Lang verwacht toch gekomen

Vol goede voornemens aangemeld voor deze blog. Zal een stukje schrijven voordat we naar Kenia gaan. Zal foto's toevoegen.

Niets van dat alles. Kan pas nu in Kenia posten, ben mijn USB kabeltje vergeten om de eerste foto's erbij te zetten. Weerbericht voor deze week: 25-30 graden. Af en toe een buitje, voor de rest zon, zon, zon. Helaas is er geen strand in de buurt..... :-)

Vrijdag 5 september: iedereen blij

Het zit er op! Vandaag hebben we afgetikt wat er nog afgetikt moest worden. Benedicta heeft de resultaten van het testtrainingstraject gepresenteerd. De Testcrew gaf aan dat ze zich na de hands-on acties van de laatste twee dagen zeker genoeg voelen om het testwerk zelfstandig uit te gaan voeren.

Met Issmail er bij, de programmamanager, hebben we ook de planning vastgesteld; verantwoordelijkheden zijn nu helder. Klapstuk op de dag was dat Daniel, de manager van onze launching customer KEEF, toch nog langskwam. We hebben hem een demo gegeven van wat we willen maken, de gebruikerswensen met hem geverifieerd en de planning uitgelegd. Hij was er blij mee. Uit het feit dat hij wel een paar terechte opmerkingen plaatste, waarmee we aan de slag moeten, leid ik af dat hij niet alleen maar vriendelijk zat te ja-knikken. Het verhaal klopt gewoon. Eigenlijk hadden we niet gedacht zo ver te komen.

Tussendoor hadden we nog een aangename lunch met Khadija en Issmail, in de luxe Westgate Mall. Aangezien ik me nog steeds niet zo jofel voelde, was enige luxe en rust wel welkom. Khadija ging voor ons leuke cadeautjes kopen.

Wat verlaat door de onverwachte komst van Daniel, en de zware vrijdagmiddagspits, zijn we terug in het hotel voor de laatste nacht. Morgen vliegt Benedicta terug naar huis, ik ga voor vier dagen op Safari. Beiden mogen we akelig vroeg ons bed uit en eerst vanavond nog onze spullen inpakken, als afsluiting van een onvergetelijke en succesvolle reis.

Dank voor jullie aandacht!

De laatste dagen

De missie is bijna volbracht! Deze laatste dagen hebben we er flink aan getrokken. De testers hebben een stevige training afgerond. Hun onzekerheid 'help, nu moeten we het zelf gaan doen zonder directe begeleiding' heeft Benedicta getracht te verminderen door hands-on de eerste testset te maken en uit te voeren. Zelf ben ik met Khadija flinke stappen vooruit gezet; de needs assessment, functioneel ontwerp en projectplanning zijn zo goed als af. Vandaag afspraken maken hoe we dat afronden. Ook verwachten we ons Mifos Light voorstel aan de manager van KEEF, onze 'launching customer' te gaan voorleggen.

Gisteren zijn Benedicta en ik geveld geraakt door enig lichamelijk ongemak. We voelen ons al weer beter, maar gisteren zijn we eerder naar het hotel gegaan en lekker gaan maffen. Geeft me even de kans om stoom af te blazen over dit hotel. Voor de vijfde keer vragen of het warme water aan kan, of onze keycard weer 'ns geactiveerd kan worden; het bestellen van het ontbijt dat elke keer wel fout gaat, terwijl een half uur lang hetzelfde intens vervelende liedje wordt gedraaid. En dan heb ik het nog niet over de renovatie, die weliswaar niet de herrie veroorzaakt die je zou vrezen, maar een en ander toch niet de uitstraling geeft die je zou willen. Zie de foto van het 'atrium', links onze gang naar de kamers, rechts de doeken die de renovatie afschermen.

Op weg naar kantoor zagen we vandaag de straatkraampjes bij het kantoor in puin liggen. Ze stonden daar illegaal; om de zoveel maanden worden ze daarom verwijderd. Eergisteren hadden we er nog een voorverpakt brood gekocht. De mensen waren nog bezig met slopen. Ze stonden er gelaten bij; geen rel-achtige sfeer. Maar misschien was dat eerder wel het geval geweest.

Aanvulling op de verhalen van Bart

Dinsdag 2 september 2008

...and the training goes on and on

Dinsdagochtend had ik een vergadering met de lead van het ontwikkelteam, Mike van E-fulusi over Gestructureerd Testen. Dit duurde een hele ochtend. Ik was nieuwsgierig naar hoe zij hun Unit Testen gaan inrichten en wat hun test aanpak is. Het ontwikkelteam heeft geen concrete testaanpak. Dit was voor mij een kans om meteen een mini training te geven over Gestructureerd Testen en hoe zij hun Unit Testen zouden kunnen gaan inrichting. Mike was zeer tevreden over wat hij te horen kreeg. Hij gaat volgende week beginnen met een Test Plan voor de Unit Test. Dat is mooi! Mijn dag kon niet meer stuk!

Aanvulling op de verhalen van Bart

Maandag 1 september 2008

Een uitdaging…

Het is weer maandag en de week is weer begonnen. Wat een moeilijk begin van de week!Het kostte me enige moeite om de testers bij elkaar op kantoor te krijgen.Ik had met de testers afgesproken dat we om 10:00 met de training zouden beginnen. Het was voor mij een uitdaging om de testers op tijd bij elkaar te krijgen om op tijd te beginnen. Na het versturen van sms’jes naar de testers die nog niet aanwezig waren, zijn we rond 11:15 begonnen.
We begonnen met een terugblik naar vorige week en wat we tot nu toe hadden besproken.
Gelukkig ging de training na een moeilijk begin lekker. Tot slot heb ik de testers een opdracht gegeven die we woensdag zullen gaan bespreken.

Aan het einde van de middag heb ik een kleine evaluatie met de testers gedaan. Ik was benieuwd wat de testers vonden van mijn aanpak. De testers gaven aan dat ze zeer tevreden zijn met mijn aanpak. Werken met een Gestructureerd Aanpak is nieuw voor de testers.Ik ben blij om te horen dat ‘Gestructureerd Testen’ goed in de smaak valt.

Knowledge is a powerful instrument, you know!

Aanvulling op de verhalen van Bart

Aanvulling op de verhalen van Bart

Bart heeft natuurlijk het voordeel dat internet in zijn hotel kamer prima werkt en heeft de voorsprong om de blog netjes bij te houden. Het internet verbinding in mijn hotelkamer werkt niet! Ik baal er enorm van! Ik kan alleen gebruik maken van het internet wanneer we op het kantoor van Adept systems zijn. De verbinding daar is zo snel (integendeel!). Maar goed, dat wisten we al van te voren. But the show must go on of course....Bart heeft natuurlijk veel verteld over wat we de afgelopen dagen hebben beleefd. Ik zal een kleine aanvulling geven. (Ik zal het heel kort houden!)

Vrijdag 29 augustus 2008

De training

De test crew was vrijdag kleiner dan ik had verwacht. De training was net als donderdag ook heel erg intensief.De testers waren wat losser dan donderdag. Zonder te vragen of ze vragen hadden, begonnen ze vragen te stellen. Dat was goed. Een goede afsluiting van de week!(Over zaterdag en zondag heeft Bart genoeg verteld)

Dinsdag 2 september: planning staat

Vandaag gaan we verder met Mike, de Tanzaniaanse projectmanager. Eerst wijdt Benedicta hem in in de mysteries van Gestructureerd Testen. Programmeren kunnen ze hier prima, alleen alle gestructureerde toeters & bellen er om heen die wij gewend zijn, zijn hier nieuw.

In de middag richten we ons op de planning van het komende bouwtraject. Ik toets of we met timeboxing kunnen gaan werken, want dat hadden we in NL als ideale aanpak gezien: oftewel om de zoveel weken leveren we iets bruikbaars op, testen dat en gaan verder met de volgende timebox. Geeft je meer zekerheid op een bruikbaar resultaat. Het valt in goede aarde en snel is de planning rond. Moeten we wel voor goede projectmanagement begeleiding gaan zorgen, want ook deze aanpak is nieuw voor ze.

Vandaag merken we zelf de nut en noodzaak van ons project. Meerdere malen valt de stroom een of meer minuten uit. Je bent je toch al tergend trage internetverbinding dan kwijt en mag weer opnieuw beginnen. Daarom zorgen we dat ons Mifos systeem nu zonder die internetverbinding kan gaan werken.


De server van het kantoor uitzicht vanuit kantoor

Dan nog even een nieuwtje; vanochtend heeft Khadija met Omidyar Networks gesproken. Dat is de stichting van de Ebay oprichter Pierre Omidyar. Zij hebben de oorspronkelijke bouw van Mifos gefinancierd (3,5 mln USD) en zijn nu ook in ons project geïnteresseerd! Extra financiers zijn welkom, zeker om volgende stappen te kunnen gaan zetten.

Terug naar huis staan we eerst een uur op de taxi te wachten. Telkens horen we "nog 5 minuten, er is veel verkeer!". Uiteindelijk verlost Khadija ons en brengt ons naar het hotel, flink omrijden voor haar dwars door die file heen. Zo kan Mike toch z'n vliegtuig halen, terug naar Dar es Salaam.

1 september: de Tanzania connectie

Back to work, back to reality. Met goed resultaat! Deze dagen hebben we bezoek van Mike, de projectmanager van onze Tanzaniaanse partner E-Fulusi. Zij gaan de software uitbreidingen bouwen. We moeten met hen overeenstemming bereiken over wát er gebouwd gaat worden. Beetje rare volgorde, want het fixed price contract is getekend (of toch ook weer niet, blijft vaag), maar dat deert hier niemand. Geen één keer heb ik hem horen zeggen dat iets buiten contract zou vallen. We geven ook hem het Prince2 projectmanagement boek. Misschien dat we daardoor de volgende keer wat steviger moeten gaan onderhandelen...

Geholpen door de doorbraak & analyse van eind vorige week, loopt ook dit heerlijk soepel. We brengen de dag door op het kantoor van Hivos, onze Bloom partner. Zij hebben een kamer in een prettig kantoorgebouw. Ook hier is de kern van mijn bijdrage: structuur aanbrengen. Eerst maken we keuzes op functioneel gebied, vervolgens onderzoeken we de technische alternatieven. Geholpen door het spreadsheet komen we tot een onontkoombare conclusie, die eerder nog niet had geklonken. In een conference call met Logica collega Stefan leggen we onze motivatie voor; Stefan stelt een paar toetsvragen en concludeert dat we de juiste keuze maken. Lekker!

Vandaag is de ramadan begonnen; een aantal projectcollega's is aan het vasten. Onze lunches gaan we dus deze week wat meer zelfstandig inrichten. En wellicht moeten we wat meer ons best doen om in late meetings ieders aandacht scherp te houden.

Zondag 31 augustus: de kerk, de stad, de markt

Kenianen gaan zondags massaal naar de kerk, en wij deden vandaag mee. We hadden de Nairobi Pentecostal Church uitgekozen. Helaas zat het barpersoneel er een uur naast met de aanvangsttijden, maar toch hebben we gezien hoe het er aan toegaat. Wat een organisatie! De kerk heeft een paar duizend zitplaatsen. Een prima gebouw. Een tiental verkeersregelaars om alle parkerende auto's in goede banen te leiden. Ontvangstdames die je bij de buitendeuren tegenhouden totdat een gebedsonderdeel is afgerond. Meerdere videocamera's die de voorgangers opnemen, en TVs natuurlijk om dat iedereen te tonen. Wij zitten bovenin en kunnen 't prima horen. Als heel Kenia zo georganiseerd zou zijn als dit, was er geen vuiltje aan de lucht. Maandag horen we dat deze organisatiegraad normaal is voor Keniaanse kerken. (foto's volgen nog, zodra ik die ene USB kabel heb teruggevonden van m'n cameraatje, sorry...)

Hierna gingen we naar downtown Nairobi, voor 't eerst. Het heeft best wel wat middelhoge wolkenkrabbers, veelal al ietsie ouder. De geplande winkelbezoekjes vallen in het water, want die winkels zijn gesloten. Daardoor is het ook wat rustiger op straat. Ik word regelmatig aangesproken, met 't verzoek om mee te gaan naar die ene winkel die wél open is. Gevolg is dat ik me onprettig begin te voelen, terwijl Benedicta (die vóór de reis veel meer bedenkingen had over veiligheid dan ik) er geen probleem van maakt. We komen uit bij het stadsplein waar het Global Peace Festival start, met lokale muziek; rappers, vrouwenkoren etcetera.

We nemen een taxi naar de Maasai Markt bij Yaya center. Na twee uur sjouwen we ons suf aan tassen met leuke dingen en zijn we volleerde onderhandelaars: "Hi Brother! 1.000 asking price, but we can negociate" "That's rediculous! 200." "You're killing me! 800." Enzovoort, tot we keurig bij de gewenste 300 uitkomen: 1/3 van de startvraag is wel de norm.

Zaterdag 30 augustus: Safari time!

Op mijn verzoek gaat om 5.00 u de wekker. De leeuwen in Nairobi National Park zijn namelijk bij zonsopgang het meest actief. Issmail komt ons met zijn Suzuki 4x4 ophalen. Met Marco er bij is ons Nederlands Star project team compleet. Het park ligt op 15 minuten rijden. De entree duurt tweemaal zolang. De smartcards, gekocht bij mevrouw A, willen niet werken bij mevrouw B aan de gate. Intussen filosoferen wij over het nut van deze smartcards: tegoed afschrijven per gespotte zebra?

Issmail en Marco, ervaren safarigangers, grijpen hun kans en spelen voor gids. Mevrouw B vertelt ons dat bij kruispunt 6 leeuwen zijn gespot; dat wordt ons doel. We rijden als vier melige pubers in een stoere auto. "Heej, struisvogel op links" "Ehh, ik zie alleen een paal" "Dat is 'm!" Juichend rijden we op de rivierdoorwaadplaats af, voorzichtig nemen we scherpe afdalingen.


Na een reeks giraffen en zebra's als opwarmers, komen we bij een picknickplaats. Bij het eten van de gemberkoekjes blijkt voor wie de picknick is. Drie baboons slepen koekjes en appel uit onze auto. Issmail en Marco schoppen herrie, ik fotografeer en vrij snel is de auto weer veilig. Voortaan sluiten we braaf de ramen. Bij de Rhino Pool wandelen we met gids + geweer naar een rivier met twee krokodillen en schildpadden. Maasai lopen er ook rond, waarschijnlijk zonder smartcard.


Bij kruispunt nummer 6 blijken de leeuwen de benen genomen te hebben. Na lang rondrijden dreigen we fata morgana's te gaan zien, waarbij elke gevlekte steen of bloeiende struik tot leeuw wordt gebombardeerd. Helaas, we krijgen er geen te zien, ondanks de vele aanlokkelijke giraffen, impala's, zebra's en hartebeesten. Maar toch hebben we een fantastische dag gehad.

Vrijdagavond 29 augustus: Expat time

Om de doorbraak te vieren, neemt Khadija, de directeur, ons mee. In de auto blèren we keihard Jesus Christ Superstar mee, toevallig ons beider favorite. De acht mannen in de achterbak van de pickup voor ons zijn toch wel licht verbaasd over onze autodans. We halen eerst net buiten Nairobi Khadija's zoon op. Dan gaan we naar Village Market. Op de parkeerplaats veel Landcruisers met Verenigde Naties kentekens. Eerst spoeden we ons naar de Maasai Market; marktplaats voor toeristisch handwerk. De markt sluit al, dus lopen we naar de "gewone" winkels toe. We passeren als soldaat uitziende politieagenten die leunen op hun AK47 mitrailleur. Sommigen krijgen daar een veilig gevoel van, ik wat minder.

Het winkelcentrum blijkt een pure Expatriate gelegenheid. Benedicta maakt een sprongetje bij het zien van een Mango kledingwinkel (pfff, gesloten gelukkig). Kritisch commentaar leveren we bij de Duitse BierWienerSchnitzelBackwurstzaak. Een lichte hoop gloort in ons op: kroketten of stamppot in de buurt? Helaas. Maar de Nyama Choma Wrap (gebraden geit dus) smaakt prima. Toch wordt ik wat troosteloos van de omgeving; prachtige watervallen en zo, vele male luxer dan in Nederland, maar als dit de plek is waar je je als Expat moet begeven krijg ik toch een raar gevoel. Zeker met 't beeld van woensdag voor mijn ogen. Behoorlijk rijk versus echt arm, waarbij ik zelf ook tot de rijken behoor die in dit expatgebied rondloopt en morgen vrolijk op safari gaat.

Vrijdag 29 augustus: Doorbraak

Bekend verschijnsel? Die vrijdagmiddagen dat je opeens het licht ziet, je jezelf afvraagt "waarom, waarom zagen we dit niet eerder"? Affijn, ik had me anderhalve dag helemaal door de 180 pagina's functionele beschrijvingen heengeworsteld van ons Mifos systeem, op zoek naar zaken die we juist wel en niet nodig hadden. Bleek dat het laatste hoofdstuk eigenlijk precies beschrijft wat we wél nodig hebben. Vreugdedansjes van Khadija en mij, euforisch gevoel. En in die anderhalve dag hadden we wél het volledige bewijs tevoorschijn getoverd dat dit het wel echt was.

Misschien was het de lunch die voor de doorbraak zorgde. Benedicta's Test Crew nam ons mee naar hun vaste plek. De officiële norm voor lunch is 1 uur. Dat hebben we nog nooit gered, want je moet eerst 't pand uit en dan volgt een stevige, warme maaltijd. Zo ook vandaag. Voor het eerst gingen we over straat lopen! Zo'n onwezenlijk gevoel. Ik loop op stand 'nonchalant, handen in zakken, I'm a Local!' We verbazen ons over de enorme bossen rozen (100 shilling, 1 euro dus). Naima, een van de testers-in-spe, pikt nog even een neef op. Draaien een hoek om, steegje in, op binnenplaats onder golfplaten is dan Ons Restaurant. Niet direct terug te vinden in de Lonely Planet, deze plek.



We vinden ons al dapper genoeg dat we daar zijn, dus met 't eten spelen we op veilig: kip. Kip is prima, de bijkomende ugali, een rijstachtige brij, is wat smakeloos. We hebben uitzicht op een gevariëerde kledingkraam. Neef blijkt al een jaar werkloos, na afronding van zijn IT studie. Net zoals de zoon van onze taxichauffeur. Goede connecties, of geld betalen voor een baan is de aangewezen weg.

Een zware, intensieve dag, donderdag 28 augustus 2008

Donderdag stond op de planning ‘Uitleg over fysieke en logische testgevallen’.
Ik ben dus samen met mijn testteam verder gegaan met de uitleg/training over ‘ testen’.
Rond 11:00 waren we begonnen met de training. De training was intensief en interactief.
Rond 13:30 kwam Bart de trainingzaal binnen stormen. Hij keek me heel hongerig aan en wilde gaan lunchen…
Rond 13:40 zijn we gaan lunchen. Daarna ging ik weer verder met het testteam.
Het kostte me enige moeite om de mannen aan de praat te krijgen. Ze waren in het begin heel rustig. Ik besloot om ‘ hands-on’ oefeningen te doen met de mannen. Dit zorgde ervoor dat ze actiever werden. Gelukkig begonnen ze vragen te stellen en discussies aan te gaan met elkaar. Kijk, dat wil ik zien! Na enige tijd kon ik aan de mannen zien dat ze echt moe zijn.
Niet alleen de mannen waren moe aan het einde van de dag. Ik was gesloopt!

Vandaag gaan we verder met de training. Het wordt dus weer een zware en intensieve dag. Ik kan niet wachten!

Donderdagochtend was 't moeilijk om de switch te maken van de indrukwekkende groepbijeenkomst naar de rationele werkelijkheid. Vele beelden, vragen en emoties spookten nog door mijn hoofd. Nu was het tijd om rationeel te gaan bepalen wat we in onze "light" versie van het systeem wél zullen gaan ondersteunen en wat niet. Da's knap lastig. Dus ben ik samen met Khadija, de directeur, een spreadheet aan het maken waarin we stap voor stap beoordelen wat er wel en wat er niet in komt. Donderdagavond heb ik hier nog aan doorgewerkt. Vervolgens gaan we dit aan betrokken personen voorleggen.


Hier is nog een voorbeeld van een van de vrouwen van de "Happy Mothers" leengroep. Zij is al weer een stap verder dan de vrouw die in haar eigen huis kookt; ze heeft al een apart winkeltje. Haar droom is om een wholesale business te gaan starten en dus aan andere winkels te gaan leveren. Werkkapitaal is daarvoor een belangrijk startpunt, waar ze haar lening op wil gaan richten. Via de Happy Mothers groep zal ze ook wat training krijgen over bedrijfsvoering, boekhouding en dergelijke.

Benedicta en ik beginnen al aardig gewend te raken aan de wijze van werken hier. De grote verbazing over het straatbeeld hebben we al achter ons gelaten. Zonder overmoedig te worden en onnodige risico's te nemen, vinden we onze weg in veilige winkelcentra. Heerlijk om zelfstandig rond te lopen. Zaterdag hebben we met de andere Nederlandse projectpartners een kleine safaridag; pal ten zuiden van Nairobi ligt immers het Nairobi National Park. Benieuwd wat we daar te zien krijgen!

Een dag om niet te vergeten…. Vervolg van het verhaal van woensdag 27 augustus 2008

Onze hele trip gaat grotendeels om deze dag.
We werden vroeg in de ochtend door de chauffeur opgehaald en naar het kantoor van Adept Systems gebracht. Op kantoor waren de directeur van Adept Systems en twee andere partners aanwezig. We gingen met 7 man in twee auto’s naar KEEF om de vrouwen in verschillende groepen te ontmoeten. In het kantoor van KEEF werden we in 3 verschillende groepen verdeeld en ieder groep ging met een Loan Officer mee om de vrouwen te ontmoeten. Dit is voor ons natuurlijk een bijzonder gebeurtenis, omdat we de vrouwen gaan ontmoeten die het geld (loan) krijgen om een business te beginnen.

Ik mocht samen met een van onze partners en de directeur van KEFF naar één van de 246 groepen die er zijn.
Onderweg naar de groep kon ik het niet laten om wat vragen te stellen.
‘ Hoe is KEEF eigenlijk ontstaan?’ vroeg ik.
Daniel vertelde het verhaal over hoe hard zijn moeder moest werken om hem en zijn 6 andere broers en zusjes te verzorgen. Na zijn opleiding had hij besloten om iets voor vrouwen te doen. In 2005 is KEEF van de grond gekomen. Nu werken er 12 Loan Officers in 2 vestigingen.

Het bezoek aan de vrouwen was bijzonder. We kwamen aan in een Katholieke kerk en daar betaalde Daniel 100 shilling om een kerkzaal te kunnen gebruiken. De 18 vrouwen in de groep die we bezochten waren allemaal op tijd aanwezig. Als je als groepslid te laat komt, moet je een boete van 50 shilling betalen. Dit was natuurlijk een motivatie om niet te laat te komen.

De bijeenkomst begon met een uitleg over de procedure van Micro finance, vervolgens het innen van geld, het uitdelen van leningen en ze eindigden met een gebed. Het viel me op dat de vrouwen heel veel respect voor Daniel hadden en ze waren heel gedisciplineerd. De vrouwen luisterde aandachtig en deed wat Daniel hun vroeg. De voertaal was hun lokale taal, dus ik kom helaas het hele verhaal niet volgen.
Wat me ook opviel is dat de vrouwen echt een groep zijn en de interactie tussen die vrouwen was heel bijzonder.

Je kon aan de vrouwen zien hoe hard ze bereidt zijn om te werken om voor hun gezinnen te kunnen zorgen. Hoe bereidt ze zijn om ervoor te zorgen dat hun kinderen eten en een goede toekomst kunnen krijgen.
Dit is voor mij een motivatie om een bijdrage aan dit project te leveren.
Het was een dag om niet te vergeten!

‘Every little bit helps!’

Onvergetelijke dag - 27 augustus

<
Letterlijk een blik in de keuken van Micro Finance, dat hebben we vandaag gezien. Benedicta heeft een groepsbijeenkomst in een kerk meegemaakt, daarover meer in een latere blog. Zelf heb ik de maandelijkse bijeenkomst van de Micro Finance groep "Happy Mothers" meegemaakt, een onuitwisbare indruk. De Happy Mothers, op het platteland in Kiambu, zijn 23 vrouwen van 20 tot 50 jaar die met een lening hun bedrijf hebben gestart.

We waren met z'n allen te gast bij een vrouw die een bonenmaaltijd kookt en verkoopt. Met de lening van EUR 100 wil ze een klein restaurantje/cafe starten waar ze dit beter kan verkopen. In haar huis/slaapkamer zaten we rijen dik om de hele micro finance procedure door te lopen, bijna 2 uur. Een gebed, aflossingsgeld innen, een korte training over hoe verstandig met leningen om te gaan, nieuwe leningen uitgeven. Kijk maar naar de foto's van het straatje van de gastvrouw, haar kookkamer en van de bijeenkomst. In de volgende blogs zal ik nog meer vertellen over deze bijeenkomst.




Daarvoor hadden we om de hoek de kinderen ontmoet. Ze waren natuurlijk erg nieuwsgierig, giechelig, zeker toen ik foto's ging maken en ze liet zien op 't schermpje. Héé, dat ben ik, dat ben jij! Ik was erg ontroerd. De Bloom ballonnen waren een groot succes, tijdens de hele meeting hoorden we buiten het geluid van leeglopende ballonnen.



Ook de Happy Mothers kon ik blij maken, nadat ik eerst mijn grote respect had uitgesproken over hoe ze door keihard werken het lot van hun gezin in handen nemen en verbeteren. Ikea tassen en scharen, Logica pennen en stroopwafels waren praktische cadeaus. Gelukkig konden velen Engels praten en heb ik goed afscheid van ze kunnen nemen.




Veel heb ik ook geleerd over het proces van micro finance, dat we nu verder gaan automatiseren. Genoeg verschillende producten en formulieren om dit tot een flinke uitdaging te maken. Bovendien hebben we de vrouwen gevraagd wat ze er van dachten om in de toekomst per SMS te gaan betalen. Nou, dat vonden ze een prima idee; de meeste hebben een mobieltje en het M-Pesa SMS betaal systeem is hen niet onbekend. Het zou een hele hoop kostbare werktijd schelen en hun reis van 5 km. lopen naar de bijeenkomst veiliger maken. Werk aan de winkel dus!

Dinsdag 26 augustus

Vandaag was onze tweede projectdag. De dag verloopt weer volgens planning. Het is niet te geloven. De chauffeur was weer op tijd. Vol goede moed hadden we ons voorgenomen 4 nieuwe Swahili woorden te leren. Gingen we die uitproberen, bleek dat we de iets te informele versie hadden opgepakt. En dat “Jambo”, wat ‘hallo’ betekent, is ook de foute kreet; die kost je namelijk veel geld. Alleen toeristen zeggen dat, dus die mogen de toeristenprijs betalen. Overigens is ’t vandaag voor ’t eerst gelukt om de taxiprijs naar beneden te krijgen. Zo houden we nog meer over van ons budget.

Altijd in voor een prettige verrassing, kregen we vandaag bezoek van een Brit, die in Kenia als eerste mobiel betalen voor micro leningen mogelijk gaat maken. Nu is mobiel betalen al gemeengoed in Kenia; 3 miljoen Kenianen maken per SMS geld naar elkaar over via de Vodafone-dochter Safaricom, ze noemen het M-Pesa. Dat aantal gebruikers (waar Rabobank SMS betalen voorlopig nog van kan dromen) heeft de Centrale Bank van Kenia nerveus gemaakt en geleid tot een vriendelijk verzoek aan Safaricom of ze een bank licentie willen aanvragen. Komende maandag gaat het initiatief van deze Brit live, allemaal zijn we benieuwd. In de toekomst zouden we namelijk ook vanuit ‘ons’ Mifos systeem zoiets mogelijk willen maken.

Tijdens die vergadering liepen één voor één de testers waarmee we moeten gaan samenwerken binnen. Khadija, directeur van Adept Systems vertelde ons dat er een nieuwe tester erbij komt. Hij werkt voor een ander bedrijf en hij zal Adept Systems helpen met de testvoorbereiding en testuitvoering. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde natuurlijk! Ik was erg blij dat er een tester erbij kwam.
Wat me wel opviel is dat de testers waarmee ik moet gaan samenwerken niet ‘ echte’ testers zijn. Het zijn voornamelijk ontwikkelaars, die nu de rol testers krijgen. Ze gaan geen systeem of Functionele specificaties ontwikkelen, ze gaan alleen testen. Ontwikkelaars die gaan testen! Dit is natuurlijk een uitdaging voor mij om met deze mensen te gaan werken.

Omdat ze niet veel over testen weten, zijn we vandaag begonnen met een korte training over testen. Samen met Bart hebben we het V-model uitgelegd. Aan de hand daarvan hebben we de testfases, testcondities en testcases besproken.

Rond 12:30 zijn we gaan lunchen. De lunch was heerlijk. We hebben lekkere frietjes en sandwiches in de Sirkit mall gegeten. Zulke lekkere frietjes hebben we in Nairobi nog niet gehad. We waren erg blij met de lunch. In deze mall hebben we even voor ’t eerst zelfstandig rondgelopen in Kenya, zonder chauffeur of directeur. Wat een heerlijk vrij gevoel! En toch wel veilig, want goed bewaakt.

Daarna ging het helemaal fout met Bart. Siësta! Maar dat zat er niet in. We gingen verder met onze test training. De vier testers zijn redelijk rustig en zeggen heel weinig. Testers ‘ back home’ zijn kritisch, stellen veel vragen en zien alle fouten. We hebben een oud functioneel ontwerp van Mifos erbij gepakt en geprobeerd testcondities en testcases te maken. Een goede oefening voor onze Keniaanse partners. Dit zorgde voor de nodige discussies tussen de vier testers. Kijk, daar zat ik op te wachten.

Tegen 19:30 zaten we nog steeds op kantoor. Wat een lange dag. Het wordt we tijd om naar het hotel te gaan en om uit te gaan rusten. Morgen een bijzondere dag: we reizen naar een van de Micro Finance organisaties waar we ’t allemaal voor doen; we gaan de manager, loan officers (medewerkers) en de deelnemers ontmoeten. Dat worden veel indrukken en veel foto’s! En hopelijk ook goede input voor een paar beslissingen die we moeten gaan nemen.

Eerste werkdag, 25 augustus

Een Tanzaniaanse ICT onderaannemer die probeert om voor ’t zelfde geld juist een zo groot mogelijk systeem te bouwen voor ons, terwijl wij ’t zo simpel mogelijk willen houden. Microlening medewerkers die wanbetalingen niet registreren en zo goede sier bij de manager maken, of als er een fout in het systeem is gemaakt de PC laten stuiteren op de grond om te voorkomen dat de manager de fout kan achterhalen. Micro leningen die in groepsverband prima worden afgelost als er alleen vrouwen aan die groep deelnemen, maar juist niet worden afbetaald zodra mannen gaan deelnemen aan de groep. Dit zijn zo maar wat voorbeelden van verrassende verhalen die we vandaag hebben gehoord. Welkom in de wereld van ons Micro Finance project!

Vandaag hebben we onze eerste projectdag gehad, op het kantoor van onze partner. Een bedrijf, opgericht door twee dames, met zo’n 20 medewerkers – ook voornamelijk dames. Eén van deze twee directeuren is onze gesprekspartner voor de komende twee weken. Een bijzondere dame, zeer actief, open en direct. Daar stonden we met ons voornemen om eerst op z’n Afrikaans te gaan praten over ons gezin, onze ouders en andere relatie-versterkende gespreksstof. Binnen de minuut waren we “into business”.

Na een uur hadden we moed verzameld om even niet over business te praten, en alsnog de cadeaus te overhandigen. Nou, die waren zeer welkom! Het Prince2 boek over projectmanagement zal deze avond al worden bestudeerd door de directeur; ze had al de behoefte om er meer van te weten te komen. Ik heb haar gewaarschuwd voor de redelijk taaie kost. De gele Logica USB sticks en badge nekhangers veroorzaakten juichkreten – Nice Colours! Stroopwafels werden bewonderd: hoe maak je zulke dunne laagjes? De Testmanagement boeken oogsten bewondering; geschreven door jullie eigen Logica collega’s? Yep. Schot in de roos, want ze hebben nog helemaal geen formele testaanpak. En het Delfts Blauw bord, nou ja, dat zal wel ergens een plek krijgen.
Na twee uur waren we al helemaal los; we vertelden van onze cultuurtraining en ons ingestudeerde kennismakingsgesprek. “Ha”, zeiden ze met big smile , “we willen wel weten hoeveel vrouwen en geiten je hebt – of nee, in jullie geval, hoeveel windmolens”. Om er aan vast te koppelen dat de Keniaanse president inderdaad twee vrouwen heeft, en we gisteren van de taxichauffeur hadden gehoord dat hij toch wel met twee geiten over de brug moest komen voor z’n huwelijk. Dus zo gek zijn die vragen nou ook weer niet…

De contrasten zijn gewoon groot tussen de verschillende lagen van de bevolking. We werden uitgenodigd voor een lunch, in een shopping mall waar de meeste Nederlandse winkelcentra zielig bij lijken. De directeur stelde vast dat voor de prijs van onze lunch (EUR 20 voor drie personen), vijftig vrouwen zouden kunnen eten. Daarom doet ze dit werk voor Micro Finance; ze declareert maar de helft van haar uren, want ze wil met haar bedrijf deze vrouwen via goede software helpen; software die voor heldere rapporten kan zorgen, daarmee nieuwe financiers kan aantrekken, waardoor weer meer vrouwen in staat worden gesteld om hun eigen bedrijf te starten en het gezin twee maaltijden per dag te verschaffen. Haar eigen winst haalt ze wel uit andere projecten, die minder leuk zijn om te doen.

Nog een verrassing: de dag verliep behoorlijk volgens planning. De chauffeur van directeur was een half uur te vroeg bij ons hotel in plaats van te laat. We hebben zoals gepland gesproken over de dilemma’s waar het project nu voor staat; hoe simpel of volledig het systeem moet gaan worden, wie gaat welke verantwoordelijkheden dragen. Structuur aangebracht in dit complexe vraagstuk; vanuit een aantal invalshoeken hebben we gezamenlijk de vragen in kaart gebracht die we de komende week gaan beantwoorden en zo een onderbouwde keuze en ontwerp kunnen gaan maken. De twee testers-in-spe schoven aan om over de testaanpak te gaan spreken. Eigenlijk zijn ze ontwikkelaars, dus wij vermoeden dat ’t best een kluif gaat worden om daar enthousiaste testers van te maken. Met de Testmanagement boeken in de hand, en aan de hand van Benedicta, gaan ze twee intensieve knowledge transfer weken tegemoet, zodat door goed testen de kwaliteit van het op te leveren systeem met forse stappen vooruit zal gaan.

De dag sloten we af met een bespreking met alle projectpartners inclusief Hivos, waarbij de planning van de komende twee weken vast is gesteld.
Morgen gaan we stevig aan de slag, hands-on: antwoorden laten verzamelen op de gestructureerde vragen, prioriteiten laten stellen en met de testers een concept testplan schrijven.

Eén dag vakantie – Nairobi, 24 augustus

“Fijne vakantie” wensten vele collega’s me de afgelopen week. Waarop ik eerst licht verbolgen, later laconiek reageerde: “we gaan daar wel hard werken, hoor!”. Da’s waar, maar vandaag was het inderdaad vakantie. En hoe! Gisteren zaten we nog stevig opgesloten in het vliegtuig, kwamen we in ’t donker aan en merk je nog niet zoveel van Afrika. Vandaag hebben we ’t wel met volle teugen mogen meemaken.

Hadden we eerst nog een bescheiden programma bedacht; David Sheldrick’s weesolifantenopvang en een shoppingmall voor wat praktische zaken, groeide dat uit tot een indrukwekkende sightseeing. Naast de krokodillenfarm was een park met speeltuin, decor voor bruiloftsfoto’s; om de hoek was het huis van Karen “Out of Africa” Blixen. Succesvol was ook de souvenirjagerij : keramische juwelen gemaakt door een project van alleenstaande voorheen inkomensloze vrouwen, Maasai schild gemaakt door ehh.. waarschijnlijk niet de Maasai. En dat binnen allemaal binnen 7 uur, met een afgematte Benedicta als resultaat. Het Noordzee-koude zwembad friste me weer op.


Alle bezochte locaties waren bewaakt en derhalve veilig, zodat we ons geen moment onveilig hebben gevoeld. Ook voor de veiligheid, en voor het gemak, hadden we een taxichauffeur voor de hele dag. Met enig schuldgevoel, want hij had zich los moeten maken van zijn kerkdienst waarin hij net zijn lesprogramma voor de kinderen had afgerond. Kerkdiensten duren een groot deel van de dag, worden massaal bezocht in de overal vindbare kerken; vanuit ons hotel hebben we de keuze uit drie grote gemeenschappen. Hopelijk kunnen we volgend weekend daar iets van meemaken; we zijn er welkom.

Naast de kerken zie je vele contrasten. Billboards voor de nieuwste LG Viewty telefoon naast een grote sloppenwijk. Het straatbeeld voldoet aan de verwachtingen: chaotisch. Inhalen met je Toyota doe je vrolijk over de vluchtstrook – een rode zand/rotsweg met een helling van 20%. Baboons toeter je van de weg af. Overal langs de weg lopen mensen of staan te wachten op Matatus, de busjes, waar je ook lekker aan kan hangen als ze een beetje vol zijn. Maar het zijn niet de beelden van Afrikaanse kinderen die je met inzamelingsacties ziet; kleding, zeker op zondag, is vaak mooi, mensen zien er op ’t oog gezond en blij uit. Logischerwijs zal dat in de sloppenwijken en op het platteland anders zijn – de doelgroep van ons STAR Micro Finance project.

En ja, het Delfts blauw is heel aangekomen, stroopwafels zijn ongeplet en de kamer heeft internet. Met als lastige eigenschap dat hij alleen homepages laat zien en geen doorklik mogelijk maakt en nu helemaal plat ligt,dus deze blog publiceren we maar overdag vanuit kantoor en voegt Benedicta nog alles toe wat ik vergeten ben en we gaan nog foto's toevoegen. Voor alles is een oplossing te vinden in dit bijzondere deel van Afrika. Maandag start ons project bij onze partner, Adept Systems, om kennis te maken en ons over de planning te buigen; woensdag bezoeken we de eerste Micro Finance organisatie om hun wensen scherper te definiëren. We zien er zeer naar uit. Tot de volgende blog!

-

Amstelveen, donderdag 20 augustus

Dat wordt flink sjouwen! De Logica University heeft twee Prince2 projectmanagement boeken beschikbaar gesteld. Daar zullen onze Keniaanse en Tanzaniaanse projectmanagers veel plezier van hebben (nou ja, professioneel gezien dan). Maar die dingen zijn wel zwaar! Dan schrijven onze Nederlandse testgoeroes wat compacter; Financial Services heeft ons TestManagement boeken meegegeven, ideaal om de Keniaanse testers de context van onze testaanpak uit te leggen. Tussen de bedrijven door hebben collega's me nog stevig geïnformeerd over de pro's en con's van verschillende technische oplossingen voor de te bouwen software en over anti-fraude maatregelen bij het verwerken van alle micro lening gegevens. Heerlijk al die collega's die voor je klaar staan. Echt Logica.