Safari time!

Gisteren geen bericht geplaatst, gelukkig heeft Stefan me gered zodat er in ieder geval een bericht staat.

Wat doe je in een weekend? Je trekt er op uit om de omgeving te bekijken. In mijn geval had ik een dagtrip geboekt die naar het Nationaal Park Nairobi zou gaan, daarna naar Great Rift Valley Lodge voor lunch (vlakbij Lake Nalvasha) om bij terugkeer in Nairobi nog wat van de stad te zien. Aangezien de eerste delen veel tijd opslotkten (stuk voor stuk het waard overigens), is er van de rondrit door Nairobi niet veel gekomen. Vanuit een uitzichtpunt heeft de chauffeur wat plekken aangegeven, wat na 12 uur rondrijden ook wel prettig was.

Maar we gingen eerst om 07.00 uur naar het Nationaal Park Nairobi. Van de big 5 (Olifant, leeuw, neushoorn (rhino), buffel en luipaard) ontbreekt alleen de olifant in dit park. Ik heb de Leeuwen (echt waar, Bart) en de Buffel gezien. Daarnaast nog Giraffes, Zebra's en vele andere dieren gezien. Er was ook nog een luipaard en een nijlpaard gespot, maar ondanks dat we daar naar gezocht hebben, hebben we die niet gezien. Aan het einde van deze blog zal ik alle gelukte foto's van de safari neerzetten.

Daarna naar lunch. Eerst een half uur bezig om Nairobi uit te komen, daarna drie kwartier 'snelweg' (in Nederland zou je meteen op de radio horen dat er een file staat vanwege een spoedreperatie aan de weg) om vervolgens nog 11 kilometer over een pad van los liggende stenen te rijden (duurde dus ook 3 kwartier). Maar goed, het eten was lekker en uitgebreid.

Vervolgens terug naar Nairobi via een bergweggetje. Erg interesant om te zien waar Keniaanse chauffeurs nog in durven te halen. Onderweg ook souvenirs gekocht. Veel te weinig afgedongen (het zijn goede acteurs, die verkopers. Eentje verwijtte me dat ik hem failliet zou maken met de prijsen die ik wilde betalen), maar uiteindelijk voor mij acceptabele prijzen betaald. Betekende ook dat ik vandaag niet op souvenir jacht hoefde, en dus lekker kon luieren.

Volgende week nog 1 dag weekend. Afgesproken met Khadija om dan naar Elephant Orphanage te gaan en wellicht ook nog naar de giraffe opvang. Goed, zoals beloofd, de foto's:

Aankomst in Dar-es-Salaam...

Op het vliegveld in Dar gaat de paspoort controle voorspoedig en druppelen de eerste koffers na een kwartiertje langzaam binnen. Na een aantal jachtgeweerkoffers?!? komt mijn koffertje bepakt met kleren, pennen, ballonen e.d. zonder kleerscheuren door de plastic flappen te voorschijn. Dat valt niet tegen, nu op zoek naar een taxi. Breedlachend staat er een jong klein mannetje (ik schat 1.60m) met een papiertje Mr. VAN OSS rustig te wachten. Ik schud hem de hand en zeg: habari. Hij antwoord: I am fine, how are you? Het is plezierig dat de meeste Tanzanianen redelijk tot goed Engels spreken (tweede taal na Swahili). Zo nu eerst even pinnen, want Charles (de taxi chauffeur) accepteert alleen contant geldt. Genoeg ATM's te vinden op het vliegveld, maar geen van alle die op dit tijdstip (het is inmiddels 23.15 lokale tijd) nog geldt uitspuigd.

Goed, wij toch op weg naar het hotel (desnoods mag ik morgen betalen). Een enigszins gedateerde maar desalniettemin veilig aanvoelende toyota carina baant zich een weg over, langs, tussen alle kuilen en hobbels in de weg. Onderweg proberen we nog een werkende ATM te vinden, maar te vergeefs. Grote groene neonletters geven de naam van mijn hotel (Markham Hotel) flitsend aan, we zijn er bijna. Charles krabbelt zijn mobiele nummer op een briefje en we zeggen elkaar gedag (Kwaheri).

Het inchecken gaat voorspoedig en voor ik het weet sta ik met mijn koffer in een ruime kamer. Niks luxueus maar wel alles schoon. En gelukkig na wat knoppen ingedrukt te hebben begint de airco te draaien (dat is wel lekker met nog steeds een temperatuur van boven de 25 graden). Zo nu, eindelijk tijd om te internetten. Om te kunnen bloggen heb je natuurlijk wel een internet verbinding met enige bandbreedte nodig. En dat is nou net het probleem hier in Tanzania. De internet connectie is zo traag dat de startpagina van google al meer dan een minuut duurt om te laden (als die al uberhaupt geladen wordt).

Na verschillende pogingen te hebben ondernomen via kabel en wireless begint het tot me door te dringen dat het me vanavond/nacht niet meer gaat lukken. Even snel tandenpoetsen en onder de lakens...

STAR goes Dar...

Vanmorgen vroeg vertrokken vanuit een licht mistig vredig Land van Maas & Waal. Na een rustige vloeiende rit van een goed uur sta je pats-boem in de drukte van Schiphol. Enorme rijen voor de bagage dropoff, daarna bij de paspoort check. Kortom Nederland op z'n best, ik zal het gaan missen de komende week...


Mijn naam is Stefan en ik ben betrokken bij het BLOOM STAR Project als adviseur/coach speciaal gericht op het technischevlak.Ik vorm de schakel naar onzetechnische denktenk (het Java Competence Center Financial Service in Amstelveen).

Afgelopen weken heb ik allerlei informatie, documentatie, tools e.d. verzameld voor mijn trip naar Dar-es-Salaam (Dar) Tanzania. Daar ga ik het ontwikkelteam van E-fulusi ondersteuning geven op het gebied van aansturing, technische architectuur, functionele specificaties, kwaliteit e.d. Zij bouwen een applicatie Mifos Light in opdracht van het BLOOM STAR project, die offline transacties van een loanofficer (lokale geldverstrekker) beheerd. Dit is een nieuw te bouwen onderdeel van het grotere Mifos systeem (Open source Micro finance applicatie, zie www.mifos.org).

Vele collega's hebben input geleverd, zodat ik goed voor de dag kan komen (ashante! - dank!). De komende week zal ik gretig gebruik maken van deze overzeese hulp als de communicatie lijnen (internet, mail, skype) het toelaten. Mijn nieuwsgierigheid begint flink op te lopen... hoe zal het er in Dar aan toegaan? Maandag dompel ik mezelf onder in de Oost Afrikaanse IT.

Kwaheri (tot ziens!)

Mijn laatste werkdag: mini defect management training als afsluiting

Om 9 uur mini defect management training met de testmanager, bevindingcoördinator (Maina) en omgevingcoördinator (Aziz). Dit wordt interessant.
Mark en ik hebben een dag van te voren besproken wat we willen bespreken.

Op kantoor van Adept Systems aangekomen, haalt Mark het TMap Next boek tevoorschijn. Duidelijk Mark, we gaan het wiel niet opnieuw uitvinden. Ik had eerder een schema opgesteld en die komt redelijk overeen met het schema in TMap.

Het wachten is op de omgevingcoördinator (Aziz). We hadden om 9:00 afgesproken en de training begon om 10:40. De training verliep heel goed. De testmanager en de rest hadden vragen en we konden gedachte wisselen over aantal belangrijke zaken.

Ik heb verschillende ‘tools’ ingericht zodat de testers die kunnen gebruiken tijdens het testen.

We hebben vandaag de lunch overgeslagen om een aantal dingen af te ronden voor mijn vertrek.
Als laatst hebben we, als testteam de testcases besproken.

Mark heeft met Khadija de FO WEER aangepast. Succes testers met het aanpassen van de testcases!!

Het was een intensief, dynamisch en productief week. We hebben veel resultaten geboekt! Daar ben ik heel blij mee. Mark heeft een week te gaan.
Veel succes en geniet ervan Mark!

Make use of the opportunity!

Time flies!

Gister zijn we naar KEEF gegaan om te ervaren hoe de training MIFOS 1.1 werd gegeven.
Mark heeft kennis gemaakt met de gebruikers die de applicatie gaan gebruiken en met Daniel, de directeur van KEEF.

Feedback over de training en de trainer hebben we teruggekoppeld aan de projectleider, Issmaill. De training ging redelijk goed. Er waren nog wat belangrijke zaken die de trainer moest uitzoeken. De training duurde 3 uurtjes en het was interessant om die te volgen. Zoals Mark schreef, zaten we in een wat te warme ruimte, dus was het af en toe moeilijk (voor sommige) om bij te blijven.

Na de training hebben we met Daniel kunnen praten over de Gebruikers Acceptatie Test. Het is nu bevestigd! We kunnen te allen tijde de gebruikers benaderen voor de gebruikers acceptatie test. Dat is mooi!

Zoals jullie al weten, verblijven we in de Country Logde hotel. De Country Logde en de fairview hotel liggen bij elkaar. De country logde waar wij verblijven heeft geen restaurant, maar de fairview heeft 5 verschillende restaurants. We hebben 2 uitgeprobeerd. Vandaag gaan we een ander restaurant uitproberen. Aan de rechterkant van de hotels is een Israëlische ambassade. Ik mag dus helaas geen foto’s nemen! Anders, krijg ik met de militairen (die grote zware geweren bij zich hebben) die rond lopen te maken. En dat wil ik niet….

Vandaag staan deze punten op de agenda:
- Testplan reviewen: Benedicta Nkansah
- Nieuwe versie van de Functioneel Ontwerp met de testers bespreken – Benedicta Nkansah
- Nieuwe versie van de Functioneel Ontwerp met Khadija bespreken – Mark Hees

Op de agenda stond ook het reviewen van de testcases. Dat is naar morgen verplaatst. Reden? De FO is aangepast. Dit betekend dat de testgevallen ook aangepast moeten worden en daarna kan ik het reviewen. De twee testers zijn niet zo blij met het feit dat de FO aangepast is en dat ze daardoor de testgevallen moeten aanpassen. Ik zal zeggen: ‘Welcome to the world of Testing’.
Samen met de testers hebben we naar de veranderingen die gevolgen hebben voor onze testgevallen gekeken en besproken. De veranderingen vallen gelukkig mee en gelukkig kunnen de tester hiermee leven.
Tijdens mijn bijeenkomst met de testers, had Mark een bespreking met Khadija over de FO.

Het testplan heb ik gereviewd en commentaar naar Mark gestuurd. Ze zeggen dat ik direct en kritisch ben, dus ben ik benieuwd naar wat hij van mijn review commentaren vindt..

Tussendoor hebben we met Khadija gelucht. Mark heeft iets Afrikaans gegeven en ik had een hamkaas sandwich.

Het was vandaag een drukke, maar productieve dag. Morgen is mijn laatste werkdag in Nairobi… In de ochtend hebben we een defect management meeting met de test manager en de defect coördinator gepland. Daarna bespreken we de test plan en testgevallen. Dan is het weekend! Time really flies!


Testers zijn toch kritisch en direct??

Een drukke dag in het leven van een Keniaganger

Zo, na 2 dagen Benedicta is het nu weer mijn beurt. Moet er toch aan wennen voor volgende week.


Hebben jullie ook weleens zo'n dag dat je hartstikke druk bent, maar niet direct kan noemen waarmee? Nou, zo'n dag was het vandaag dus niet. Hartstikke druk, maar het is ook nog redelijk makkelijk om te vertellen waarmee.


Vanmorgen kwam Khadija ons ophalen. Sam had een dagje vrij en we zouden vroeg opgehaald worden om een ochtendsessie tussen Khadija en mij te kunnen hebben. Benedicta en ik dus om 7.30 uur aan het ontbijt (heb ik jullie al verteld dat het leven hier erg hard en spartaans is), om 5 minuten later Khadija het parkeerterrein op te zien rijden. Gelukkig had ze nog wat mail te checken.


Dus om kwart voor acht stapten wij in om via een toeristische route naar kantoor te rijden. Toeristisch om het centrum te mijden, maar we kwamen wel mooi langs het State House (daar woont de president), waar elke 5 meter een bord stond dat je niet mocht fotograferen. Maar volgens Khadija kom je met googlen een heel eind. Ook vertelde ze ons dat het een warme dag zou worden. Daar maakten we ons niet zo druk om met de airco op kantoor (zie foto).




Hebben we dan ook nog wat gedaan, hoor ik je vragen. Jawel zeker. 's morgens heb ik met Khadija gepraat over het testplan en het FO. Bleek dus dat wij met een oud FO onze testen zaten te maken. Gelukkig viel de schade voor bulk entry wel mee. Maar aangezien we hopen begin volgende week met import en export te beginnen, moest er toch nog wel het een en ander gebeuren, wat dus het grootste deel van Khadija's middag opgeslokt heeft. Morgen maar eens vragen hoe het ervoor staat. Ondertussen hadden we wel een mijlpaaltje binnen. Mifos Light op de PC (tenminste, op die van mij. Benedicta heeft ruzie met Java). Zie onderstaande foto's:


Ik heb voor het testplan versie 0.2 opgeleverd, die na een interne review ook op het forum zal verschijnen. Die interne review wordt door Benedicta gedaan. Naast het inlezen in import en export is Benedicta daar de ochtend druk mee geweest.

Na een korte lunch (Indiaas voor het eerst deze week) zijn we naar KEEF gegaan. Maina heeft daar een cursus MIFOS 1.1 afgerond en het was een mooie gelegenheid voor mij om Daniel en de loan officers te ontmoeten. Aangezien Benedicta foto's met bewijs heeft, kan ik het hier maar beter zelf toegeven: De lange avonden, het verreist zijn, de zon die onbarmhartelijk op het kleine kamertje waar we met te veel mensen inzaten scheen eiste zijn tol. Ik heb sommige stukjes van Maina's uitleg gemist. Ik eindig deze posting met wat foto's die gemaakt zijn bij KEEF.

Short update for today…

De chauffeur van de directrice van Adept Systems Sam, stond enkele 10 minuten voor de afgesproken tijd op de parkeergarage van het hotel. Hij is altijd op tijd en dat is erg fijn..

Vandaag staat het volgende op de agenda:
- Aangepaste testcases reviewen en bespreken – Benedicta Nkansah
- Conference call met test analist (Arend Zeilstra in NL) – Benedicta Nkansah en Mark Hees
- Testplan enz. met Khadija bespreken – Mark Hees

We begonnen met een kleine bespreking met de twee tester, Maina en Aziz.
Daarna hebben we een conference call gehad met Arend Zeilstra. Arend is gister begonnen met het bieden van ondersteuning vanuit Nederland. Dit gaat erg goed.

Issmall, de projectmanager kwam vanochtend langs om te kijken hoe het gaat en met Khadija te praten over de voortgang van het project.

Voor de lunch hebben we een gesprek met Khadija gehad over de voortgang van de testers.

Mark en ik hebben afgesproken om vandaag eerder te gaan lunchen, zodat we meer tijd in de middag zouden hebben voor de review.

Na de lunch in de luxe Java restaurant zijn we begonnen met de review.

Tot onze verbazing hebben de testers veel vooruitgang geboekt (naast hun normale werkzaamheden). Na de review hadden we een goed gevoel. Ze hebben de smaak van testen te pakken!

We hebben vandaag Mifos light 0.1 gekregen. Het heeft ruim 6 uurtje gekost om de applicatie te downloaden. Het is alleen de vraag of het testbaar is… Die vraag zullen we een andere keer beantwoorden.

Morgen reizen we naar KEEF om te kijken hoe MIFOS 1.0 werkt. Een van de medewerkers van Adept Systems geeft een training MIFOS 1.0 aan de gebruikers op het kantoor van KEEF. Dit is voor ons een mooie gelegenheid om een begin te maken aan de gebruikers Acceptatie Test….

We will tell you more tomorrow.. Tot morgen en blijf lezen! Toi Toi Toi..

Star continues.. Nairobi here I come again….

‘ Ga je voor de tweede keer naar Nairobi? Dat is niet eerlijk. Ik ga ook testen! Dan mag ik ook mijn kennis en vaardigheden in het buitenland gebruiken om anderen te helpen.’, roept een collega Functioneel Ontwerper.
Ik ben zo blij dat ik voor de tweede keer mijn kennis mag gebruiken om de locale testers in Kenia te helpen.
Een van onze doelen is om samen met de testers de testvoorbereiding voor timebox 1 af te ronden en te beginnen met de testuitvoering en het vastleggen van bevindingen. Ik heb een week om dat waar te maken. Dat wordt voor mij een uitdaging. En natuurlijk sta is daar niet alleen voor. Samen met collega Mark Hees gaan we dat doen. Ik blijf een week en Mark Hees blijft twee weken in Nairobi.

Hier ben ik weer. Voor de tweede keer in Nairobi.
Ik ben wel blij dat we in een ander hotel verblijven. Gelukkig hebben we een goed ontbijt en warm water in ons hotel.
We werden vanochtend opgehaald door een medewerker van Adept Systems in een klein bedrijfsautootje.

We hadden verwacht dat hij ons om 9:00 zou ophalen, maar dat werd 10:15. Dat was minder.
Op het kantoor van Adept Systems waren ze blij om ons te zien. De eerste vraag was ‘How are you and where is Bart’? Waarop in antwoordde: ‘Bart will be assisting us from Holland. He sends his greetings and he misses you all dearly. This is also one of our Logica Colleges, Mark Hees. ’

Voor deze week hebben we genoeg op onze agenda staan. We zijn begonnen met het reviewen van de testcases. Dit was heel intensief, samen met de twee testers. We hebben de testcondities en testgevallen (een paar technische termen) grondig besproken.

Tussendoor hebben we met het testteam geluncht in de luxe Westgate Mall en geshopt bij Nakumat.

De twee testers zijn goed bezig, maar ze gaan de komende weken harder werken. Voor de testers is het een uitdaging om met kritische Nederlanders te werken, heb ik gemerkt.

We hebben tot 18:30 met de testers gezeten en we zijn heel erg moe. Nu terug naar het hotel, wat eten en naar bed! Morgen hebben we genoeg op de agenda staan.

We willen kwaliteit leveren!

Lang verwacht toch gekomen

Vol goede voornemens aangemeld voor deze blog. Zal een stukje schrijven voordat we naar Kenia gaan. Zal foto's toevoegen.

Niets van dat alles. Kan pas nu in Kenia posten, ben mijn USB kabeltje vergeten om de eerste foto's erbij te zetten. Weerbericht voor deze week: 25-30 graden. Af en toe een buitje, voor de rest zon, zon, zon. Helaas is er geen strand in de buurt..... :-)

Vrijdag 5 september: iedereen blij

Het zit er op! Vandaag hebben we afgetikt wat er nog afgetikt moest worden. Benedicta heeft de resultaten van het testtrainingstraject gepresenteerd. De Testcrew gaf aan dat ze zich na de hands-on acties van de laatste twee dagen zeker genoeg voelen om het testwerk zelfstandig uit te gaan voeren.

Met Issmail er bij, de programmamanager, hebben we ook de planning vastgesteld; verantwoordelijkheden zijn nu helder. Klapstuk op de dag was dat Daniel, de manager van onze launching customer KEEF, toch nog langskwam. We hebben hem een demo gegeven van wat we willen maken, de gebruikerswensen met hem geverifieerd en de planning uitgelegd. Hij was er blij mee. Uit het feit dat hij wel een paar terechte opmerkingen plaatste, waarmee we aan de slag moeten, leid ik af dat hij niet alleen maar vriendelijk zat te ja-knikken. Het verhaal klopt gewoon. Eigenlijk hadden we niet gedacht zo ver te komen.

Tussendoor hadden we nog een aangename lunch met Khadija en Issmail, in de luxe Westgate Mall. Aangezien ik me nog steeds niet zo jofel voelde, was enige luxe en rust wel welkom. Khadija ging voor ons leuke cadeautjes kopen.

Wat verlaat door de onverwachte komst van Daniel, en de zware vrijdagmiddagspits, zijn we terug in het hotel voor de laatste nacht. Morgen vliegt Benedicta terug naar huis, ik ga voor vier dagen op Safari. Beiden mogen we akelig vroeg ons bed uit en eerst vanavond nog onze spullen inpakken, als afsluiting van een onvergetelijke en succesvolle reis.

Dank voor jullie aandacht!

De laatste dagen

De missie is bijna volbracht! Deze laatste dagen hebben we er flink aan getrokken. De testers hebben een stevige training afgerond. Hun onzekerheid 'help, nu moeten we het zelf gaan doen zonder directe begeleiding' heeft Benedicta getracht te verminderen door hands-on de eerste testset te maken en uit te voeren. Zelf ben ik met Khadija flinke stappen vooruit gezet; de needs assessment, functioneel ontwerp en projectplanning zijn zo goed als af. Vandaag afspraken maken hoe we dat afronden. Ook verwachten we ons Mifos Light voorstel aan de manager van KEEF, onze 'launching customer' te gaan voorleggen.

Gisteren zijn Benedicta en ik geveld geraakt door enig lichamelijk ongemak. We voelen ons al weer beter, maar gisteren zijn we eerder naar het hotel gegaan en lekker gaan maffen. Geeft me even de kans om stoom af te blazen over dit hotel. Voor de vijfde keer vragen of het warme water aan kan, of onze keycard weer 'ns geactiveerd kan worden; het bestellen van het ontbijt dat elke keer wel fout gaat, terwijl een half uur lang hetzelfde intens vervelende liedje wordt gedraaid. En dan heb ik het nog niet over de renovatie, die weliswaar niet de herrie veroorzaakt die je zou vrezen, maar een en ander toch niet de uitstraling geeft die je zou willen. Zie de foto van het 'atrium', links onze gang naar de kamers, rechts de doeken die de renovatie afschermen.

Op weg naar kantoor zagen we vandaag de straatkraampjes bij het kantoor in puin liggen. Ze stonden daar illegaal; om de zoveel maanden worden ze daarom verwijderd. Eergisteren hadden we er nog een voorverpakt brood gekocht. De mensen waren nog bezig met slopen. Ze stonden er gelaten bij; geen rel-achtige sfeer. Maar misschien was dat eerder wel het geval geweest.

Aanvulling op de verhalen van Bart

Dinsdag 2 september 2008

...and the training goes on and on

Dinsdagochtend had ik een vergadering met de lead van het ontwikkelteam, Mike van E-fulusi over Gestructureerd Testen. Dit duurde een hele ochtend. Ik was nieuwsgierig naar hoe zij hun Unit Testen gaan inrichten en wat hun test aanpak is. Het ontwikkelteam heeft geen concrete testaanpak. Dit was voor mij een kans om meteen een mini training te geven over Gestructureerd Testen en hoe zij hun Unit Testen zouden kunnen gaan inrichting. Mike was zeer tevreden over wat hij te horen kreeg. Hij gaat volgende week beginnen met een Test Plan voor de Unit Test. Dat is mooi! Mijn dag kon niet meer stuk!

Aanvulling op de verhalen van Bart

Maandag 1 september 2008

Een uitdaging…

Het is weer maandag en de week is weer begonnen. Wat een moeilijk begin van de week!Het kostte me enige moeite om de testers bij elkaar op kantoor te krijgen.Ik had met de testers afgesproken dat we om 10:00 met de training zouden beginnen. Het was voor mij een uitdaging om de testers op tijd bij elkaar te krijgen om op tijd te beginnen. Na het versturen van sms’jes naar de testers die nog niet aanwezig waren, zijn we rond 11:15 begonnen.
We begonnen met een terugblik naar vorige week en wat we tot nu toe hadden besproken.
Gelukkig ging de training na een moeilijk begin lekker. Tot slot heb ik de testers een opdracht gegeven die we woensdag zullen gaan bespreken.

Aan het einde van de middag heb ik een kleine evaluatie met de testers gedaan. Ik was benieuwd wat de testers vonden van mijn aanpak. De testers gaven aan dat ze zeer tevreden zijn met mijn aanpak. Werken met een Gestructureerd Aanpak is nieuw voor de testers.Ik ben blij om te horen dat ‘Gestructureerd Testen’ goed in de smaak valt.

Knowledge is a powerful instrument, you know!

Aanvulling op de verhalen van Bart

Aanvulling op de verhalen van Bart

Bart heeft natuurlijk het voordeel dat internet in zijn hotel kamer prima werkt en heeft de voorsprong om de blog netjes bij te houden. Het internet verbinding in mijn hotelkamer werkt niet! Ik baal er enorm van! Ik kan alleen gebruik maken van het internet wanneer we op het kantoor van Adept systems zijn. De verbinding daar is zo snel (integendeel!). Maar goed, dat wisten we al van te voren. But the show must go on of course....Bart heeft natuurlijk veel verteld over wat we de afgelopen dagen hebben beleefd. Ik zal een kleine aanvulling geven. (Ik zal het heel kort houden!)

Vrijdag 29 augustus 2008

De training

De test crew was vrijdag kleiner dan ik had verwacht. De training was net als donderdag ook heel erg intensief.De testers waren wat losser dan donderdag. Zonder te vragen of ze vragen hadden, begonnen ze vragen te stellen. Dat was goed. Een goede afsluiting van de week!(Over zaterdag en zondag heeft Bart genoeg verteld)

Dinsdag 2 september: planning staat

Vandaag gaan we verder met Mike, de Tanzaniaanse projectmanager. Eerst wijdt Benedicta hem in in de mysteries van Gestructureerd Testen. Programmeren kunnen ze hier prima, alleen alle gestructureerde toeters & bellen er om heen die wij gewend zijn, zijn hier nieuw.

In de middag richten we ons op de planning van het komende bouwtraject. Ik toets of we met timeboxing kunnen gaan werken, want dat hadden we in NL als ideale aanpak gezien: oftewel om de zoveel weken leveren we iets bruikbaars op, testen dat en gaan verder met de volgende timebox. Geeft je meer zekerheid op een bruikbaar resultaat. Het valt in goede aarde en snel is de planning rond. Moeten we wel voor goede projectmanagement begeleiding gaan zorgen, want ook deze aanpak is nieuw voor ze.

Vandaag merken we zelf de nut en noodzaak van ons project. Meerdere malen valt de stroom een of meer minuten uit. Je bent je toch al tergend trage internetverbinding dan kwijt en mag weer opnieuw beginnen. Daarom zorgen we dat ons Mifos systeem nu zonder die internetverbinding kan gaan werken.


De server van het kantoor uitzicht vanuit kantoor

Dan nog even een nieuwtje; vanochtend heeft Khadija met Omidyar Networks gesproken. Dat is de stichting van de Ebay oprichter Pierre Omidyar. Zij hebben de oorspronkelijke bouw van Mifos gefinancierd (3,5 mln USD) en zijn nu ook in ons project geïnteresseerd! Extra financiers zijn welkom, zeker om volgende stappen te kunnen gaan zetten.

Terug naar huis staan we eerst een uur op de taxi te wachten. Telkens horen we "nog 5 minuten, er is veel verkeer!". Uiteindelijk verlost Khadija ons en brengt ons naar het hotel, flink omrijden voor haar dwars door die file heen. Zo kan Mike toch z'n vliegtuig halen, terug naar Dar es Salaam.

1 september: de Tanzania connectie

Back to work, back to reality. Met goed resultaat! Deze dagen hebben we bezoek van Mike, de projectmanager van onze Tanzaniaanse partner E-Fulusi. Zij gaan de software uitbreidingen bouwen. We moeten met hen overeenstemming bereiken over wát er gebouwd gaat worden. Beetje rare volgorde, want het fixed price contract is getekend (of toch ook weer niet, blijft vaag), maar dat deert hier niemand. Geen één keer heb ik hem horen zeggen dat iets buiten contract zou vallen. We geven ook hem het Prince2 projectmanagement boek. Misschien dat we daardoor de volgende keer wat steviger moeten gaan onderhandelen...

Geholpen door de doorbraak & analyse van eind vorige week, loopt ook dit heerlijk soepel. We brengen de dag door op het kantoor van Hivos, onze Bloom partner. Zij hebben een kamer in een prettig kantoorgebouw. Ook hier is de kern van mijn bijdrage: structuur aanbrengen. Eerst maken we keuzes op functioneel gebied, vervolgens onderzoeken we de technische alternatieven. Geholpen door het spreadsheet komen we tot een onontkoombare conclusie, die eerder nog niet had geklonken. In een conference call met Logica collega Stefan leggen we onze motivatie voor; Stefan stelt een paar toetsvragen en concludeert dat we de juiste keuze maken. Lekker!

Vandaag is de ramadan begonnen; een aantal projectcollega's is aan het vasten. Onze lunches gaan we dus deze week wat meer zelfstandig inrichten. En wellicht moeten we wat meer ons best doen om in late meetings ieders aandacht scherp te houden.

Zondag 31 augustus: de kerk, de stad, de markt

Kenianen gaan zondags massaal naar de kerk, en wij deden vandaag mee. We hadden de Nairobi Pentecostal Church uitgekozen. Helaas zat het barpersoneel er een uur naast met de aanvangsttijden, maar toch hebben we gezien hoe het er aan toegaat. Wat een organisatie! De kerk heeft een paar duizend zitplaatsen. Een prima gebouw. Een tiental verkeersregelaars om alle parkerende auto's in goede banen te leiden. Ontvangstdames die je bij de buitendeuren tegenhouden totdat een gebedsonderdeel is afgerond. Meerdere videocamera's die de voorgangers opnemen, en TVs natuurlijk om dat iedereen te tonen. Wij zitten bovenin en kunnen 't prima horen. Als heel Kenia zo georganiseerd zou zijn als dit, was er geen vuiltje aan de lucht. Maandag horen we dat deze organisatiegraad normaal is voor Keniaanse kerken. (foto's volgen nog, zodra ik die ene USB kabel heb teruggevonden van m'n cameraatje, sorry...)

Hierna gingen we naar downtown Nairobi, voor 't eerst. Het heeft best wel wat middelhoge wolkenkrabbers, veelal al ietsie ouder. De geplande winkelbezoekjes vallen in het water, want die winkels zijn gesloten. Daardoor is het ook wat rustiger op straat. Ik word regelmatig aangesproken, met 't verzoek om mee te gaan naar die ene winkel die wél open is. Gevolg is dat ik me onprettig begin te voelen, terwijl Benedicta (die vóór de reis veel meer bedenkingen had over veiligheid dan ik) er geen probleem van maakt. We komen uit bij het stadsplein waar het Global Peace Festival start, met lokale muziek; rappers, vrouwenkoren etcetera.

We nemen een taxi naar de Maasai Markt bij Yaya center. Na twee uur sjouwen we ons suf aan tassen met leuke dingen en zijn we volleerde onderhandelaars: "Hi Brother! 1.000 asking price, but we can negociate" "That's rediculous! 200." "You're killing me! 800." Enzovoort, tot we keurig bij de gewenste 300 uitkomen: 1/3 van de startvraag is wel de norm.

Zaterdag 30 augustus: Safari time!

Op mijn verzoek gaat om 5.00 u de wekker. De leeuwen in Nairobi National Park zijn namelijk bij zonsopgang het meest actief. Issmail komt ons met zijn Suzuki 4x4 ophalen. Met Marco er bij is ons Nederlands Star project team compleet. Het park ligt op 15 minuten rijden. De entree duurt tweemaal zolang. De smartcards, gekocht bij mevrouw A, willen niet werken bij mevrouw B aan de gate. Intussen filosoferen wij over het nut van deze smartcards: tegoed afschrijven per gespotte zebra?

Issmail en Marco, ervaren safarigangers, grijpen hun kans en spelen voor gids. Mevrouw B vertelt ons dat bij kruispunt 6 leeuwen zijn gespot; dat wordt ons doel. We rijden als vier melige pubers in een stoere auto. "Heej, struisvogel op links" "Ehh, ik zie alleen een paal" "Dat is 'm!" Juichend rijden we op de rivierdoorwaadplaats af, voorzichtig nemen we scherpe afdalingen.


Na een reeks giraffen en zebra's als opwarmers, komen we bij een picknickplaats. Bij het eten van de gemberkoekjes blijkt voor wie de picknick is. Drie baboons slepen koekjes en appel uit onze auto. Issmail en Marco schoppen herrie, ik fotografeer en vrij snel is de auto weer veilig. Voortaan sluiten we braaf de ramen. Bij de Rhino Pool wandelen we met gids + geweer naar een rivier met twee krokodillen en schildpadden. Maasai lopen er ook rond, waarschijnlijk zonder smartcard.


Bij kruispunt nummer 6 blijken de leeuwen de benen genomen te hebben. Na lang rondrijden dreigen we fata morgana's te gaan zien, waarbij elke gevlekte steen of bloeiende struik tot leeuw wordt gebombardeerd. Helaas, we krijgen er geen te zien, ondanks de vele aanlokkelijke giraffen, impala's, zebra's en hartebeesten. Maar toch hebben we een fantastische dag gehad.

Vrijdagavond 29 augustus: Expat time

Om de doorbraak te vieren, neemt Khadija, de directeur, ons mee. In de auto blèren we keihard Jesus Christ Superstar mee, toevallig ons beider favorite. De acht mannen in de achterbak van de pickup voor ons zijn toch wel licht verbaasd over onze autodans. We halen eerst net buiten Nairobi Khadija's zoon op. Dan gaan we naar Village Market. Op de parkeerplaats veel Landcruisers met Verenigde Naties kentekens. Eerst spoeden we ons naar de Maasai Market; marktplaats voor toeristisch handwerk. De markt sluit al, dus lopen we naar de "gewone" winkels toe. We passeren als soldaat uitziende politieagenten die leunen op hun AK47 mitrailleur. Sommigen krijgen daar een veilig gevoel van, ik wat minder.

Het winkelcentrum blijkt een pure Expatriate gelegenheid. Benedicta maakt een sprongetje bij het zien van een Mango kledingwinkel (pfff, gesloten gelukkig). Kritisch commentaar leveren we bij de Duitse BierWienerSchnitzelBackwurstzaak. Een lichte hoop gloort in ons op: kroketten of stamppot in de buurt? Helaas. Maar de Nyama Choma Wrap (gebraden geit dus) smaakt prima. Toch wordt ik wat troosteloos van de omgeving; prachtige watervallen en zo, vele male luxer dan in Nederland, maar als dit de plek is waar je je als Expat moet begeven krijg ik toch een raar gevoel. Zeker met 't beeld van woensdag voor mijn ogen. Behoorlijk rijk versus echt arm, waarbij ik zelf ook tot de rijken behoor die in dit expatgebied rondloopt en morgen vrolijk op safari gaat.

Vrijdag 29 augustus: Doorbraak

Bekend verschijnsel? Die vrijdagmiddagen dat je opeens het licht ziet, je jezelf afvraagt "waarom, waarom zagen we dit niet eerder"? Affijn, ik had me anderhalve dag helemaal door de 180 pagina's functionele beschrijvingen heengeworsteld van ons Mifos systeem, op zoek naar zaken die we juist wel en niet nodig hadden. Bleek dat het laatste hoofdstuk eigenlijk precies beschrijft wat we wél nodig hebben. Vreugdedansjes van Khadija en mij, euforisch gevoel. En in die anderhalve dag hadden we wél het volledige bewijs tevoorschijn getoverd dat dit het wel echt was.

Misschien was het de lunch die voor de doorbraak zorgde. Benedicta's Test Crew nam ons mee naar hun vaste plek. De officiële norm voor lunch is 1 uur. Dat hebben we nog nooit gered, want je moet eerst 't pand uit en dan volgt een stevige, warme maaltijd. Zo ook vandaag. Voor het eerst gingen we over straat lopen! Zo'n onwezenlijk gevoel. Ik loop op stand 'nonchalant, handen in zakken, I'm a Local!' We verbazen ons over de enorme bossen rozen (100 shilling, 1 euro dus). Naima, een van de testers-in-spe, pikt nog even een neef op. Draaien een hoek om, steegje in, op binnenplaats onder golfplaten is dan Ons Restaurant. Niet direct terug te vinden in de Lonely Planet, deze plek.



We vinden ons al dapper genoeg dat we daar zijn, dus met 't eten spelen we op veilig: kip. Kip is prima, de bijkomende ugali, een rijstachtige brij, is wat smakeloos. We hebben uitzicht op een gevariëerde kledingkraam. Neef blijkt al een jaar werkloos, na afronding van zijn IT studie. Net zoals de zoon van onze taxichauffeur. Goede connecties, of geld betalen voor een baan is de aangewezen weg.