems waren ze blij om ons te zien. De eerste vraag was ‘How are you and where is Bart’? Waarop in antwoordde: ‘Bart will be assisting us from Holland. He sends his greetings and he misses you all dearly. This is also one of our Logica Colleges, Mark Hees. ’

Voor deze week hebben we genoeg op onze agenda staan. We zijn begonnen met het reviewen van de testcases. Dit was heel intensief, samen met de twee testers. We hebben de testcondities en testgevallen (een paar technische termen) grondig besproken.

Tussendoor hebben we met het testteam geluncht in de luxe Westgate Mall en geshopt bij Nakumat.

De twee testers zijn goed bezig, maar ze gaan de komende weken harder werken. Voor de testers is het een uitdaging om met kritische Nederlanders te werken, heb ik gemerkt.

We hebben tot 18:30 met de testers gezeten en we zijn heel erg moe. Nu terug naar het hotel, wat eten en naar bed! Morgen hebben we genoeg op de agenda staan.

We willen kwaliteit leveren!

Lang verwacht toch gekomen

2008-10-27T10:01:00.002+01:00

Vol goede voornemens aangemeld voor deze blog. Zal een stukje schrijven voordat we naar Kenia gaan. Zal foto's toevoegen.

Niets van dat alles. Kan pas nu in Kenia posten, ben mijn USB kabeltje vergeten om de eerste foto's erbij te zetten. Weerbericht voor deze week: 25-30 graden. Af en toe een buitje, voor de rest zon, zon, zon. Helaas is er geen strand in de buurt..... :-)

Vrijdag 5 september: iedereen blij

2008-09-05T20:38:00.002+02:00

Het zit er op! Vandaag hebben we afgetikt wat er nog afgetikt moest worden. Benedicta heeft de resultaten van het testtrainingstraject gepresenteerd. De Testcrew gaf aan dat ze zich na de hands-on acties van de laatste twee dagen zeker genoeg voelen om het testwerk zelfstandig uit te gaan voeren.

Met Issmail er bij, de programmamanager, hebben we ook de planning vastgesteld; verantwoordelijkheden zijn nu helder. Klapstuk op de dag was dat Daniel, de manager van onze launching customer KEEF, toch nog langskwam. We hebben hem een demo gegeven van wat we willen maken, de gebruikerswensen met hem geverifieerd en de planning uitgelegd. Hij was er blij mee. Uit het feit dat hij wel een paar terechte opmerkingen plaatste, waarmee we aan de slag moeten, leid ik af dat hij niet alleen maar vriendelijk zat te ja-knikken. Het verhaal klopt gewoon. Eigenlijk hadden we niet gedacht zo ver te komen.

Tussendoor hadden we nog een aangename lunch met Khadija en Issmail, in de luxe Westgate Mall. Aangezien ik me nog steeds niet zo jofel voelde, was enige luxe en rust wel welkom. Khadija ging voor ons leuke cadeautjes kopen.

Wat verlaat door de onverwachte komst van Daniel, en de zware vrijdagmiddagspits, zijn we terug in het hotel voor de laatste nacht. Morgen vliegt Benedicta terug naar huis, ik ga voor vier dagen op Safari. Beiden mogen we akelig vroeg ons bed uit en eerst vanavond nog onze spullen inpakken, als afsluiting van een onvergetelijke en succesvolle reis.

Dank voor jullie aandacht!

De laatste dagen

2008-09-05T08:35:00.004+02:00

De missie is bijna volbracht! Deze laatste dagen hebben we er flink aan getrokken. De testers hebben een stevige training afgerond. Hun onzekerheid 'help, nu moeten we het zelf gaan doen zonder directe begeleiding' heeft Benedicta getracht te verminderen door hands-on de eerste testset te maken en uit te voeren. Zelf ben ik met Khadija flinke stappen vooruit gezet; de needs assessment, functioneel ontwerp en projectplanning zijn zo goed als af. Vandaag afspraken maken hoe we dat afronden. Ook verwachten we ons Mifos Light voorstel aan de manager van KEEF, onze 'launching customer' te gaan voorleggen.

Gisteren zijn Benedicta en ik geveld geraakt door enig lichamelijk ongemak. We voelen ons al weer beter, maar gisteren zijn we eerder naar het hotel gegaan en lekker gaan maffen. Geeft me even de kans om stoom af te blazen over dit hotel. Voor de vijfde keer vragen of het warme water aan kan, of onze keycard weer 'ns geactiveerd kan worden; het bestellen van het ontbijt dat elke keer wel fout gaat, terwijl een half uur lang hetzelfde intens vervelende liedje wordt gedraaid. En dan heb ik het nog niet over de renovatie, die weliswaar niet de herrie veroorzaakt die je zou vrezen, maar een en ander toch niet de uitstraling geeft die je zou willen. Zie de foto van het 'atrium', links onze gang naar de kamers, rechts de doeken die de renovatie afschermen.

Op weg naar kantoor zagen we vandaag de straatkraampjes bij het kantoor in puin liggen. Ze stonden daar illegaal; om de zoveel maanden worden ze daarom verwijderd. Eergisteren hadden we er nog een voorverpakt brood gekocht. De mensen waren nog bezig met slopen. Ze stonden er gelaten bij; geen rel-achtige sfeer. Maar misschien was dat eerder wel het geval geweest.

Aanvulling op de verhalen van Bart

2008-09-03T09:59:00.000+02:00

Dinsdag 2 september 2008

...and the training goes on and on

Dinsdagochtend had ik een vergadering met de lead van het ontwikkelteam, Mike van E-fulusi over Gestructureerd Testen. Dit duurde een hele ochtend. Ik was nieuwsgierig naar hoe zij hun Unit Testen gaan inrichten en wat hun test aanpak is. Het ontwikkelteam heeft geen concrete testaanpak. Dit was voor mij een kans om meteen een mini training te geven over Gestructureerd Testen en hoe zij hun Unit Testen zouden kunnen gaan inrichting. Mike was zeer tevreden over wat hij te horen kreeg. Hij gaat volgende week beginnen met een Test Plan voor de Unit Test. Dat is mooi! Mijn dag kon niet meer stuk!

Aanvulling op de verhalen van Bart

2008-09-03T09:57:00.000+02:00

Maandag 1 september 2008

Een uitdaging…

Het is weer maandag en de week is weer begonnen. Wat een moeilijk begin van de week!Het kostte me enige moeite om de testers bij elkaar op kantoor te krijgen.Ik had met de testers afgesproken dat we om 10:00 met de training zouden beginnen. Het was voor mij een uitdaging om de testers op tijd bij elkaar te krijgen om op tijd te beginnen. Na het versturen van sms’jes naar de testers die nog niet aanwezig waren, zijn we rond 11:15 begonnen.
We begonnen met een terugblik naar vorige week en wat we tot nu toe hadden besproken.
Gelukkig ging de training na een moeilijk begin lekker. Tot slot heb ik de testers een opdracht gegeven die we woensdag zullen gaan bespreken.

Aan het einde van de middag heb ik een kleine evaluatie met de testers gedaan. Ik was benieuwd wat de testers vonden van mijn aanpak. De testers gaven aan dat ze zeer tevreden zijn met mijn aanpak. Werken met een Gestructureerd Aanpak is nieuw voor de testers.Ik ben blij om te horen dat ‘Gestructureerd Testen’ goed in de smaak valt.

Knowledge is a powerful instrument, you know!

Aanvulling op de verhalen van Bart

2008-09-03T09:28:00.002+02:00

Aanvulling op de verhalen van Bart

Bart heeft natuurlijk het voordeel dat internet in zijn hotel kamer prima werkt en heeft de voorsprong om de blog netjes bij te houden. Het internet verbinding in mijn hotelkamer werkt niet! Ik baal er enorm van! Ik kan alleen gebruik maken van het internet wanneer we op het kantoor van Adept systems zijn. De verbinding daar is zo snel (integendeel!). Maar goed, dat wisten we al van te voren. But the show must go on of course....Bart heeft natuurlijk veel verteld over wat we de afgelopen dagen hebben beleefd. Ik zal een kleine aanvulling geven. (Ik zal het heel kort houden!)

Vrijdag 29 augustus 2008

De training

De test crew was vrijdag kleiner dan ik had verwacht. De training was net als donderdag ook heel erg intensief.De testers waren wat losser dan donderdag. Zonder te vragen of ze vragen hadden, begonnen ze vragen te stellen. Dat was goed. Een goede afsluiting van de week!(Over zaterdag en zondag heeft Bart genoeg verteld)

Dinsdag 2 september: planning staat

2008-09-02T22:26:00.004+02:00

Vandaag gaan we verder met Mike, de Tanzaniaanse projectmanager. Eerst wijdt Benedicta hem in in de mysteries van Gestructureerd Testen. Programmeren kunnen ze hier prima, alleen alle gestructureerde toeters & bellen er om heen die wij gewend zijn, zijn hier nieuw.

In de middag richten we ons op de planning van het komende bouwtraject. Ik toets of we met timeboxing kunnen gaan werken, want dat hadden we in NL als ideale aanpak gezien: oftewel om de zoveel weken leveren we iets bruikbaars op, testen dat en gaan verder met de volgende timebox. Geeft je meer zekerheid op een bruikbaar resultaat. Het valt in goede aarde en snel is de planning rond. Moeten we wel voor goede projectmanagement begeleiding gaan zorgen, want ook deze aanpak is nieuw voor ze.

Vandaag merken we zelf de nut en noodzaak van ons project. Meerdere malen valt de stroom een of meer minuten uit. Je bent je toch al tergend trage internetverbinding dan kwijt en mag weer opnieuw beginnen. Daarom zorgen we dat ons Mifos systeem nu zonder die internetverbinding kan gaan werken.

De server van het kantoor uitzicht vanuit kantoor

Dan nog even een nieuwtje; vanochtend heeft Khadija met Omidyar Networks gesproken. Dat is de stichting van de Ebay oprichter Pierre Omidyar. Zij hebben de oorspronkelijke bouw van Mifos gefinancierd (3,5 mln USD) en zijn nu ook in ons project geïnteresseerd! Extra financiers zijn welkom, zeker om volgende stappen te kunnen gaan zetten.

Terug naar huis staan we eerst een uur op de taxi te wachten. Telkens horen we "nog 5 minuten, er is veel verkeer!". Uiteindelijk verlost Khadija ons en brengt ons naar het hotel, flink omrijden voor haar dwars door die file heen. Zo kan Mike toch z'n vliegtuig halen, terug naar Dar es Salaam.

1 september: de Tanzania connectie

2008-09-02T22:08:00.005+02:00

Back to work, back to reality. Met goed resultaat! Deze dagen hebben we bezoek van Mike, de projectmanager van onze Tanzaniaanse partner E-Fulusi. Zij gaan de software uitbreidingen bouwen. We moeten met hen overeenstemming bereiken over wát er gebouwd gaat worden. Beetje rare volgorde, want het fixed price contract is getekend (of toch ook weer niet, blijft vaag), maar dat deert hier niemand. Geen één keer heb ik hem horen zeggen dat iets buiten contract zou vallen. We geven ook hem het Prince2 projectmanagement boek. Misschien dat we daardoor de volgende keer wat steviger moeten gaan onderhandelen...

Geholpen door de doorbraak & analyse van eind vorige week, loopt ook dit heerlijk soepel. We brengen de dag door op het kantoor van Hivos, onze Bloom partner. Zij hebben een kamer in een prettig kantoorgebouw. Ook hier is de kern van mijn bijdrage: structuur aanbrengen. Eerst maken we keuzes op functioneel gebied, vervolgens onderzoeken we de technische alternatieven. Geholpen door het spreadsheet komen we tot een onontkoombare conclusie, die eerder nog niet had geklonken. In een conference call met Logica collega Stefan leggen we onze motivatie voor; Stefan stelt een paar toetsvragen en concludeert dat we de juiste keuze maken. Lekker!

Vandaag is de ramadan begonnen; een aantal projectcollega's is aan het vasten. Onze lunches gaan we dus deze week wat meer zelfstandig inrichten. En wellicht moeten we wat meer ons best doen om in late meetings ieders aandacht scherp te houden.

Zondag 31 augustus: de kerk, de stad, de markt

2008-09-02T21:50:00.003+02:00

Kenianen gaan zondags massaal naar de kerk, en wij deden vandaag mee. We hadden de Nairobi Pentecostal Church uitgekozen. Helaas zat het barpersoneel er een uur naast met de aanvangsttijden, maar toch hebben we gezien hoe het er aan toegaat. Wat een organisatie! De kerk heeft een paar duizend zitplaatsen. Een prima gebouw. Een tiental verkeersregelaars om alle parkerende auto's in goede banen te leiden. Ontvangstdames die je bij de buitendeuren tegenhouden totdat een gebedsonderdeel is afgerond. Meerdere videocamera's die de voorgangers opnemen, en TVs natuurlijk om dat iedereen te tonen. Wij zitten bovenin en kunnen 't prima horen. Als heel Kenia zo georganiseerd zou zijn als dit, was er geen vuiltje aan de lucht. Maandag horen we dat deze organisatiegraad normaal is voor Keniaanse kerken. (foto's volgen nog, zodra ik die ene USB kabel heb teruggevonden van m'n cameraatje, sorry...)

Hierna gingen we naar downtown Nairobi, voor 't eerst. Het heeft best wel wat middelhoge wolkenkrabbers, veelal al ietsie ouder. De geplande winkelbezoekjes vallen in het water, want die winkels zijn gesloten. Daardoor is het ook wat rustiger op straat. Ik word regelmatig aangesproken, met 't verzoek om mee te gaan naar die ene winkel die wél open is. Gevolg is dat ik me onprettig begin te voelen, terwijl Benedicta (die vóór de reis veel meer bedenkingen had over veiligheid dan ik) er geen probleem van maakt. We komen uit bij het stadsplein waar het Global Peace Festival start, met lokale muziek; rappers, vrouwenkoren etcetera.

We nemen een taxi naar de Maasai Markt bij Yaya center. Na twee uur sjouwen we ons suf aan tassen met leuke dingen en zijn we volleerde onderhandelaars: "Hi Brother! 1.000 asking price, but we can negociate" "That's rediculous! 200." "You're killing me! 800." Enzovoort, tot we keurig bij de gewenste 300 uitkomen: 1/3 van de startvraag is wel de norm.

Zaterdag 30 augustus: Safari time!

2008-09-01T22:36:00.009+02:00

Op mijn verzoek gaat om 5.00 u de wekker. De leeuwen in Nairobi National Park zijn namelijk bij zonsopgang het meest actief. Issmail komt ons met zijn Suzuki 4x4 ophalen. Met Marco er bij is ons Nederlands Star project team compleet. Het park ligt op 15 minuten rijden. De entree duurt tweemaal zolang. De smartcards, gekocht bij mevrouw A, willen niet werken bij mevrouw B aan de gate. Intussen filosoferen wij over het nut van deze smartcards: tegoed afschrijven per gespotte zebra?

Issmail en Marco, ervaren safarigangers, grijpen hun kans en spelen voor gids. Mevrouw B vertelt ons dat bij kruispunt 6 leeuwen zijn gespot; dat wordt ons doel. We rijden als vier melige pubers in een stoere auto. "Heej, struisvogel op links" "Ehh, ik zie alleen een paal" "Dat is 'm!" Juichend rijden we op de rivierdoorwaadplaats af, voorzichtig nemen we scherpe afdalingen.

Na een reeks giraffen en zebra's als opwarmers, komen we bij een picknickplaats. Bij het eten van de gemberkoekjes blijkt voor wie de picknick is. Drie baboons slepen koekjes en appel uit onze auto. Issmail en Marco schoppen herrie, ik fotografeer en vrij snel is de auto weer veilig. Voortaan sluiten we braaf de ramen. Bij de Rhino Pool wandelen we met gids + geweer naar een rivier met twee krokodillen en schildpadden. Maasai lopen er ook rond, waarschijnlijk zonder smartcard.

Bij kruispunt nummer 6 blijken de leeuwen de benen genomen te hebben. Na lang rondrijden dreigen we fata morgana's te gaan zien, waarbij elke gevlekte steen of bloeiende struik tot leeuw wordt gebombardeerd. Helaas, we krijgen er geen te zien, ondanks de vele aanlokkelijke giraffen, impala's, zebra's en hartebeesten. Maar toch hebben we een fantastische dag gehad.

Vrijdagavond 29 augustus: Expat time

2008-09-01T20:03:00.003+02:00

Om de doorbraak te vieren, neemt Khadija, de directeur, ons mee. In de auto blèren we keihard Jesus Christ Superstar mee, toevallig ons beider favorite. De acht mannen in de achterbak van de pickup voor ons zijn toch wel licht verbaasd over onze autodans. We halen eerst net buiten Nairobi Khadija's zoon op. Dan gaan we naar Village Market. Op de parkeerplaats veel Landcruisers met Verenigde Naties kentekens. Eerst spoeden we ons naar de Maasai Market; marktplaats voor toeristisch handwerk. De markt sluit al, dus lopen we naar de "gewone" winkels toe. We passeren als soldaat uitziende politieagenten die leunen op hun AK47 mitrailleur. Sommigen krijgen daar een veilig gevoel van, ik wat minder.

Het winkelcentrum blijkt een pure Expatriate gelegenheid. Benedicta maakt een sprongetje bij het zien van een Mango kledingwinkel (pfff, gesloten gelukkig). Kritisch commentaar leveren we bij de Duitse BierWienerSchnitzelBackwurstzaak. Een lichte hoop gloort in ons op: kroketten of stamppot in de buurt? Helaas. Maar de Nyama Choma Wrap (gebraden geit dus) smaakt prima. Toch wordt ik wat troosteloos van de omgeving; prachtige watervallen en zo, vele male luxer dan in Nederland, maar als dit de plek is waar je je als Expat moet begeven krijg ik toch een raar gevoel. Zeker met 't beeld van woensdag voor mijn ogen. Behoorlijk rijk versus echt arm, waarbij ik zelf ook tot de rijken behoor die in dit expatgebied rondloopt en morgen vrolijk op safari gaat.

Vrijdag 29 augustus: Doorbraak

2008-09-01T19:29:00.004+02:00

Bekend verschijnsel? Die vrijdagmiddagen dat je opeens het licht ziet, je jezelf afvraagt "waarom, waarom zagen we dit niet eerder"? Affijn, ik had me anderhalve dag helemaal door de 180 pagina's functionele beschrijvingen heengeworsteld van ons Mifos systeem, op zoek naar zaken die we juist wel en niet nodig hadden. Bleek dat het laatste hoofdstuk eigenlijk precies beschrijft wat we wél nodig hebben. Vreugdedansjes van Khadija en mij, euforisch gevoel. En in die anderhalve dag hadden we wél het volledige bewijs tevoorschijn getoverd dat dit het wel echt was.

Misschien was het de lunch die voor de doorbraak zorgde. Benedicta's Test Crew nam ons mee naar hun vaste plek. De officiële norm voor lunch is 1 uur. Dat hebben we nog nooit gered, want je moet eerst 't pand uit en dan volgt een stevige, warme maaltijd. Zo ook vandaag. Voor het eerst gingen we over straat lopen! Zo'n onwezenlijk gevoel. Ik loop op stand 'nonchalant, handen in zakken, I'm a Local!' We verbazen ons over de enorme bossen rozen (100 shilling, 1 euro dus). Naima, een van de testers-in-spe, pikt nog even een neef op. Draaien een hoek om, steegje in, op binnenplaats onder golfplaten is dan Ons Restaurant. Niet direct terug te vinden in de Lonely Planet, deze plek.

We vinden ons al dapper genoeg dat we daar zijn, dus met 't eten spelen we op veilig: kip. Kip is prima, de bijkomende ugali, een rijstachtige brij, is wat smakeloos. We hebben uitzicht op een gevariëerde kledingkraam. Neef blijkt al een jaar werkloos, na afronding van zijn IT studie. Net zoals de zoon van onze taxichauffeur. Goede connecties, of geld betalen voor een baan is de aangewezen weg.

Een zware, intensieve dag, donderdag 28 augustus 2008

2008-08-29T09:18:00.003+02:00

Donderdag stond op de planning ‘Uitleg over fysieke en logische testgevallen’.
Ik ben dus samen met mijn testteam verder gegaan met de uitleg/training over ‘ testen’.
Rond 11:00 waren we begonnen met de training. De training was intensief en interactief.
Rond 13:30 kwam Bart de trainingzaal binnen stormen. Hij keek me heel hongerig aan en wilde gaan lunchen…
Rond 13:40 zijn we gaan lunchen. Daarna ging ik weer verder met het testteam.
Het kostte me enige moeite om de mannen aan de praat te krijgen. Ze waren in het begin heel rustig. Ik besloot om ‘ hands-on’ oefeningen te doen met de mannen. Dit zorgde ervoor dat ze actiever werden. Gelukkig begonnen ze vragen te stellen en discussies aan te gaan met elkaar. Kijk, dat wil ik zien! Na enige tijd kon ik aan de mannen zien dat ze echt moe zijn.
Niet alleen de mannen waren moe aan het einde van de dag. Ik was gesloopt!

Vandaag gaan we verder met de training. Het wordt dus weer een zware en intensieve dag. Ik kan niet wachten!

2008-08-29T08:12:00.007+02:00

Donderdagochtend was 't moeilijk om de switch te maken van de indrukwekkende groepbijeenkomst naar de rationele werkelijkheid. Vele beelden, vragen en emoties spookten nog door mijn hoofd. Nu was het tijd om rationeel te gaan bepalen wat we in onze "light" versie van het systeem wél zullen gaan ondersteunen en wat niet. Da's knap lastig. Dus ben ik samen met Khadija, de directeur, een spreadheet aan het maken waarin we stap voor stap beoordelen wat er wel en wat er niet in komt. Donderdagavond heb ik hier nog aan doorgewerkt. Vervolgens gaan we dit aan betrokken personen voorleggen.

Hier is nog een voorbeeld van een van de vrouwen van de "Happy Mothers" leengroep. Zij is al weer een stap verder dan de vrouw die in haar eigen huis kookt; ze heeft al een apart winkeltje. Haar droom is om een wholesale business te gaan starten en dus aan andere winkels te gaan leveren. Werkkapitaal is daarvoor een belangrijk startpunt, waar ze haar lening op wil gaan richten. Via de Happy Mothers groep zal ze ook wat training krijgen over bedrijfsvoering, boekhouding en dergelijke.

Benedicta en ik beginnen al aardig gewend te raken aan de wijze van werken hier. De grote verbazing over het straatbeeld hebben we al achter ons gelaten. Zonder overmoedig te worden en onnodige risico's te nemen, vinden we onze weg in veilige winkelcentra. Heerlijk om zelfstandig rond te lopen. Zaterdag hebben we met de andere Nederlandse projectpartners een kleine safaridag; pal ten zuiden van Nairobi ligt immers het Nairobi National Park. Benieuwd wat we daar te zien krijgen!

Een dag om niet te vergeten…. Vervolg van het verhaal van woensdag 27 augustus 2008

2008-08-28T10:09:00.005+02:00

Onze hele trip gaat grotendeels om deze dag.
We werden vroeg in de ochtend door de chauffeur opgehaald en naar het kantoor van Adept Systems gebracht. Op kantoor waren de directeur van Adept Systems en twee andere partners aanwezig. We gingen met 7 man in twee auto’s naar KEEF om de vrouwen in verschillende groepen te ontmoeten. In het kantoor van KEEF werden we in 3 verschillende groepen verdeeld en ieder groep ging met een Loan Officer mee om de vrouwen te ontmoeten. Dit is voor ons natuurlijk een bijzonder gebeurtenis, omdat we de vrouwen gaan ontmoeten die het geld (loan) krijgen om een business te beginnen.

Ik mocht samen met een van onze partners en de directeur van KEFF naar één van de 246 groepen die er zijn.
Onderweg naar de groep kon ik het niet laten om wat vragen te stellen.
‘ Hoe is KEEF eigenlijk ontstaan?’ vroeg ik.
Daniel vertelde het verhaal over hoe hard zijn moeder moest werken om hem en zijn 6 andere broers en zusjes te verzorgen. Na zijn opleiding had hij besloten om iets voor vrouwen te doen. In 2005 is KEEF van de grond gekomen. Nu werken er 12 Loan Officers in 2 vestigingen.

Het bezoek aan de vrouwen was bijzonder. We kwamen aan in een Katholieke kerk en daar betaalde Daniel 100 shilling om een kerkzaal te kunnen gebruiken. De 18 vrouwen in de groep die we bezochten waren allemaal op tijd aanwezig. Als je als groepslid te laat komt, moet je een boete van 50 shilling betalen. Dit was natuurlijk een motivatie om niet te laat te komen.

De bijeenkomst begon met een uitleg over de procedure van Micro finance, vervolgens het innen van geld, het uitdelen van leningen en ze eindigden met een gebed. Het viel me op dat de vrouwen heel veel respect voor Daniel hadden en ze waren heel gedisciplineerd. De vrouwen luisterde aandachtig en deed wat Daniel hun vroeg. De voertaal was hun lokale taal, dus ik kom helaas het hele verhaal niet volgen.
Wat me ook opviel is dat de vrouwen echt een groep zijn en de interactie tussen die vrouwen was heel bijzonder.

Je kon aan de vrouwen zien hoe hard ze bereidt zijn om te werken om voor hun gezinnen te kunnen zorgen. Hoe bereidt ze zijn om ervoor te zorgen dat hun kinderen eten en een goede toekomst kunnen krijgen.
Dit is voor mij een motivatie om een bijdrage aan dit project te leveren.
Het was een dag om niet te vergeten!

‘Every little bit helps!’

Onvergetelijke dag - 27 augustus

2008-08-27T20:59:00.006+02:00

<
Letterlijk een blik in de keuken van Micro Finance, dat hebben we vandaag gezien. Benedicta heeft een groepsbijeenkomst in een kerk meegemaakt, daarover meer in een latere blog. Zelf heb ik de maandelijkse bijeenkomst van de Micro Finance groep "Happy Mothers" meegemaakt, een onuitwisbare indruk. De Happy Mothers, op het platteland in Kiambu, zijn 23 vrouwen van 20 tot 50 jaar die met een lening hun bedrijf hebben gestart.

We waren met z'n allen te gast bij een vrouw die een bonenmaaltijd kookt en verkoopt. Met de lening van EUR 100 wil ze een klein restaurantje/cafe starten waar ze dit beter kan verkopen. In haar huis/slaapkamer zaten we rijen dik om de hele micro finance procedure door te lopen, bijna 2 uur. Een gebed, aflossingsgeld innen, een korte training over hoe verstandig met leningen om te gaan, nieuwe leningen uitgeven. Kijk maar naar de foto's van het straatje van de gastvrouw, haar kookkamer en van de bijeenkomst. In de volgende blogs zal ik nog meer vertellen over deze bijeenkomst.

Daarvoor hadden we om de hoek de kinderen ontmoet. Ze waren natuurlijk erg nieuwsgierig, giechelig, zeker toen ik foto's ging maken en ze liet zien op 't schermpje. Héé, dat ben ik, dat ben jij! Ik was erg ontroerd. De Bloom ballonnen waren een groot succes, tijdens de hele meeting hoorden we buiten het geluid van leeglopende ballonnen.

Ook de Happy Mothers kon ik blij maken, nadat ik eerst mijn grote respect had uitgesproken over hoe ze door keihard werken het lot van hun gezin in handen nemen en verbeteren. Ikea tassen en scharen, Logica pennen en stroopwafels waren praktische cadeaus. Gelukkig konden velen Engels praten en heb ik goed afscheid van ze kunnen nemen.

Veel heb ik ook geleerd over het proces van micro finance, dat we nu verder gaan automatiseren. Genoeg verschillende producten en formulieren om dit tot een flinke uitdaging te maken. Bovendien hebben we de vrouwen gevraagd wat ze er van dachten om in de toekomst per SMS te gaan betalen. Nou, dat vonden ze een prima idee; de meeste hebben een mobieltje en het M-Pesa SMS betaal systeem is hen niet onbekend. Het zou een hele hoop kostbare werktijd schelen en hun reis van 5 km. lopen naar de bijeenkomst veiliger maken. Werk aan de winkel dus!

Dinsdag 26 augustus

2008-08-26T21:22:00.003+02:00

Vandaag was onze tweede projectdag. De dag verloopt weer volgens planning. Het is niet te geloven. De chauffeur was weer op tijd. Vol goede moed hadden we ons voorgenomen 4 nieuwe Swahili woorden te leren. Gingen we die uitproberen, bleek dat we de iets te informele versie hadden opgepakt. En dat “Jambo”, wat ‘hallo’ betekent, is ook de foute kreet; die kost je namelijk veel geld. Alleen toeristen zeggen dat, dus die mogen de toeristenprijs betalen. Overigens is ’t vandaag voor ’t eerst gelukt om de taxiprijs naar beneden te krijgen. Zo houden we nog meer over van ons budget.

Altijd in voor een prettige verrassing, kregen we vandaag bezoek van een Brit, die in Kenia als eerste mobiel betalen voor micro leningen mogelijk gaat maken. Nu is mobiel betalen al gemeengoed in Kenia; 3 miljoen Kenianen maken per SMS geld naar elkaar over via de Vodafone-dochter Safaricom, ze noemen het M-Pesa. Dat aantal gebruikers (waar Rabobank SMS betalen voorlopig nog van kan dromen) heeft de Centrale Bank van Kenia nerveus gemaakt en geleid tot een vriendelijk verzoek aan Safaricom of ze een bank licentie willen aanvragen. Komende maandag gaat het initiatief van deze Brit live, allemaal zijn we benieuwd. In de toekomst zouden we namelijk ook vanuit ‘ons’ Mifos systeem zoiets mogelijk willen maken.

Tijdens die vergadering liepen één voor één de testers waarmee we moeten gaan samenwerken binnen. Khadija, directeur van Adept Systems vertelde ons dat er een nieuwe tester erbij komt. Hij werkt voor een ander bedrijf en hij zal Adept Systems helpen met de testvoorbereiding en testuitvoering. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde natuurlijk! Ik was erg blij dat er een tester erbij kwam.
Wat me wel opviel is dat de testers waarmee ik moet gaan samenwerken niet ‘ echte’ testers zijn. Het zijn voornamelijk ontwikkelaars, die nu de rol testers krijgen. Ze gaan geen systeem of Functionele specificaties ontwikkelen, ze gaan alleen testen. Ontwikkelaars die gaan testen! Dit is natuurlijk een uitdaging voor mij om met deze mensen te gaan werken.

Omdat ze niet veel over testen weten, zijn we vandaag begonnen met een korte training over testen. Samen met Bart hebben we het V-model uitgelegd. Aan de hand daarvan hebben we de testfases, testcondities en testcases besproken.

Rond 12:30 zijn we gaan lunchen. De lunch was heerlijk. We hebben lekkere frietjes en sandwiches in de Sirkit mall gegeten. Zulke lekkere frietjes hebben we in Nairobi nog niet gehad. We waren erg blij met de lunch. In deze mall hebben we even voor ’t eerst zelfstandig rondgelopen in Kenya, zonder chauffeur of directeur. Wat een heerlijk vrij gevoel! En toch wel veilig, want goed bewaakt.

Daarna ging het helemaal fout met Bart. Siësta! Maar dat zat er niet in. We gingen verder met onze test training. De vier testers zijn redelijk rustig en zeggen heel weinig. Testers ‘ back home’ zijn kritisch, stellen veel vragen en zien alle fouten. We hebben een oud functioneel ontwerp van Mifos erbij gepakt en geprobeerd testcondities en testcases te maken. Een goede oefening voor onze Keniaanse partners. Dit zorgde voor de nodige discussies tussen de vier testers. Kijk, daar zat ik op te wachten.

Tegen 19:30 zaten we nog steeds op kantoor. Wat een lange dag. Het wordt we tijd om naar het hotel te gaan en om uit te gaan rusten. Morgen een bijzondere dag: we reizen naar een van de Micro Finance organisaties waar we ’t allemaal voor doen; we gaan de manager, loan officers (medewerkers) en de deelnemers ontmoeten. Dat worden veel indrukken en veel foto’s! En hopelijk ook goede input voor een paar beslissingen die we moeten gaan nemen.

Eerste werkdag, 25 augustus

2008-08-26T08:15:00.004+02:00

Een Tanzaniaanse ICT onderaannemer die probeert om voor ’t zelfde geld juist een zo groot mogelijk systeem te bouwen voor ons, terwijl wij ’t zo simpel mogelijk willen houden. Microlening medewerkers die wanbetalingen niet registreren en zo goede sier bij de manager maken, of als er een fout in het systeem is gemaakt de PC laten stuiteren op de grond om te voorkomen dat de manager de fout kan achterhalen. Micro leningen die in groepsverband prima worden afgelost als er alleen vrouwen aan die groep deelnemen, maar juist niet worden afbetaald zodra mannen gaan deelnemen aan de groep. Dit zijn zo maar wat voorbeelden van verrassende verhalen die we vandaag hebben gehoord. Welkom in de wereld van ons Micro Finance project!

Vandaag hebben we onze eerste projectdag gehad, op het kantoor van onze partner. Een bedrijf, opgericht door twee dames, met zo’n 20 medewerkers – ook voornamelijk dames. Eén van deze twee directeuren is onze gesprekspartner voor de komende twee weken. Een bijzondere dame, zeer actief, open en direct. Daar stonden we met ons voornemen om eerst op z’n Afrikaans te gaan praten over ons gezin, onze ouders en andere relatie-versterkende gespreksstof. Binnen de minuut waren we “into business”.

Na een uur hadden we moed verzameld om even niet over business te praten, en alsnog de cadeaus te overhandigen. Nou, die waren zeer welkom! Het Prince2 boek over projectmanagement zal deze avond al worden bestudeerd door de directeur; ze had al de behoefte om er meer van te weten te komen. Ik heb haar gewaarschuwd voor de redelijk taaie kost. De gele Logica USB sticks en badge nekhangers veroorzaakten juichkreten – Nice Colours! Stroopwafels werden bewonderd: hoe maak je zulke dunne laagjes? De Testmanagement boeken oogsten bewondering; geschreven door jullie eigen Logica collega’s? Yep. Schot in de roos, want ze hebben nog helemaal geen formele testaanpak. En het Delfts Blauw bord, nou ja, dat zal wel ergens een plek krijgen.
Na twee uur waren we al helemaal los; we vertelden van onze cultuurtraining en ons ingestudeerde kennismakingsgesprek. “Ha”, zeiden ze met big smile , “we willen wel weten hoeveel vrouwen en geiten je hebt – of nee, in jullie geval, hoeveel windmolens”. Om er aan vast te koppelen dat de Keniaanse president inderdaad twee vrouwen heeft, en we gisteren van de taxichauffeur hadden gehoord dat hij toch wel met twee geiten over de brug moest komen voor z’n huwelijk. Dus zo gek zijn die vragen nou ook weer niet…

De contrasten zijn gewoon groot tussen de verschillende lagen van de bevolking. We werden uitgenodigd voor een lunch, in een shopping mall waar de meeste Nederlandse winkelcentra zielig bij lijken. De directeur stelde vast dat voor de prijs van onze lunch (EUR 20 voor drie personen), vijftig vrouwen zouden kunnen eten. Daarom doet ze dit werk voor Micro Finance; ze declareert maar de helft van haar uren, want ze wil met haar bedrijf deze vrouwen via goede software helpen; software die voor heldere rapporten kan zorgen, daarmee nieuwe financiers kan aantrekken, waardoor weer meer vrouwen in staat worden gesteld om hun eigen bedrijf te starten en het gezin twee maaltijden per dag te verschaffen. Haar eigen winst haalt ze wel uit andere projecten, die minder leuk zijn om te doen.

Nog een verrassing: de dag verliep behoorlijk volgens planning. De chauffeur van directeur was een half uur te vroeg bij ons hotel in plaats van te laat. We hebben zoals gepland gesproken over de dilemma’s waar het project nu voor staat; hoe simpel of volledig het systeem moet gaan worden, wie gaat welke verantwoordelijkheden dragen. Structuur aangebracht in dit complexe vraagstuk; vanuit een aantal invalshoeken hebben we gezamenlijk de vragen in kaart gebracht die we de komende week gaan beantwoorden en zo een onderbouwde keuze en ontwerp kunnen gaan maken. De twee testers-in-spe schoven aan om over de testaanpak te gaan spreken. Eigenlijk zijn ze ontwikkelaars, dus wij vermoeden dat ’t best een kluif gaat worden om daar enthousiaste testers van te maken. Met de Testmanagement boeken in de hand, en aan de hand van Benedicta, gaan ze twee intensieve knowledge transfer weken tegemoet, zodat door goed testen de kwaliteit van het op te leveren systeem met forse stappen vooruit zal gaan.

De dag sloten we af met een bespreking met alle projectpartners inclusief Hivos, waarbij de planning van de komende twee weken vast is gesteld.
Morgen gaan we stevig aan de slag, hands-on: antwoorden laten verzamelen op de gestructureerde vragen, prioriteiten laten stellen en met de testers een concept testplan schrijven.

Eén dag vakantie – Nairobi, 24 augustus

2008-08-25T10:13:00.005+02:00

“Fijne vakantie” wensten vele collega’s me de afgelopen week. Waarop ik eerst licht verbolgen, later laconiek reageerde: “we gaan daar wel hard werken, hoor!”. Da’s waar, maar vandaag was het inderdaad vakantie. En hoe! Gisteren zaten we nog stevig opgesloten in het vliegtuig, kwamen we in ’t donker aan en merk je nog niet zoveel van Afrika. Vandaag hebben we ’t wel met volle teugen mogen meemaken.

Hadden we eerst nog een bescheiden programma bedacht; David Sheldrick’s weesolifantenopvang en een shoppingmall voor wat praktische zaken, groeide dat uit tot een indrukwekkende sightseeing. Naast de krokodillenfarm was een park met speeltuin, decor voor bruiloftsfoto’s; om de hoek was het huis van Karen “Out of Africa” Blixen. Succesvol was ook de souvenirjagerij : keramische juwelen gemaakt door een project van alleenstaande voorheen inkomensloze vrouwen, Maasai schild gemaakt door ehh.. waarschijnlijk niet de Maasai. En dat binnen allemaal binnen 7 uur, met een afgematte Benedicta als resultaat. Het Noordzee-koude zwembad friste me weer op.

Alle bezochte locaties waren bewaakt en derhalve veilig, zodat we ons geen moment onveilig hebben gevoeld. Ook voor de veiligheid, en voor het gemak, hadden we een taxichauffeur voor de hele dag. Met enig schuldgevoel, want hij had zich los moeten maken van zijn kerkdienst waarin hij net zijn lesprogramma voor de kinderen had afgerond. Kerkdiensten duren een groot deel van de dag, worden massaal bezocht in de overal vindbare kerken; vanuit ons hotel hebben we de keuze uit drie grote gemeenschappen. Hopelijk kunnen we volgend weekend daar iets van meemaken; we zijn er welkom.

Naast de kerken zie je vele contrasten. Billboards voor de nieuwste LG Viewty telefoon naast een grote sloppenwijk. Het straatbeeld voldoet aan de verwachtingen: chaotisch. Inhalen met je Toyota doe je vrolijk over de vluchtstrook – een rode zand/rotsweg met een helling van 20%. Baboons toeter je van de weg af. Overal langs de weg lopen mensen of staan te wachten op Matatus, de busjes, waar je ook lekker aan kan hangen als ze een beetje vol zijn. Maar het zijn niet de beelden van Afrikaanse kinderen die je met inzamelingsacties ziet; kleding, zeker op zondag, is vaak mooi, mensen zien er op ’t oog gezond en blij uit. Logischerwijs zal dat in de sloppenwijken en op het platteland anders zijn – de doelgroep van ons STAR Micro Finance project.

En ja, het Delfts blauw is heel aangekomen, stroopwafels zijn ongeplet en de kamer heeft internet. Met als lastige eigenschap dat hij alleen homepages laat zien en geen doorklik mogelijk maakt en nu helemaal plat ligt,dus deze blog publiceren we maar overdag vanuit kantoor en voegt Benedicta nog alles toe wat ik vergeten ben en we gaan nog foto's toevoegen. Voor alles is een oplossing te vinden in dit bijzondere deel van Afrika. Maandag start ons project bij onze partner, Adept Systems, om kennis te maken en ons over de planning te buigen; woensdag bezoeken we de eerste Micro Finance organisatie om hun wensen scherper te definiëren. We zien er zeer naar uit. Tot de volgende blog!

-

Amstelveen, donderdag 20 augustus

2008-08-21T18:05:00.003+02:00

Dat wordt flink sjouwen! De Logica University heeft twee Prince2 projectmanagement boeken beschikbaar gesteld. Daar zullen onze Keniaanse en Tanzaniaanse projectmanagers veel plezier van hebben (nou ja, professioneel gezien dan). Maar die dingen zijn wel zwaar! Dan schrijven onze Nederlandse testgoeroes wat compacter; Financial Services heeft ons TestManagement boeken meegegeven, ideaal om de Keniaanse testers de context van onze testaanpak uit te leggen. Tussen de bedrijven door hebben collega's me nog stevig geïnformeerd over de pro's en con's van verschillende technische oplossingen voor de te bouwen software en over anti-fraude maatregelen bij het verwerken van alle micro lening gegevens. Heerlijk al die collega's die voor je klaar staan. Echt Logica.

Rijswijk, woensdag 19 augustus

2008-08-20T15:44:00.004+02:00

Met volle bagage staan Benedicta en ik klaar om te vertrekken. Niet alleen fysieke bagage zoals stroopwafels, Delfts blauw en USB sticks, ook geestelijk nemen we behoorlijk wat mee. Al een ruim half jaar mailen, chatten en Skypen we met onze partners in Nairobi, geven we adviezen en reviews over plannen en ontwerpen. Het Tropeninstituut heeft ons ingewijd in de omgangsvormen met Kenianen. We hebben de adviezen en methodieken meegekregen van het Bloom STAR team van zo’n 15 Logicanen uit het hele land, van Maastricht tot Arnhem; infrastructuur specialisten, Java ontwikkelaars, functioneel ontwerpers, testers, project managers en –officers en verdere specialisten. Fantastisch om zo’n groep bijeen te zien komen en ieder z’n bijdrage te zien leveren. Zelf wil ik al langere tijd meer maatschappelijke relevantie in m’n werk stoppen, dus dit is een uitgelezen kans.

Dit is de eerste reis voor het Bloom STAR project, dat een jaar geleden begon als een idee in Logica’s Innovatiefunnel. Dat idee was: zouden wij als Logicanen, met al onze ICT en (banking) business kennis, voor goede gratis Open Source software kunnen zorgen waarmee Micro Finance organisaties hun werk efficienter kunnen doen en verder kunnen groeien? Geholpen door collega’s van logica Financial Services hebben we dit idee uitgewerkt, getoetst en tot een Bloom project weten om te buigen. Dergelijke Open Source software bleek al te bestaan; het heet Mifos. Grameen, de organisatie van Nobelprijswinnaar Mohammed Yunus, heeft dat laten bouwen. Gelukkig maar, want er was een gift van USD 3,5 miljoen van eBay oprichter Pierre Omidjar voor nodig om Mifos op te tuigen. Da’s een orde van grootte die het Bloom budget toch lichtelijk ontstijgt. Nog een geluk was dat onze Bloom partner Hivos reeds een project op Mifos vlak was begonnen, samen met KPN, gericht op Oost Afrika. Een gespreid bedje.

Wat gaan we nou doen? Benedicta en ik gaan in Nairobi onze partners Adept Systems en e-Fulusi verder helpen. Zij gaan er voor zorgen dat Mifos ook op een bijkantoor kan werken, zonder internetverbinding met het hoofdkantoor van Micro Finance organisaties. Ook zorgen ze voor een goede samenwerking van Mifos met boekhoudsoftware. Volgend jaar gaan ze dit implementeren bij een aantal Micro Finance organisaties in Kenia en Tanzania. De komende twee weken gaan we samen in detail afbakenen wat bij deze software uitbreiding nu wel en niet nodig is en hoe de planning er precies uit gaat zien; wie gaat wat wanneer doen. Collega Benedicta richt zich op het testtraject, om de testers van Adept Systems en e-Fulusi te helpen met opzetten van het testplan en gestructureerde functionele en acceptatietests.

Kenia is een bijzonder land om heen te gaan, zeker nu. Enerzijds is het al lang een van de best presterende Afrikaanse landen; Nairobi is de grootste stad tussen Cairo en Johannesburg, ook al is ’t pas 100 jaar oud. Het meemaken van het leven daar zal grote indruk op ons maken. Kenia is geliefd bij toeristen om z’n wildparken en stranden. Tegelijk liggen de verkiezingsrellen van begin dit jaar nog vers in het geheugen. Die rellen zijn nu over, de regering van nationale eenheid is gevormd. Blijft over de ‘normale’ onveiligheid op straat door criminaliteit. Daarom nemen we goede voorzorgsmaatregelen; niet zo maar over straat lopen (en zeker niet met m’n spiegelreflex camera, helaas…), zeker niet ’s avonds, alleen taxi’s van het hotel gebruiken enzovoort. De prikken tegen onprettige ziekten hebben we al gehaald. We hopen vooral van ’t mooie en goede te gaan genieten!

De Rough Guide, Swahili phrasebook, internet, bevriende Kenia-gangers en vooral ook de training door het Koninklijk Instituut voor de Tropen hebben ons al een hoop leuke kennis opgeleverd. Zo noemen Kenianen 6 uur ’s ochtends ’12 uur’ aangezien het hele jaar door dan de zon opkomt. Moeten we dus wel altijd checken welke tijd ze bedoelen. Het Swahili heeft als pluspunt dat je ’t als Nederlander kan uitspreken zoals ’t er staat. Toch gaan we ’t in twee weken niet onder de knie krijgen; één (werk)woord kan een hele zin betekenen: “anatupikia” betekent hij-nu-ons-kookt-voor. Da’s een leuk cryptogram. Vlakbij Nairobi ligt het Nairobi National Park; kan je in één oogopslag de wolkenkrabbers van Nairobi én de lange nekken van giraffen zien – in het wild, dus. Daar zullen we zeker ’t weekend gaan kijken! De hitte zal wel meevallen door de hoge ligging van Nairobi: 1.500 meter. Mogen we dus keurig in (mantel)pak naar kantoor toe, geen Hawaiishirts of zo. Enne, niet vreemd opkijken als we elke dag vrolijk de handen van onze Keniaanse projectcollega’s mogen schudden.

Zaterdagochtend 23 augustus vliegen we, tot net onder de evenaar. Dan hopen we jullie snel met behulp van de beloofde internet verbinding op de hotelkamer van onze eerste indrukken op de hoogte te stellen. En melden of die 10 pakken stroopwafels ongeplet zijn aangekomen of dat delfts-blauw-bord-met-molen een 3D puzzel is geworden; de USB sticks, daar maak ik me geen zorgen om!

De voorbereiding, Woensdag 20 augustus 2008

2008-08-20T15:17:00.005+02:00

Het project
In samenwerking met Hivos en KPN is het ‘Star project’ in Oost-Afrika gestart. Het doel is een aantal Micro Finance Organisaties te helpen om efficiënter te werken. Door deze geldverstrekkers te professionaliseren kunnen ze effectiever hun doelgroep ‘de leners’ bedienen. Leners zijn voornamelijk vrouwen uit Oost-Afrika die dankzij een lening een eigen bedrijfje kunnen starten. Op die manier krijgen ze de mogelijkheid om hun levensomstandigheden te verbeteren en hun kinderen en dorp verder te ontwikkelen.
Er bestaat al een Open Source systeem genaamd Mifos, (www.mifos.org) maar deze is nog niet optimaal geschikt voor de kleinere Micro Finance Organisaties. Logica gaat een aantal lokale Afrikaanse ICT ondernemingen helpen om de Mifos software geschikt te maken voor kleine Micro Finance Organisaties. Ook ondersteunt Logica deze ICT ondernemingen bij het hele ontwikkel- en implementatietraject. Uiteindelijk is het de bedoeling dat na de implementatie de ICT ondernemingen voldoende ervaring hebben om zelfstandig Micro Finance Organisaties te helpen om efficiënter te werken met deze software.

In the beginning ….
‘ Ga ja echt naar Kenia voor het project Bloom? Gaaf zeg! Wanneer ga je? Met wie ga je? Wat ga je daar doen? Hoelang blijf je? Oh wacht, hoe kom je eigenlijk aan zo’n leuke opdracht? Ik wil ook naar Kenia’ Ja dat waren de vragen die een collega aan mij stelde toen in aan haar vertelde dat ik voor het project Bloom naar Kenia ga.
Ja, ik ga echt naar Kenia voor het project Bloom. En het is inderdaad heel erg gaaf. Ik wilde altijd al iets voor het project Bloom betekenen. Mensen helpen met de klein beetje kennis die ik heb, zit nu eenmaal in mijn aard.

Mijn ouders komen oorspronkelijk uit Ghana, dus heb ik affiniteit met Afrika. Ik wilde altijd al iets voor Afrika betekenen. Dit is voor mij een goede kans en gelegenheid om dat te doen.

‘Hoe kom ik eigenlijk aan het project ‘ Star’ ?’ Ik zal het je vertellen.
Op de site van Bloom zag ik dat ze opzoek waren naar diversie expertises die een bijdrage willen leveren aan het project STAR.
De focus lag deze keer dus niet in India, maar in Afrika, te beginnen met Oost Afrika. Zonder te twijfelen belde ik Bart de Rijk (project coördinator vanuit Logica) op. Ik gaf aan dat ik heel graag een bijdrage wilde leveren aan het project. We hebben een kleine halve uur aan de telefoon gehangen en ik was nog enthousiaster dan ooit. Na onze eerste ontmoeting met alle leden van het project STAR in Amstelveen, werd besloten dat een test analist samen met Bart de Rijk naar Kenia zal reizen om het project en het testtraject te begeleiden en te ondersteunen.
Ik werd door Bart opgebeld of ik mee zou kunnen gaan om het testtraject te begeleiden. Zonder na te denken riep ik ‘ JA natuurlik, heel graag’! Daarna leek alles heel snel te gaan.

Bezorgde familieleden
Op 28 juli 2008 las ik het volgende op nu.nl: ‘AMERSFOORT - Vijf Nederlandse vrouwen in de leeftijd van 17 tot 25 jaar zijn tijdens een werkvakantie in Kenia afgelopen donderdag verkracht door een groep van zo'n tien Keniaanse mannen.’

En ja hoor, mijn telefoon ging en het was mijn moeder (zij woont in Amerika) met de vraag ‘ weet je zeker dat je naar Kenia wil gaan? Heb je gelezen wat er met die Nederlandse vrouwen zijn gebeurd? Misschien moet je bodyguards hebben….. Ik begreep dat mijn moeder bezorgd was. Ik had haar beloofd dat ik in een beveiligde omgeving zal blijven, ’s avond in mijn hotel zal blijven en niet op straat zal gaan zonder begeleiding.
De verkiezingsrellen van het begin van het jaar is een discussiepunt wat nog niet volledig afgesloten is, om die reden is mijn familie een beetje bezorgd. De rellen zijn wel over, maar het is redelijk onveilig in Kenia, voornamelijk in Nairobi, waar we zullen verblijven.
We hebben wel voorzorgsmaatregelen genomen.

Preparation …..
Na een aantal meetings, email uitwisseling met de projectleden in Kenia en alle andere betrokkene partijen en voorbereidingen is het bijna zo ver om ‘ the big trip’ te maken.
De voorbereidingen bestaan uit:
- het lezen van de FO die de projectleden uit Kenia hebben opgestuurd
- het opstellen, vertalen en verzamelen van templates die relevant zijn voor het project
- het verzamelen van testmanagement boeken
- bezoeken van websites
- langs de GGD voor een vaccinatie. …… L Dit is minder leuk!
- Kado’s kopen

De angstaanjagende vaccinatieprik
Op 12 augustus 2008 heb ik drie vaccinatieprikken gehaald. Dat was voor mij niet echt fijn. Ik ben niet echt dol op prikken. Maar goed, ik ben er gelukkig doorheen gekomen. Ik ben bijna flauwgevallen, maar ik heb het overleefd.

Culture awareness training
Maandag 18 augustus hebben we de training ‘ Culture awareness gevolgd in Amsterdam. Deze training werd verzorgd door KIT (Koninklijke Instituut voor de Tropen). De training bestond uit twee delen. Het eerste gedeelte werd verzorgd door een trainer van KIT en was een heel algemeen deel over Kenia.
Het tweede gedeelte was inhoudelijk wat zwaardere en spannender. De training werd verzorgd door een Journalist uit Kenia.
Na de training had ik een beter gevoel over ‘ the big trip’ en de veiligheid in Kenia.

De laatste puntjes op de i
20 augustus 2008 heb Bart en ik in Rijswijk afgesproken om de laatste puntjes op de i te zetten.
We hebben onze planning voor de komende twee weken samen doorgenomen en naar onze partners (Adept Systems en e-fulusi) in Kenia gemaild.
We hebben ook naar ons ticket gekeken en het was ons opgevallen dat we in het vliegtuig niet naast elkaar zitten. Dit heeft Bart snel gefikst door naar KLM te bellen.

The last thoughts…

Ik vind het zo spannend en leuk dat we iets kunnen betekenen voor de mensen in Afrika.

‘Sharing the problem is half the solution, sharing the power of knowledge… ‘

Zaterdag 12 juli

2008-07-12T20:15:00.000+02:00

Het is de laatste dag. Ik heb nog een laatste sessie met Vimal en we bereiden de evaluatie voor. Na de lunch bespreken we de evaluatie met Arun. Hij is onverdeeld positief. We hebben meer opgeleverd dan verwacht, mijn inzet was op het juiste moment. Willems training werd zeer gewaardeerd en zal worden gebruikt voor komende trainingen voor Drupal (zowel voor de “techneuten” als voor de eindgebruikers die verantwoordelijk zijn voor het publiceren van de content). Kortom, niets dan lof.

We stoppen iets eerder dan gewoonlijk en worden uitgebreid bedankt door het gehele team. We krijgen cadeautjes, ik krijg vakantietips en als we vertrekken worden we enthousiast uitgezwaaid. Op de terugweg besluiten we nog even de zoo en het museum van Trivadrum te bezoeken. We lopen te zeulen met onze laptops en hebben niet gerekend op de hitte. Dus duiken we een bar in voor een koud biertje en evalueren de klus nog even voor onszelf. Succes voor Space, succes voor Bloom en voor ons was het een onvergetelijke ervaring.

Willem vertrekt om 17.30 naar het vliegveld en ik duik nog even het zwembad in. Morgen vertrek ik ook, maar dan richting Noord Kerala, waarvandaan ik langzamerhand weer naar het zuiden trek om over 2 weken vanuit Trivandrum ook weer naar huis te gaan.

Maar eerst 2 weken vakantie!!

Vrijdag 11 juli

2008-07-11T23:30:00.000+02:00

S’ Avonds heeft Space een diner voor ons geregeld. We rijden hiervoor naar Kovalum, een toeristische badplaats op 20 kilometer van Trivandrum en komen hier rond 17.30 aan.

Vanwege het seizoen is het niet echt druk, maar we krijgen een goede indruk van het toeristische Kerala. Een mooi zandstrand, hier en daar rotspartijen in de zee die uitnodigen tot het wachten op de zonsondergang, winkeltjes en
hotelletjes en uiteraard SEAFOOD!!

De avond wordt een succes. Gezellig, heerlijk eten (met name de enorme vis die we met zijn allen delen smaakt geweldig), bier, goede gesprekken. We beseffen allemaal dat het onze laatste gezamenlijke bijeenkomst is en iedereen probeert er nog uit te halen wat er in zit.

Cultuur aspect: sommige van de dames zijn niet meegekomen; s’ avonds op stap is niet gepast.

Om 9.00 uur rijden we weer terug naar het hotel.
Het hotel viert feestelijk de opening van een nieuw restaurant. Als we hier binnenlopen worden we hartelijk begroet, hoewel we ons duizendmaal verontschuldigen dat we al gegeten hebben en alleen iets willen drinken. Inmiddels zijn alle gasten al weer verdwenen (hoewel tot 23.00 open). Gevolg is dat wij (weer) alle aandacht krijgen. Dit betekent: 5 obers die om de beurt komen vragen of we nog iets willen consumeren, de muziekgroep die speciaal voor ons met volle overtuiging begint te spelen en de overdeelde aandacht van de hotel manager die af en toe komt kijken hoe het met deze 1e openingsavond van het restaurant staat.

Het meisje van de room-cleaning is gepromoveerd tot hostess. Ze ziet er prachtig uit, uiteraard complimenteren we haar. Ze begint echt te glimmen van trots met een verschrikkelijk mooie lach. Over lange werktijden gesproken: ze is gestart om 08.00 en moet tot 23.00 werken..... Helaas mag ze nauwelijks een praatje maken (dat hoort nou eenmaal niet). Niet dat wij ons daaraan storen, maar we houden natuurlijk rekening met haar positie. Ook Remy de kok is er en begroet ons.

De general manager komt een praatje maken. Hij kent ons. Dat nodigt natuurlijk uit tot de vraag of deze berichten over ons positief waren. Hij schudt natuurlijk ja en ik besluit dit keer niet door te vragen…. Ik vermoed dat we ons niet helemaal als de doorsnee ingetogen gast hebben gedragen. Maar aangezien alle reacties altijd weer positief zijn in onze contacten met de hotel staff, neem ik aan dat deze “gekke Hollanders” toch gewaardeerd worden.

Vrijdag (11-7-2008)

2008-07-11T10:57:00.004+02:00

Gisteren hard gewerkt om de workshop af te ronden. ‘s Middag heeft Vimal de laatste versie gereviewed. Hij had nog een paar opmerkingen. Deze heb ik verwerkt.

Om 10:30 gaat de workshop van start. Dus alle tijd om rustig wakker te worden en uitgebreid te ontbijten in ons hotel. Ik heb vandaag maar eens het Amerikaanse ontbijt besteld. Achter een volgens wordt het volgende dan uitgereserveerd. Cornflakes met warme melk, gekluste eieren met ham, Broodjes met jam en Cake met thee.

10:30 stipt start de workshop. Na een korte introductie van mezelf loop ik rustig de hele presentatie door. In het midden hebben we een pauze gehouden. Zoals normaal in India stelt niemand vragen tijdens de presentatie. Alleen Paul onderbreekt mij regelmatig met een vraag. Dan maar zelf vragen stellen. Dat werkte beter. Na afloop vernemen we dat iedereen het erg interessant vond en dat het goed aansloot met wat ze wilde weten. Als afsluiting hebben we iedereen een cursus certificaat uitgereikt. Dit viel erg in de smaak.

Zie hieronder een aantal foto’s van de workshop.

Donderdag 10 juli

2008-07-10T23:00:00.000+02:00

Om 9.30 zou ik een presentatie geven voor Arun en een afgevaardigde van de overheid. We zijn ruim op tijd, tenslotte kun je voor een dergelijke presentatie niet te laat komen. Om 10.30 kunnen we beginnen…

Het loopt gesmeerd. De presentatie wordt goed ontvangen. Jaya stelt kritische vragen, Arun en Vimal kennen het verhaal eigenlijk wel, Raji lijkt geïnteresseerd. In india moet je je plaats weten, dus vragen stellen is er niet bij voor haar. Nogmaals wordt aangegeven (door Jaya en Arun) dat mijn aanbevelingen een zeer goede basis zijn voor te ondernemen acties. Volgende week gaan Arun en Jaya (overheids dame) weer om de tafel om nadere plannen te maken.

Aansluitend de volgende actie: mijn training / presentatie projectmatig werken (oftewel “Professional teams and projects”). Uiteraard heb ik deze tevoren besproken met Arun en hem gevraagd om het momentum te gebruiken om zijn visie en wensen in deze onderwerpen kenbaar te maken aan het team. Dit doet hij dan ook. Ook deze training was een succes. Positieve geluiden van bijna iedereen (sommigen keken wat minder happy, omdat ik onderwerpen aankaartte als: tijdschrijven, documentatie, werk tevoren plannen, gestructureerd werken). Maar er kwamen ook positieve reacties en voorstellen om de interne communicatie te verbeteren. Relatief gezien dus een overweldigende reactie.

Om 13.00 uur hebben we een lunch georganiseerd. Dat wil zeggen: georganiseerd door Space, wij betalen. We hebben het hele team uitgenodigd en zitten dus met ongeveer 15 man aan het buffet. Ik weet een lepel en vork te bemachtigen; Willem eet uiteraard met mes en vork. De totale rekening bedraagt rond de 30 Euro…….

Arun sleept ons nog mee naar een winkel waar locale “arts and handicrafts” wordt verkocht. Ik besluit om toch maar wat souvenirs te kopen, vooral om Arun een plezier te doen. Ik zag by the way nog een leuk tuinsetje van een harde grassoort (geen bamboe) voor 50 Euro. Jammer dat ik die niet in het vliegtuig kan krijgen. In Nederland betaal je 10 tot 20 keer zoveel.

In het hotel tracteren we onszelf op een luxueus dinnerbuffetje à 5 Euro... wat mij betreft is het 'mission accomplished'. Morgen en zaterdag nog wat details uitwerken en afronden.

Woensdag 9 juli

2008-07-09T19:39:00.000+02:00

Vandaag hard aan de slag voor de beide presentaties. Mijn training “projectmatig werken” schud ik eigenlijk verbazend snel uit mijn mouw. De wijze van presenteren is wat lastiger. India, andere cultuur, mensen met verschillende achtergronden (IT, communicatie/media, overheid). Ik heb nauwelijks tijd voor een praatje met de cleaning-lady. Natuurlijk nog wel even bij de hotelbalie langs. We zijn inmiddels zeer bekend. Deze "gekke" Hollanders die onderhandelen over de prijs, altijd in zijn voor een praatje, en op andere momenten weer onvoorspelbaar ongeduldig zijn. Zij blijven lachen, schudden ja op elke vraag en blijven behulpzaam. Rond 13.00 rijd ik weer met de autorickshaw naar kantoor. Op kantoor schiet het ook lekker op, mijn presentatie is klaar.

Op het kantoor van Space raak ik aan de praat met Raji, die zich bezighoudt met media/communicatie. Zie op de foto Raji en haar zoontje (die vrij had en dus maar rond het kantoor speelde). Dit is een heel andere kant van Space. Ze laat me interview formulieren zien met vragen die erop gericht zijn om een beeld te krijgen van de positie van vrouwen in “computing”. Dit blijkt nog niet zo gemakkelijk, omdat zij vaak moeten worden overgehaald om het formulier (naar waarheid) in te vullen. Het blijkt namelijk dat het meisjes soms wordt verboden (door hun ouders) om met computers om te gaan. De resultaten uit dit onderzoek(relaties met religieuze groepering, leeftijd, onderwijsniveau, maatschappelijke positie) wordt besproken met de overheid. Dit is dus geen onderzoek door de overheid betaald (voor beleid), maar een onderzoek die feitelijke situaties onder de aandacht van de overheid moet brengen om beleid “af te dwingen”. Dit is ook wat Space doet (als NGO en gefund met HIVOS-geld), naast de IT projecten als de bouw en implementatie van portals voor “algemeen belang”, “computing for blinds” and “Malayalan computing” (computergebruik in de eigen taal). In Nederland zijn wij erg bezig met de business van de klant, bij Space is de “klant” de “community”, wiens belangen worden vertegenwoordigd door organisaties als Space, die als pleitbezorger bij de overheid aandringt op beleid, actie. Andersom dan wij dus gewend zijn.

De weg terug tref ik een autorickshaw / tuktuk die er een sport van maakt om mij in zo kort mogelijke tijd bij het hotel af te zetten. Zigzaggend scheurt hij door het verkeer. Verbazingwekkend goed en scherp overigens, het voelt niet eens overdreven gevaarlijk. Wel moet ik me beide handen vasthouden anders vlieg ik eruit…. Ik maak maar een foto van hem.

’s Avonds is Willem er weer en praten we bij in een bar. Hij heeft veel te vertellen. Ik ook..

Woensdag (9-7-2008)

2008-07-09T19:13:00.003+02:00

Na een goede nachtrust (Hotel in Kannur) zijn we om 7:00 in de stromende regen begonnen aan de terugreis. De treinreis zal weer 12 uur duren dus alle tijd om mijn aantekeningen van gisteren uit te werken, deze blog te schrijven en natuurlijk van het prachtige uitzicht te genieten. Palmbomen, rijstvelden, rivieren, bergen, etc…

Dinsdag 8 juli

2008-07-08T22:00:00.000+02:00

S’ Morgens besluit ik om op mijn hotelkamer te werken. Dan kan ik lekker opschieten en bovendien zit ik lekker A.C. Ik heb de supportorganisatie in kaart gebracht en heb de resultaten in een Powerpoint presentatie gezet. Nu werk ik enkele operationele ITIL processen uit, die als basis moeten dienen voor de detailinrichting, de implementatie van de nieuwe community portal en inrichting van een OSS-support systeem (RT).
Op een gegeven moment belt de “room-cleaning” aan. Een van de meisjes lijkt erg vrolijk en open en wil graag een praatje maken. Het blijkt dat ze “verloofd” is, maar dat ze hard moet sparen om te kunnen trouwen: de ouders van die jongen vragen een bepaald gewicht aan gouden sieraden, ter waarde van duizenden guldens. Ze zucht wat en zegt dat ze echt wel problemen heeft, ze moet bovendien voor haar ouders zorgen die zonder baan zitten. Ik vermoed dat ze 75 Euro per maand verdient. Dat laat toch weer eens een ander licht schijnen op India / Kerala. Bij navragen bij Space later blijkt dat deze praktijken eigenlijk bij wet verboden zijn, maar in de praktijk gewoon plaatsvinden.

’s Middags weer naar kantoor, waar ik verder ga mer Vimal (zie foto) en daarna de vorderingen en een samenvatting bespreek met Arun. Hij is enthousiast!! Deze conclusies komen op het juiste moment. Space bevindt zich in een situatie van groei en men is zich recentelijk pijnlijk bewust geworden van een aantal knelpunten. Mijn conclusies raken de kern en mijn aanbevelingen passen precies in zijn straatje. Donderdag moet ik de presentatie houden in aanwezigheid van iemand van de overheid (Akshaya) die een belang heeft bij de Space organisatie. Ook vraagt hij mij om aan het voltallige personeel een presentatie te geven / discussie te houden over het aspect “projectmatig werken”, waar ik aan refereer in mijn presentatie. Hij ziet een kans om zaken in versnelling te brengen…. OoooKeeee….
S’ Avonds eet ik in het hotel. Ineens heb ik het erg druk voor komende donderdag.

Dinsdag (8-7-2008)

2008-07-08T19:12:00.004+02:00

Na ons te hebben opgefrist in ons hotel zijn we naar het Akshaya hoofdkantoor gegaan. Hier werden we hartelijk begroet door het hele bestuur. Na onze doelstellingen te hebben duidelijk gemaakt ontvingen we zeer veel nuttige achtergrond informatie over het huidige Web4All project.

Na het officiële stuk heb ik samen met Harees (die tijdens het bezoek als vertaler op trad) nog een gesprek gehad met de Content Editors van het Web4All project. Hun taak is het digitaliseren en plaatsen
van de aan geleverde informatie op een van de 11 portals. Tijdens dit gesprek kwamen ook nieuwe wensen naar voren. Er is duidelijk behoefde aan blog, chatting, video en audio recording functionaliteit. Ik heb uitgelegd dat binnen Drupal dit allemaal goed te realiseren is. Als afsluitingen van ons bezoek heb ik de concept versie van de content architectuur workshop gepresenteerd. De reacties aan het eind van de workshop waren erg positief.

Laat in de middag hebben we een Nederlands fort uit 1650 bezocht. Nadat de portier er achter was gekomen dat ik uit Nederland kwam, werd ik meegenomen naar een grafsteen met Oud Hollandse woorden erop. Hij vroeg of ik de tekst kon vertalen. Na wat puzzelen kon ik hem ongeveer vertellen wat er op stond. Hij was me erg dankbaar!

Maandag (7-7-2008)

2008-07-07T19:10:00.003+02:00

Vandaag verder gewerkt aan de content architectuur workshop. 'S middags met Arun en Harees het bezoek van morgen in Kannur voorbereid. 20:00 vertrekken we (Harees en ik) met de avondtrein. De reis zal 12 uur duren aangezien we 518 kilometer moeten overbruggen. De trein ziet er iets anders uit dan wat ik gewend ben. De zitbanken kunnen worden omgebouwd tot twee x vier slaapplaatsen. Na twee uur rijden maakt iedereen zich klaar om te gaan slapen. Ik heb in het totaal twee uur geslapen. Harees was duidelijk beter gewend aan dit soort reizen, want hij sliep uit tot 7:00.

Paul was bezig met het in kaart brengen van de organisatie en het opstellen van adviezen voor verbetering. Dit uiteraard gericht op de support organisatie en Project Management. Een en ander gaat vandaag wat stroperig. Ik moet kennis overbrengen op Vimal, maar ik zie af en toe dat het hem wat veel wordt.

Zondag

2008-07-06T04:16:00.001+02:00

Om de volgende dag (zondag) vroeg weer te vertrekken naar het oosten. Dus niet meer langs de drukke tolweg met lintbebouwing, maar de bush in, naar Ponmudi. Geen idee wat het was, maar we moesten duidelijkheid geven aan de chauffeur waar naar toe. Onderweg gestopt bij de Meenmuti watervallen, waar we een jungletocht lopen naar de waterval. De een op kantoorstappers, de ander op sandalen; het was een zware tocht, maar zeker de moeite waard.

We hebben vele foto’s gemaakt van de flora, fauna en van onszelf in verhitte en bezwete poses voor het thuisfront. Daarna naar Ponmudi zelf, wat uiteindelijk het hoogste topje van het district was, ook weer een toeristische attractie. Vanwege de hoogte was het bijzonder om te zien hoe snel de weersomstandigheden kunnen veranderen: beneden zonnig, heet en benauwd, daarboven bewolkt en nevelig, koel en fris.

Na een terugtocht van ruim 2 uur over slecht begaanbare wegen, konden we om 17.00 nog net voor het donker wordt een duik in het zwembad nemen.

Zaterdag

2008-07-05T04:11:00.001+02:00

Na een enerverende werkweek hebben we een weekendje om meer van India te ontdekken. Via Arun hebben we een auto met chauffeur geregeld die ons zal ‘gidsen”. Om 7.30 vertrekken we naar het Zuiden. We dirigeren de chauffeur eerst naar het Padmanabhapuram Palace. De prijs is laag, maar voor ons “foreigners” heeft men een speciale deal: 8 keer zoveel als de locale bevolking, namelijk (200 Rp) 3 euro. Voor een dergelijke bezienswaardigheid natuurlijk nog een heel schappelijk prijsje. Wel moeten we onze schoenen inleveren. Het paleis in indrukwekkend groot, mooie gepolijste vloeren, allen buiten lopen met onze tere witte voetjes op het hete zand en grind valt niet mee. 14 gebouwen telt het paleis…… na het ‘palace” dirigeren we de chauffeur naar Suchindram, waar we de Stanunathaswami Temple bezichtigen.

Een mooie Hindoe tempel met beeldhouwwerk aan de buitenkant (zie foto) en aan de binnen kant (“no photo’s allowed”). Bijzonder ook zijn de muzikale pilaren.

Daarna snel door naar het zuidelijke puntje van India, Kanyakumari, waar de Indische Oceaan, de zee van Andaman en de zee van Bengalen bij elkaar komen. Daarna weer een lange rit terug, zodat we nog in ons hotel even kunnen bijkomen….

Vrijdag

2008-07-04T04:35:00.002+02:00

Het is al weer de laatste werkdag van de eerste week. De tijd vlieg voor ons gevoel. We maken goede vorderingen met onze beiden projecten.

Paul heeft in grootte lijnen de SPACE organisatie in kaart gebracht. Verder aan de hand van het ITIL service support model een vertaling gemaakt naar de SPACE organisatie. De komende week zal hij zich vooral richten op het verfijnen van alle proces beschrijvingen.

Willem heeft vandaag zijn eerst concept versie van de workshop gepresenteerd aan Arun en Vimal. Ze waren erg te spreken over het behaalde resultaat tot nu toe. Komende week ga ik twee dagen naar Kannur (538 kilometer verderop) om met de eind gebruikers te praten. Met deze inzichten kan ik de workshop afronden. Wordt vervolgt…

De 3e dag (Donderdag)

2008-07-03T07:17:00.003+02:00

Vandaag is er een strike in het openbaar vervoer. De consequenties hiervan is aanzienlijk groter dan een staking bij ons. Alle transport loopt via auto-rikshaws (soort tuk-tuk) en taxi’s. Het is dus stil op straat. We hebben met Vimal afgesproken dat hij naar het hotel komt als de strike inderdaad doorgaat. Tijdens het wachten op hem werken we maar aan deze blog. Zojuist gebeld waar hij blijft: het wordt een half uurtje later (10.30). Nou ja, wij kunnen wel even verder…

Eerste en tweede werkdag bij SPACE

2008-07-02T07:11:00.003+02:00

De volgende dag werden we opgehaald door Vimal (de 2e man van SPACE) en werden we naar de SPACE locatie gebracht. Deze dag hebben we besteed om duidelijkheid te krijgen in de opdracht. In feite zijn we hier de 2e dag hiermee doorgegaan en hebben door meer inzicht in de situatie ook meer zicht op wat de definitieve doelstelling zou kunnen zijn.

De opdracht van Paul: inzicht geven in de mogelijkheden om het beheer te structureren, ondersteuning bij de inrichting van een systeem voor issue-tracking, geven van een cursus projectmanagement / projectmatig werken, helpen bij opzetten planning & control voor de lopende projecten en helpen bij de opzet van een Plan van Aanpak voor het Community portal project (hierover later meer).

De opdracht van Willem: het opzetten van een workshop “Informatie Architectuur” voor diverse doelgroepen. In de workshop moet duidelijk worden hoe de doelgroepen kunnen vaststellen welke content in aanmerking komt om op de webportals te plaatsen. Verder het beantwoorden van technisch vragen over Drupal (Het gebruikte Content Management Systeem)

S’ avonds eten we meestal buiten de deur (we hebben een aantrekkelijk restaurantje waar we beiden iets van ons gading vinden of in het hotel. Het eten is wennen met al die curries, waar de kleur ook niets zegt over de mate van “spicy”. We eten mutton (klinkt beter als schaap), kip of rundvlees in vele variaties van curries. Ook gefrituurde vis: heerlijk.

Volgens planning is blijkbaar ook voor KLM lastig …….

2008-07-01T06:56:00.001+02:00

Pech onderweg. Na 5 uur wachten in het vliegtuig bleek dat een van de motoren niet goed was. Onze vlucht werd dus geannuleerd. Slechte service van KLM; ook de communicatie mag beter. Zal wel te maken hebben gehad met de massale vakantie uittocht op Schiphol. Voor elke balie stonden tientallen mensen ongeduldig te wachten. Na veel wachten werden we naar een hotel gebracht in afwachting van een oplossing. Uiteindelijk vlogen we (Business Classs, kadootje van KLM) een dag later (zondag), via Kuwait, Oman naar Trivandrum (Zuid India), waar we ’s morgens in alle vroegte aan kwamen.

Na aankomst zijn we meteen maar gaan slapen en daarna hebben we wat rondgelopen in de stad, gelijk de main-attraction van Trivandrum bekeken: de Padmanabhaswamy temple. Een zeer mooi bouwwerk met veel beeldhouw werk.

Voorbereidingen voor ons project in Trivandrum

2008-06-27T13:00:00.005+02:00

“Hoe kom je daar nou aan”, hoor ik de laatste weken vaak….. De reacties op het Bloom-project zijn vaak divers. Van “Vind je dat nou leuk?” tot “Jee, wat leuk, wat ga je daar precies doen?”.

Na mijn reactie - gewoon via LARA - duurde het even voor ik een uitnodiging ontving. Na de uitnodiging eind april en het intakegesprek half mei leek alles heel snel te gaan. De uiteindelijke startdatum verschoof echter nog een aantal keren, maar uiteindelijk werd de vertrekdatum vastgesteld op 28 juni met 3 dagen voorbereiding.

Ik ga samen met Willem van der Plaat van EUT; onze kennis en ervaring moeten elkaar aanvullen. Mijn opdracht is het implementeren van een supportorganisatie en het geven van training ten aanzien van project management. Willem heeft zijn deel gisteren al toegelicht.

Sinds mijn Indonesië project een aantal jaar geleden schijn ik inmiddels redelijk immuun te zijn voor allerlei vreselijke ziekten, omdat ik in die periode allerlei noodzakelijke vaccinaties heb ondergaan. Met èèn prikje ben ik dit keer klaar. Als opsteker krijg ik nog wel even mee van de KLM travel clinic dat ik er op moet rekenen dat ik zeker èèn keer ziek zal worden en als ik me houd aan de tips ten aanzien van hygiëne en eet- / drink gedrag is er een kans dat het ook bij èèn keer blijft (er zijn 2 landen waar darminfecties een zekerheid is, namelijk Egypte en India). We zullen het merken…

Verdere voorbereidingen bestaan uit lezen over India / Kerala, websites bezoeken en gesprekken met collega’s die mij in Kerala zijn voorgegaan (met name Harry Bos). Ik heb meteen enthousiast 2 weken extra geboekt. Achteraf wellicht een beetje tè enthousiast: blijkbaar zit ik daar als de moesson in zijn volle hevigheid is losgebarsten. Ik zie sites waar staat dat er in juli wel 1500 mm (1,5 liter!!) kan vallen. Bij navraag is er twijfel of gedurende de moesson de treinen wel zullen rijden…… Enfin, ik zit daar dan toch… beste van maken dus ….

Ter voorbereiding krijgen we nog een “culture awareness training” in het Koninklijk Instituut voor de Tropen, het KIT. De training bevalt goed en is zeer leerzaam. De training van het KIT is gericht op een goede voorbereiding (verkrijgen commitment, verkrijgen connectie, tips voor samenwerking) voor het werk in dergelijke (NGO-) omgevingen en geeft veel gevoel bij de cultuurverschillen die ons te wachten staan.

Met Willem heb ik tijdens de voorbereidingsfase de doelstellingen en een globale planning opgesteld. Deze is een aantal chat sessies besproken met Arun, onze opdrachtgever van SPACE. Qua inhoudelijke voorbereiding heb ik een en ander afgestemd met diverse collega’s. Geweldig dat dit bij Logica nooit een probleem is. (Housano, Floor en Bas, maar ook Adrie, Saskia, Feiko en Natalie bedankt). Echter om wat gadgets los te krijgen was het weer Logica op zijn smalst: verwijzen naar divisiegrenzen en krenterigheid is dan weinig motiverend.

Gisteren dus nog souvenirs gekocht; het schijnt gewoonte te zijn om cadeautjes te geven (dat weten we nu door de traning). Sleutelhangers met klompjes en een "Delfts Blauw" afsluitbare pot met stroopwafels voor de baas (Arun). Samen met de gadgets die we toch nog hebben weten te bemachtigen, zijn we ook op dit gebied voorbereid.

Vanaf nu zullen Willem en ik gezamenlijk deze weblog vullen. De volgende keer gaan we meer in op de opdracht en de organisatie.

Morgenochtend stappen we op het vliegtuig. ’s Morgens om 10.15 vertrekken we, overstappen in Mumbai (nachtje van 5 uur in een hotel) en de volgende dag door naar Trivandrum, waar we een middagje kunnen acclimatiseren. Arun wil zondagavond al voorbespreken…..